{"id":1166,"date":"2020-01-06T10:25:23","date_gmt":"2020-01-06T09:25:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=1166"},"modified":"2020-01-06T10:26:17","modified_gmt":"2020-01-06T09:26:17","slug":"wehikul-czasu-styczen-2020-rok-11131","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2020\/01\/06\/wehikul-czasu-styczen-2020-rok-11131\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu – stycze\u0144 2020 (rok 11\/131)"},"content":{"rendered":"

Komunikacyjne u\u0142atwienia.<\/strong> G\u0142og\u00f3w na mapie po\u0142\u0105cze\u0144 kolejowych wraca do roli du\u017cego w\u0119z\u0142a i stacji przesiadkowej. 8 grudnia 2019 roku, po o\u015bmiu latach przerwy, ponownie mo\u017cna by\u0142o wsi\u0105\u015b\u0107 do poci\u0105gu osobowego i ruszy\u0107 w tras\u0119 do Leszna. Od 15 grudnia wr\u00f3ci\u0142y po\u0142\u0105czenia z Legnic\u0105. 6 par b\u0119dzie je\u017adzi\u0142o codziennie, w tym 1 linia b\u0119dzie mia\u0142a tras\u0119 z i do Zielonej G\u00f3ry przez G\u0142og\u00f3w. Po\u0142\u0105czenie ma by\u0107 obs\u0142ugiwane szynobusem SA108\/SA133. Na kolejowym szlaku pojawi\u0142y si\u0119 te\u017c poci\u0105gi dalekobie\u017cne, m.in. do Berlina, Szczecina, Lublina i Warszawy.<\/p>\n

Komunikacyjne uzgodnienia. <\/strong>W ostatnich miesi\u0105cach trwa\u0142y zgodnie z harmonogramem konsultacje spo\u0142eczne na temat wyboru wariantu trasy obwodnicy G\u0142ogowa. Wed\u0142ug za\u0142o\u017ce\u0144 planistycznych nowa droga wraz z mostem maj\u0105 by\u0107 gotowe w roku 2027.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Szynobusy na g\u0142ogowskim dworcu kolejowym (fot. dgl news)<\/p>\n

He\u0142my na wie\u017cach<\/strong>. Jesie\u0144 2019 r. to nie tylko finisz odbudowy teatru. Wyja\u015bnia si\u0119 powoli przysz\u0142o\u015b\u0107 \u201edziury\u201d mi\u0119dzy Ratuszem a ruin\u0105 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Miko\u0142aja. Trwaj\u0105 prace przy innych obiektach. Tu\u017c przed \u015bwi\u0119tami, przy du\u017cym zainteresowaniu mieszka\u0144c\u00f3w, zamontowano he\u0142my na wie\u017cach ko\u015bcio\u0142a pw. Bo\u017cego Cia\u0142a. S\u0142oneczna pogoda podkre\u015bla urod\u0119 nowej ozdoby ko\u015bcielnych wie\u017c. Ju\u017c l\u015bni\u0105 w promieniach s\u0142o\u0144ca. Odbudowa tej \u015bwi\u0105tyni zosta\u0142a zako\u0144czona 75 lat po wojnie.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Widok z ratuszowego balkonu 23 grudnia 2019 roku. (fot.Rafael Rokaszewicz)<\/p>\n

Obchody 900 rocznicy<\/strong> fundacji g\u0142ogowskiej kolegiaty rozpocz\u0119\u0142o Towarzystwo Ziemi G\u0142ogowskiej wydaj\u0105c kalendarz na rok 2020 z fotografiami laureat\u00f3w konkursu\u00a0 \u201eG\u0142ogowskie zabytki \u2013 kolegiata\u201d. Pojawiaj\u0105 si\u0119 te\u017c ju\u017c pierwsze publikacje okoliczno\u015bciowe. To b\u0119dzie rok naszej kolegiaty. Do obchod\u00f3w jubileuszu podnoszonej z drugowojennych ruin wielkiej g\u0142ogowskiej \u015bwi\u0105tyni do\u0142\u0105cza si\u0119 i Wehikul czasu publikuj\u0105c kolejne ciekawostki z kalendarium i niepublikowane ilustracje. Zach\u0119camy do lektury Niecodziennika na fb.<\/p>\n

Znani g\u0142ogowscy podr\u00f3\u017cnicy<\/strong> Gra\u017cyna i Stefan Sroczy\u0144scy tu\u017c przed \u015bwi\u0119tami powr\u00f3cili z miesi\u0119cznej wyprawy do Ameryki Po\u0142udniowej. Ich codzienne relacje na profilu spo\u0142eczno\u015bciowym przenosi\u0142y wielu g\u0142ogowian do Boliwii, Ekwadoru i na Galapagos.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Na pla\u017cy jednej z wysp archipelagu Galapagos podr\u00f3\u017cnicy napisali o swoich uczuciach<\/p>\n

