![\"1-5-16\"](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/1-5-16-300x200.jpg\")
<\/p>\nKwiecie\u0144 jest dla G\u0142ogowa i dla Polski wa\u017cnym miesi\u0105cem. Tak w polityczno-gospodarczej tera\u017aniejszej codzienno\u015bci jak i by\u0142 w przesz\u0142o\u015bci.\u00a0To w kwietniu roku 1945 rozpocz\u0119\u0142a sie nad Odr\u0105 polska rzeczywisto\u015b\u0107.
\nSze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat temu zapad\u0142y strategiczne decyzje o umieszczeniu w okolicy G\u0142ogowa budowy zak\u0142adu przerabiaj\u0105cego rud\u0119 miedzi wydobywan\u0105 w pobliskich kopalniach. Tak zacz\u0119\u0142a si\u0119 rodzi\u0107 dzi\u015b prawie \u201eniewidoczna\u201d bo tak codzienna Huta Miedzi \u201eG\u0142og\u00f3w\u201d. Odbudowa i budowa nowego G\u0142ogowa przy\u015bpieszy\u0142y.<\/p>\n
Tragedia smole\u0144ska tkwi w ka\u017cdym wra\u017cliwym obserwatorze codziennos\u0107i. W G\u0142ogowie pami\u0119\u0107 o ofiarach uczczono juz w pierwszych dniach wielk\u0105 modlitw\u0105 na Rynku. Prezydent nada\u0142 sali balkonowej w Ratuszu imi\u0119 Marii i Lecha Kaczy\u0144skich.\u00a0 \u00a0Na Starym Mie\u015bcie w alejk\u0119 d\u0119b\u00f3w kolumnowych posadzonych dla Pami\u0119ci Katynia wstawiono tablic\u0119 z nazwiskami 96 ofiar. Na jednym z koszarowych budynk\u00f3w umieszczono tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 wicemarsza\u0142ka Sejmu, pos\u0142a Jerzego Szmajdzi\u0144skiego, kt\u00f3ry by\u0142 cz\u0119stym go\u015bciem w G\u0142ogowie. Pami\u0119tamy.<\/p>\n
<\/p>\n
Alejka kolumnowych d\u0119b\u00f3w. \u201eD\u0119by Pami\u0119ci\u201d po\u015bwi\u0119cone ofiarom sowieckich zbrodni w 1940 r. upamietniajace szczeg\u00f3lnie tych oficer\u00f3w i funkcjonariuszy, kt\u00f3rych rodziny znalaz\u0142y sie po wojnie na terenie Ziemi G\u0142ogowskiej. <\/em><\/p>\n Z lektur Wehiku\u0142u <\/strong><\/p>\n \u00a0<\/strong>Andrzej Klim, Polska \u2013 Niemcy 1:0, czyli 1000 lat s\u0105siedzkich potyczek, Dom wydawniczy PWN, Warszawa 2015<\/p>\n Wehiku\u0142 czasu poleca ksi\u0105\u017ck\u0119 o tysi\u0105cletnim s\u0105siedztwie polsko niemieckim. Historyk Andrzej Klim odst\u0119puj\u0105c od j\u0119zyka naukowego seminarium historycznego, przytaczaj\u0105c anegdoty i rozprawiaj\u0105c si\u0119 z wieloma mitami w\u0119druje przez meandry stosunk\u00f3w polsko-niemieckich. Wydawca napisa\u0142, \u017ce \u201eta ksi\u0105\u017cka to z\u0142o\u015bliwy i politycznie niepoprawny zarys historii ponad tysi\u0105cletnich kontakt\u00f3w Polak\u00f3w i Niemc\u00f3w. Kontakt\u00f3w, kt\u00f3re \u2013 zanim ostyg\u0142y do obecnej temperatury \u2013 doprowadza\u0142y do stanu wrzenia nie tylko nasz zak\u0105tek Europy, ale bywa\u0142o, \u017ce i ca\u0142y \u015bwiat. Dzieje polsko-niemieckich relacji obfitowa\u0142y w wydarzenia ponure, okrutne i przera\u017caj\u0105ce, a takie najlepiej jest oswaja\u0107 \u015bmiechem i \u017cartem. Bo tylko w nienormalnym \u015bwiecie \u015bmiech budzi obaw\u0119<\/em><\/strong>\u201d.<\/p>\n Ju\u017c na pocz\u0105tku autor zwraca uwag\u0119 na wzajemny stosunek do siebie –\u00a0 dla Polak\u00f3w i najbli\u017cszych S\u0142owian – Niemcy czyli Niemi, nie rozumiej\u0105cy naszego j\u0119zyka, tylko dla dalszych \u2013 Gierma\u0144cy. Z kolei dla Niemc\u00f3w S\u0142owianie – Slavus od \u0142aci\u0144skiego sclavus \u2013 niewolnicy? Oczywi\u015bcie publicystyka autora mo\u017ce czasami razi\u0107 uproszczeniami, jednak w spos\u00f3b lekki i przyswajalny przedstawia odwieczne problemy s\u0105siad\u00f3w.<\/p>\n 1480, 30.04.,<\/strong> kolejny rok trwa wojna sukcesyjna (od 1476 roku). Oblegana przez wojska ks. Jana II w starym g\u0142ogowskim zamku ksi\u0119\u017cna Ma\u0142gorzata Cilly prosi o rozejm. Chce si\u0119 podda\u0107 i wyjecha\u0107. Za chwil\u0119 zjednoczone zostanie ksi\u0119stwo, po\u0142\u0105czone b\u0119d\u0105 dwie cz\u0119\u015bci rozbitego sporami miasta. Dwa ko\u015bcio\u0142y protestant\u00f3w \u2013 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Pokoju (z prawej), spalony w trakcie wielkiego po\u017caru miasta podczas wojny siedmioletniej (1758r.) i ko\u015bci\u00f3\u0142 \u201e\u0141\u00f3d\u017a Chrystusowa\u201d wzniesiony wewn\u0105trz mur\u00f3w miejskich w ko\u0144cu XVIII wieku.<\/em><\/p>\n 1848<\/strong>, kwiecie\u0144, <\/strong>G\u0142ogowianie, jak wielu mieszka\u0144c\u00f3w Prus, wykorzystuj\u0105 atmosfer\u0119 rewolucyjn\u0105 i domagaj\u0105 si\u0119 wi\u0119kszego udzia\u0142u w zyciu politycznym kraju. 1903, 1.04.<\/strong>, Wehiku\u0142 [patrz wzmianka 4\/2012] opisa\u0142 konsekwencje i skutki wynikaj\u0105ce z d\u0142ugo negocjowanej umowy mi\u0119dzy miastem a w\u0142adzami wojskowymi. Poniewa\u017c wreszcie G\u0142og\u00f3w mia\u0142 si\u0119 pozby\u0107 ci\u0119\u017ckiego gorsetu fortyfikacji – dzisiejszy dzie\u0144 by\u0142 uroczysty. Ten fakt zosta\u0142 szybko (bo ju\u017c z jutrzejsz\u0105 dat\u0105) opisany w lokalnym Niederschlesischer Anzeiger<\/em>. T\u0119 opowie\u015b\u0107 skr\u00f3ci\u0142 i zamie\u015bci\u0142 w swojej historii Juliusz Blaschke. Ale 112 lat p\u00f3\u017aniej przet\u0142umaczy\u0142 ca\u0142y tekst pan Damian Szczepanowski i zamie\u015bci\u0142 na stronach niezawodnego G\u0142ogowskiego Forum Historycznego.<\/p>\n Polecaj\u0105c lektur\u0119 w GFH Wehiku\u0142 dla zaostrzenia apetytu podaje fragment:<\/p>\n \u201ePodpisanie umowy \u2026 odby\u0142o si\u0119 dzi\u015b przed po\u0142udniem o godzinie 11 w sali posiedze\u0144 magistratu tutejszego ratusza. Poniewa\u017c by\u0142 to fakt dla miasta wa\u017cny i donios\u0142y, budynek ratusza zosta\u0142 na t\u0119 okazj\u0119 udekorowany flagami. Dok\u0142adnie o 11 z wojskow\u0105 punktualno\u015bci\u0105 pojawili si\u0119 zast\u0119pca wspomnianej agencji mienia w ratuszu \u2013 komendant miasta, pan pu\u0142kownik Protzen w towarzystwie oficera in\u017cynieryjnego, pana