(fot. Gra\u017cyna Sroczy\u0144ska)<\/p>\n

<\/p>\n

Z lektur Wehiku\u0142u\u00a0 \u00a0\u00a0<\/strong>\u00a0<\/strong><\/p>\n

Na pocz\u0105tku Nowego Roku przedstawiamy ksi\u0105\u017ck\u0119, dotycz\u0105c\u0105 odleg\u0142ego miejsca,<\/p>\n

i zamierzch\u0142ych czas\u00f3w, ale w kt\u00f3rej m.in. wykorzystano wydane w G\u0142ogowie \u017ar\u00f3d\u0142a i publikacje.<\/p>\n

Andrzej Bucki, Zamek Barwa\u0142d. Historia i legenda, ludzie i wydarzenia<\/strong>, Kalwaria Zebrzydowska 2019. Ksi\u0105\u017cka wydana pod auspicjami Stowarzyszenia Niezale\u017cni Kalwaria.<\/p>\n

Autor, to urodzony w Barwa\u0142dzie rzemie\u015blnik, regionalista i historyk. Jest zafascynowany swoj\u0105 ma\u0142\u0105 Ojczyzn\u0105. Po latach pracy w Andrychowskich zak\u0142adach silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych, prowadzeniu w\u0142asnego warsztatu rzemie\u015blniczego, oddaje si\u0119 swojej kolejnej pasji \u2013 badaniu lokalnej przesz\u0142o\u015bci a szczeg\u00f3lnie zamku w Barwa\u0142dzie. Jak pisze \u2013 \u201e niewiele<\/em> zamk\u00f3w w Polsce ma tak bogat\u0105 i tajemnicz\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 jak Barwa\u0142d <\/em>\u201d.<\/p>\n

Nieistniejacy dzi\u015b, rycerski, \u015bredniowieczny Zamek w Barwa\u0142dzie znajdowa\u0142 si\u0119 w powiecie wadowickim w Ma\u0142opolsce. Po\u0142o\u017cony by\u0142 w g\u00f3rskim kompleksie, cho\u0107 nie na szczycie g\u00f3ry \u017bar, nazywanej r\u00f3wnie\u017c G\u00f3r\u0105 W\u0142odkow\u0105 lub Zamczyskiem.<\/p>\n

Andrzej Bucki zak\u0142ada, \u017ce zamek zosta\u0142 zbudowany w po\u0142owie XIV wieku przez ksi\u0119cia o\u015bwi\u0119cimskiego Jana Scholastyka I, od 1327 roku lennika kr\u00f3la czeskiego. Sto lat p\u00f3\u017aniej niedost\u0119pny obiekt ju\u017c o bogatej przesz\u0142o\u015bci sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 W\u0142odka i Katarzyny Skrzy\u0144skich herbu \u0141ab\u0119d\u017a. Zatrzymajmy si\u0119 chwil\u0119 przy postaci pi\u0119knej W\u0142odkowej, jak te\u017c pisano Wlekyne czy Wlokyne. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo mia\u0142o si\u0119 trudni\u0107 procederem rozb\u00f3jniczym. A jego legenda przetrwa\u0142a lata.<\/p>\n

\"4<\/p>\n

\u015aci\u0119cie Katarzyny W\u0142odkowej, ilustracja z ksi\u0105\u017cki Andrzeja Buckiego<\/p>\n

To w\u0142a\u015bnie posta\u0107 pi\u0119knej, gro\u017anej i okrutnej rozb\u00f3jniczki jest \u201eg\u0142ogowskim \u015bladem\u201d w tej opowie\u015bci. Autor prowadz\u0105c uparcie kwerend\u0119 trafi\u0142 na wydany przez nas\u00a0 \u201eRocznik g\u0142ogowski\u201d Kaspara Borgeniego. Dalej id\u0105c, wykorzysta\u0142 te\u017c wznowion\u0105 i wydan\u0105 z pietyzmem w G\u0142ogowie prac\u0119 prof. Romana Hecka \u201eZjazd g\u0142ogowski 1462\u201d ze wst\u0119pem autora Wehiku\u0142u.<\/p>\n

Ni\u017cej cytujemy wzmiank\u0119 179 (s. 78) z przywo\u0142anego Rocznika wraz z przypisami prof. Wojciecha Mrozowicza.<\/p>\n