majora Erpf\u2019a oraz zast\u0119pcy majora placu, (czyli komendanta garnizonu) pana oberlejtnanta Roetscher\u2019a z 58 pp. Po szczeg\u00f3\u0142owym om\u00f3wieniu pojedynczych warunk\u00f3w umowy, kontrakt kupna podpisali w imieniu miasta panowie burmistrz dr Soetbeer, syndyk Jahn, i miejski radca budowlany Uhlig a ze strony administracji wojskowej \u2013 panowie komendant miasta pu\u0142kownik Protzen oraz oficer in\u017cynieryjny major Erpf\u2026.<\/em><\/p>\n Kartka pocztowa z rozbi\u00f3rki umocnie\u0144 twierdzy. Wida\u0107 wielko\u015b\u0107 i skal\u0119 fortyfikacji. Tu przebijana jest ulica H. Ko\u0142\u0142\u0105taja.<\/em><\/p>\n <\/p>\n 1919<\/strong>, 20.04.,<\/strong> na stacji kolejowej w Glogau zatrzyma\u0142 si\u0119 poci\u0105g, w kt\u00f3rym jecha\u0142 genera\u0142 J\u00f3zef Haller z cz\u0142onkami swojej Kwatery G\u0142\u00f3wnej. Od 14 kwietnia trwa\u0142a kolejowa odyseja B\u0142\u0119kitnej Armii z Francji do Polski. Po wielomiesi\u0119cznych negocjacjach Niemcy zgodzili si\u0119 na podr\u00f3\u017c polskich oddzia\u0142\u00f3w kolej\u0105 przez Niemcy . Umow\u0119 w tej sprawie podpisano na konferencji w Spaa dwa tygodnie wcze\u015bniej. Przewidywa\u0142a ona, \u017ce Armia zostanie przewieziona do Polski kolej\u0105. Lejtnant von Novak zapyta\u0142 jeszcze, czy Genera\u0142 ma jakie\u015b rozkazy do wydania, ale Genera\u0142 odpar\u0142, \u017ce nic mu nie ma do powiedzenia. W\u00f3wczas junkier zasalutowa\u0142 i ostentacyjnie opu\u015bci\u0142 wagon. By\u0142 to pierwszy Niemiec, kt\u00f3ry podczas podr\u00f3\u017cy wszed\u0142 do poci\u0105gu. Co\u015b z dawnej Germanii nas zalecia\u0142o. Oni zawsze ci sami, zawsze butni i pewni siebie.<\/em><\/strong> Poci\u0105gi z oddzia\u0142ami hallerczyk\u00f3w przeje\u017cd\u017ca\u0142y przez G\u0142og\u00f3w, Wschow\u0119 i na stacji w K\u0105kolewie by\u0142y uroczy\u015bcie witane przez Polak\u00f3w. (zdj\u0119cie z cyt. artyku\u0142u).<\/em><\/p>\n 1945, 21.04, <\/strong> na uruchamianej i intensywnie eksploatowanej linii kolejowej z Wroc\u0142awia na zach\u00f3d dosz\u0142o do tragicznej katastrofy kolejowej. Na stacji Rudna Gwizdan\u00f3w zgin\u0119\u0142o 14 os\u00f3b – 11 polskich \u017co\u0142nierzy II Armii Wojska Polskiego, kobieta i dwoje dzieci. Niewiele wiadomo o samym wydarzeniu. W internetowym spisie polskich katastrof kolejowych tragedia ta nie zosta\u0142a odnotowana.<\/p>\n Ofiary zosta\u0142y pochowane w pobli\u017cu dworca. Przy rozwidleniu dr\u00f3g – naprzeciw nastawni nr 1 umieszczona by\u0142a p\u0142yta pami\u0105tkowa. Jak opisuje badacz nekropolii wroc\u0142awskich, dr Gra\u017cyna Trzaskowska, mogi\u0142\u0119 ekshumowano. Szcz\u0105tki ofiar umieszczono na Cmentarzu Grabiszy\u0144skim we Wroc\u0142awiu. Osiem os\u00f3b zidentyfikowano.<\/p>\n Na kolejowym szlaku (cz\u0119\u015b\u0107 linii kol. nr 273) Wroc\u0142aw-G\u0142og\u00f3w Rudna Gwizdan\u00f3w zajmowa\u0142a wa\u017cne miejsce. By\u0142a w\u0119z\u0142em reguluj\u0105cym ruch poci\u0105g\u00f3w w kierunkach: przez G\u0142og\u00f3w do Zielonej G\u00f3ry, na \u015acinaw\u0119 do Wroc\u0142awia, do Lubina i dalej do Legnicy oraz na kr\u00f3tkiej linii do Polkowic.<\/p>\n Po przej\u015bciu frontu pojawili si\u0119 tam pierwsi polscy kolejarze. W\u015br\u00f3d wspomnie\u0144 mo\u017cna znale\u017a\u0107 i taki opis syna osadnika i pioniera:<\/p>\n \u2026..W nowej, powojennej rzeczywisto\u015bci niemiecka, du\u017ca, g\u0142\u00f3wnie towarowa stacja kolejowa \u201eRaudten Queissen\u201d otrzyma\u0142a polsk\u0105 nazw\u0119 Rudna-Gwizdan\u00f3w i sta\u0142a si\u0119 wa\u017cn\u0105 stacj\u0105 w\u0119z\u0142ow\u0105 koordynuj\u0105c\u0105 ruch poci\u0105g\u00f3w najpierw wojskowych i towarowych, a p\u00f3\u017aniej r\u00f3wnie\u017c osobowych … dwa powojenne lata s\u0142u\u017cby by\u0142y najbardziej niebezpieczne ze wzgl\u0119du na konflikty z Rosjanami, agresywnych szabrownik\u00f3w, brak kontaktu z rodzinami, trudno\u015bci aprowizacyjne oraz niedostatek opa\u0142u zim\u0105. Stosunkowo najpro\u015bciej radzono sobie z brakiem opa\u0142u – po prostu r\u0105bano na opa\u0142 drewniane wyposa\u017cenie poniemieckich dom\u00f3w.\u00a0 Fakt przej\u0119cia przez Polak\u00f3w kontroli nad stacj\u0105 Rudna\u2013Gwizdan\u00f3w zosta\u0142 przez kolejarzy uwieczniony przez ustawienie du\u017cego drewnianego krzy\u017ca kolo budynku stacyjnego. Otoczenie tego krzy\u017ca, zawsze obficie ukwiecone, by\u0142o\u00a0 przez lata dogl\u0105dane przez \u017cony kolejarzy ze stacji…\u201d<\/strong> <\/em><\/p>\n (za: Zapomnie\u0107 nam nie\u00a0czas. Pami\u0119tniki i wspomnienia osadnik\u00f3w z teren\u00f3w Gminy Rudna \u2013wspomnienia Z. Kletowskiego)<\/p>\n Poci\u0105g wje\u017cd\u017caj\u0105cy na stacj\u0119 Rudna-Gwizdan\u00f3w od strony G\u0142ogowa. (Fot. Z. Kletowski)<\/em><\/p>\n 1966, 29.04., <\/strong>og\u0142oszono decyzj\u0119 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministr\u00f3w PRL o umieszczeniu w okolicy G\u0142ogowa budowy zak\u0142adu przerabiaj\u0105cego rud\u0119 miedzi wydobywan\u0105 w pobliskich kopalniach. Tym samym zatwierdzono m.in. lokalizacj\u0119 Huty Miedzi w s\u0105siedztwie wsi \u017bukowice w powiecie g\u0142ogowskim (wtedy wojew\u00f3dztwo zielonog\u00f3rskie).<\/p>\n Jak zarejestrowa\u0142a Kronika Huty w dokumencie okre\u015blono, \u017ce \u201ebudowa realizowana b\u0119dzie na obszarze 60 hektar\u00f3w. Kubatura podstawowych obiekt\u00f3w wynosi1\u00a0205 tysi\u0119cy metr\u00f3w sze\u015bciennych, waga konstrukcji przeznaczonej do montowania 13.500 ton, waga urz\u0105dze\u0144 14 tysi\u0119cy ton <\/em>\u201d. Jak planowano, budowana huta mia\u0142a dostarcza\u0107 rocznie 50 tysi\u0119cy ton miedzi elektrolitycznej. P\u00f3\u017aniejsze potrzeby zweryfikowa\u0142y plany i produkcj\u0119, jak wiemy, znacznie zwi\u0119kszono.<\/p>\n \u00a0<\/strong> 2003, 13.04<\/strong>., na prawym brzegu Odry, przy wje\u017adzie na most, zebra\u0142a si\u0119 grupa ludzi. Okazj\u0105 by\u0142o ods\u0142oni\u0119cie nowej figury \u015bw. Jana Nepomucena. Poprzednia sta\u0142a w tym miejscu do tragicznego ko\u0144ca zim\u0105 1945 roku. W trakcie powojennych 58 lat si\u0119 nie odnalaz\u0142a. W roku 2001 i p\u00f3\u017aniej p\u0142etwonurkowie przeszukiwali nawet dno Odry. I wreszcie z inicjatywy cz\u0142onk\u00f3w TZG oraz Bractwa \u015bw. Jana Nepomucena powsta\u0142 nowy pos\u0105g \u015bw. Jana Nepomucena. Dokument fundacyjny, p\u00f3\u017aniej umieszczony w stalowej tubie, w\u0142asnor\u0119cznie podpisali przedstawiciele Komitetu Honorowego: Waldemar A\u0142da\u015b, Piotr Krzemi\u0144ski oraz Rafael Rokaszewicz.\u00a0Autorem nowoczesnej w wyrazie rze\u017aby jest artysta rze\u017abiarz Dariusz Ma\u015bciuch. Sponsorami by\u0142o miasto i S\u0142awomir Kr\u00f3l – Prezes firmy Krolpol sp. z o.o.<\/p>\n Ods\u0142oni\u0119cie pomnika Jana Nepomucena na g\u0142ogowskim mo\u015bcie. Uroczysto\u015b\u0107 prowadzi R. Rokaszewicz (ze strony Nepomuk)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kwiecie\u0144 jest dla G\u0142ogowa i dla Polski wa\u017cnym miesi\u0105cem. Tak w polityczno-gospodarczej tera\u017aniejszej codzienno\u015bci jak i by\u0142 w przesz\u0142o\u015bci.\u00a0To w kwietniu roku 1945 rozpocz\u0119\u0142a sie nad Odr\u0105 polska rzeczywisto\u015b\u0107. Sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat temu zapad\u0142y strategiczne decyzje o umieszczeniu w okolicy G\u0142ogowa … Czytaj dalej
\nAutor prowadzi opowie\u015b\u0107 od czas\u00f3w Mieszka I po II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105. Pewne wydarzenia szczeg\u00f3lne omawia na sam koniec wywodu – przytacza wydarzenia opisywane w podr\u0119cznikach, ale i te znane jedynie pasjonatom historii. Oczywi\u015bcie odnosi si\u0119 do konfliktu w 1109 roku i do spor\u00f3w o Psie Pole.
\nWplataj\u0105c w narracj\u0119 w\u0105tki osobiste sprowadza \u201ewielk\u0105\u201d histori\u0119 do wymiaru przyswajalnego nawet przez czytelnika-sceptyka.<\/p>\n![\"1](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/1-Okladka-2016-04.-212x300.jpg\")
<\/p>\n
\n 1575,<\/strong> 28.04.,<\/strong> bro\u0144 palna trafi\u0142a pod strzechy? Na Mehlgasse<\/em> (ul. M\u0105czna? \u2013 patrz ni\u017cej) Jakub Pusch zastrzeli\u0142 tego dnia, a by\u0142 to poniedzia\u0142ek, Jana Fischlachena. Poniewa\u017c w sprawach oczywistych przest\u0119pstw wyroki zapada\u0142y szybko, mia\u0142 by\u0107 stracony ju\u017c w najbli\u017csz\u0105 sobot\u0119. Jednak jak donosi kronikarz, jego szwagier Jan Schickfuss u\u017cy\u0142 swoich wp\u0142yw\u00f3w by wyrok odsun\u0105\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107. Chyba nie za bardzo mu si\u0119 to uda\u0142o bo stracono go ju\u017c 10 maja ale skryba zapisa\u0142 \u017ce \u201edopiero 10 maja<\/em><\/strong>\u201d.
\nI jeszcze uwaga do ulicy Mehlgasse <\/em>(ul. M\u0105czna?) \u2013 zosta\u0142a wymieniona w spisie \u015bredniowiecznych ulic przez prof. Paula Knotela. Ale Jerzy Sadowski autor \u201eS\u0142ownika ulic i plac\u00f3w G\u0142ogowa\u201d jej nie zidentyfikowa\u0142 (s. 41).
\n1651, 21.04., <\/strong>w konsekwencji uk\u0142adu ko\u0144cz\u0105cego wojn\u0119 trzydziestoletni\u0105 zapad\u0142a decyzja o budowie w G\u0142ogowie tzw. Ko\u015bcio\u0142a Pokoju. \u015awi\u0105tynia dla protestant\u00f3w mia\u0142a by\u0107 jedn\u0105 z trzech na \u015al\u0105sku (te\u017c w Jaworze i \u015awidnicy). Wys\u0142annik miasta uzyskuje dzi\u015b w Wiedniu zgod\u0119 na wyznaczenie poza murami miasta (w odleg\u0142o\u015bci 300 krok\u00f3w) miejsca na ko\u015bci\u00f3\u0142 i dom kaznodziei.<\/p>\n![\"2](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/2-1651-Kosciol-Pokoju-300x196.jpg\")
<\/p>\n
\n11 kwietnia na stronach „Niederschlesischer Anzeiger” ukaza\u0142 si\u0119 apel 34 znamienitych mieszczan G\u0142ogowa (wsr\u00f3d nich m.in. asesor von Forckenbeck, p\u00f3\u017aniejszy nadburmistrz Berlina i prezydent Reichstagu).
\n17 kwietnia obradowa\u0142o w sali strzelnicy pierwsze rozszerzone zgromadzenie mieszka\u0144c\u00f3w. Kolejne zgromadzenie trzy dni p\u00f3\u017aniej mia\u0142o burzliwy przebieg.
\n27 kwietnia w trakcie miejskiej uroczysto\u015bci po\u015bwi\u0119cono wielki tr\u00f3jkolorowy sztandar. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 opowiada\u0142a si\u0119 za demokratyzacj\u0105 \u017cycia codziennego, za konstytucyjn\u0105 monarchi\u0105. Wraz ze wzrostem \u015bwiadomo\u015bci spo\u0142ecznej rosn\u0105 oczekiwania i zadania emancypuj\u0105cego si\u0119, coraz bardziej wykszta\u0142conego, mieszcza\u0144stwa.<\/p>\n![\"3](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/3-1903-Rozbiorka-300x191.jpg\")
<\/p>\n
\nPo przejechaniu \u015brodkowych Niemiec transporty z wojskiem polskim zacz\u0119\u0142y wje\u017cd\u017ca\u0107 na teren obecnej Ziemi Lubuskiej. Artur L. Waldo wspomina\u0142:
\n„Dnia 19 kwietnia 1919 roku … 10 minut po p\u00f3\u0142nocy stan\u0119li\u015bmy na dworcu w G\u0142ogowie (Glogau). Tu byli\u015bmy na ziemiach polskich, cho\u0107 zniemczonych. Siedzieli\u015bmy w\u0142a\u015bnie z gen. Hallerem w wagonie salowym i rozprawiali\u015bmy o naszej podr\u00f3\u017cy. Naraz drzwi wagonu z trzaskiem si\u0119 otwieraj\u0105 i staje w nich niemiecki porucznik, taki typowy dawny lejtnant, z monoklem i posiekan\u0105 twarz\u0105. Wyprostowa\u0142 si\u0119, wyszuka\u0142 wzrokiem Genera\u0142a, zasalutowa\u0142 i zameldowawszy swoje nazwisko \u2013 baron von Novak \u2013 o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce wprawdzie poci\u0105g mia\u0142 by\u0107 oddany do r\u0105k polskich w Lesznie, jednak postanowiono uczyni\u0107 to ju\u017c we Wschowie, a to ze wzgl\u0119du na wrogie bardzo usposobienie Polak\u00f3w wzgl\u0119dem Niemc\u00f3w w Lesznie. <\/em><\/strong>
\n Niemcy w\u00f3wczas zajmowali jeszcze to miasto i bali si\u0119, aby z okazji przyjazdu Genera\u0142a ludno\u015b\u0107 polska nie wykurzy\u0142a ich z tego wa\u017cnego w\u0119z\u0142a kolejowego.<\/em><\/strong><\/p>\n
\n By\u0142o ju\u017c dobrze po p\u00f3\u0142nocy, kiedy ruszyli\u015bmy w dalsz\u0105 drog\u0119 i po p\u00f3\u0142godzinnej je\u017adzie stan\u0119li\u015bmy w powiatowym miasteczku Wschowie (Fraustadt), znajduj\u0105cym si\u0119 ju\u017c w Wielkim Ksi\u0119stwie Pozna\u0144skim. Tu spotkali\u015bmy pierwszych oficer\u00f3w polskich w wojsku gen. Dowbora-Mu\u015bnickiego porucznik\u00f3w: Grossera i Karwowskiego. Weszli do wagonu salonowego i sprezentowali si\u0119 Genera\u0142owi. O\u015bwiadczyli, \u017ce pierwsza delegacja polska oczekuje naszego przybycia na stacji K\u0105kolewo za Lesznem, dok\u0105d te\u017c przyb\u0119dzie parow\u00f3z polski, aby nas wie\u017a\u0107 dalej ku swoim<\/em><\/strong>\u201d. [cyt. \u017ar\u00f3de\u0142 za \u201ePowr\u00f3t Armii B\u0142\u0119kitnej do Polski w 1919 r.\u201d Autor: opr. T. Lachowicz]
\nTrzeba doda\u0107, \u017ce \u017co\u0142nierze jechali w zamkni\u0119tych wagonach bez broni. Ta by\u0142a umieszczona w oddzielnych, te\u017c zamknietych wagonach. Pasa\u017cerowie przygotowani do podr\u00f3\u017cy posiadali prowiant na sze\u015b\u0107 dni. Jak policzono do przewiezienia B\u0142\u0119kitnej Armii u\u017cyto 383 poci\u0105g\u00f3w. I tyle przejecha\u0142o przez stacj\u0119 g\u0142ogowsk\u0105 i mosty na Odrze. Jak wspominali niemieccy saperzy \u0107wicz\u0105cy nieopodal tor\u00f3w przyjmowali ten widok \u201eze zgrzytaniem z\u0119b\u00f3w i zaci\u015bni\u0119tymi pi\u0119\u015bciami<\/em><\/strong>\u201d.<\/p>\n![\"4](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/4-1919.04.20-_Powrot_Blekitnej_Armii_do_Polski_w_1919-300x190.jpg\")
<\/p>\n![\"5](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/5-1945-R-G.-Wjazd-od-strony-Glogowa-fot-Z.-Kletowski-254x300.jpg\")
<\/p>\n
\nWed\u0142ug Rafaela Rokaszewicza ods\u0142aniaj\u0105cego rze\u017ab\u0119, Jan Nepomucen pojawi\u0142 si\u0119 znowu w tym miejscu \u201e…aby wzmacnia\u0107 wi\u0119\u017a mieszka\u0144c\u00f3w G\u0142ogowa z ich miastem i jego histori\u0105, upi\u0119ksza\u0107 je, chroni\u0107 od powodzi, dopom\u00f3c w pomna\u017caniu dobrej s\u0142awy<\/em>\u201d.<\/p>\n![\"6](\"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/6-2003.04.13-Nepomucen-odsloniecie-300x225.jpg\")
<\/p>\n