\u201eHistoria o pewnej kobiecie<\/p>\n

Roku Pa\u0144skiego 1458, [a tak\u017ce] wcze\u015bniej i p\u00f3\u017aniej, pewna kobieta zwana Wlekyne (1) tak silnie i po m\u0119sku si\u0119 prowadzi\u0142a, \u017ce swego m\u0119\u017ca ustanowi\u0142a w swoim zamku niczym stra\u017cnika, sama za\u015b z towarzysz\u0105cymi jej s\u0142ugami \u0142upi\u0142a mieszka\u0144c\u00f3w innych zamk\u00f3w. Je\u017adzi\u0142a konno z uzbrojeniem i wyposa\u017ceniem s\u0142u\u017c\u0105cym do obrony, zupe\u0142nie jak silny m\u0105\u017c. Nie oszcz\u0119dza\u0142a \u017cadnego przeciwnika. Tak\u017ce sama \u0142upi\u0142a zamki i wsie swoich wrog\u00f3w. M\u00f3wi\u0105 r\u00f3wnie\u017c o niej, \u017ce kiedy by\u0142a ci\u0119\u017carna, pozostawa\u0142a w domu a\u017c do czasu rozwi\u0105zania. Sama je\u017adzi\u0142a konno, jak m\u0105\u017c, od miasta do miasta. R\u00f3wnie\u017c, jak wie\u015b\u0107 niesie, rabowa\u0142a na drogach kupc\u00f3w i innych ludzi, tak \u017ce wsz\u0119dzie jej si\u0119 bano i przestrzegano: \u201eNadejdzie Wlokyne\u201d.<\/p>\n

M\u00f3wiono tak\u017ce o niej, \u017ce nie by\u0142o \u0142uku ani kuszy, kt\u00f3rych by r\u0119koma bez jakichkolwiek przyrz\u0105d\u00f3w nie naci\u0105gn\u0119\u0142a, czego \u017caden m\u0105\u017c nie by\u0142 w stanie dokona\u0107, a czyni\u0142a tak przez wiele lat. Bi\u0142a wreszcie na swoim zamku fa\u0142szywe monety i z tego powodu zosta\u0142a pojmana i spalona jako fa\u0142szerka. I tak przepad\u0142y jej maj\u0105tek i moc. Pozostawi\u0142a po sobie syn\u00f3w, r\u00f3wnie\u017c silnych. Sama za\u015b przebywa\u0142a w dystrykcie krakowskim w Polsce, gdzie pami\u0119\u0107 o niej trwa\u0142a przez wiele lat (2).<\/p>\n

(1)Wlekyne (albo Wlokyne) zosta\u0142a zidentyfikowana jako Katarzyna. Z pochodzenia by\u0142a W\u0119gierk\u0105, \u017con\u0105 rycerza W\u0142odka ze Skrzynna, st\u0105d mo\u017ce imi\u0119 Wlekyne nale\u017ca\u0142oby t\u0142umaczy\u0107 jako W\u0142odkowa.<\/p>\n

(2)Siedzib\u0105 W\u0142odka ze Skrzynna i Wlekyne by\u0142 zamek w Barwa\u0142dzie ko\u0142o Kalwarii Zebrzydowskiej, znanego o\u015brodka pielgrzymkowego. W kr\u0105\u017c\u0105cych tam opowie\u015bciach odpustowych Wlekyne wyst\u0119powa\u0142a jeszcze wiele lat p\u00f3\u017aniej\u201d.<\/p>\n

Po rozprawieniu si\u0119 w\u0142adzy ze Skrzy\u0144skimi, zamki w Barwa\u0142dzie i w \u017bywcu przesz\u0142y w r\u0119ce Komorowskich, kt\u00f3rzy sprzyjali kr\u00f3lowi ambitnemu Maciejowi Korwinowi, sprzymierzonemu z Krzy\u017cakami przeciwko Polsce. G\u00f3rskie zamki sta\u0142y si\u0119 wi\u0119c zagro\u017ceniem dla Rzeczypospolitej. W 1477 roku na kr\u00f3lewski rozkaz Kazimierza Jagiello\u0144czyka zamek zosta\u0142 zdobyty i zburzony. Wed\u0142ug tradycji kamienie pochodz\u0105ce z rozbi\u00f3rki ruin zosta\u0142y wykorzystane do budowy kaplic Kalwarii Zebrzydowskiej.<\/p>\n

Prezentowana ksi\u0105\u017cka \u201eZamek Barwa\u0142d \u2013 historia i legenda \u2013 ludzie i wydarzenia\u201d ze swad\u0105 przedstawia histori\u0119 tzw. ziemi kalwaryjskiej. Jest dowodem na pracowito\u015b\u0107 autora, kt\u00f3ry dotar\u0142 do imponuj\u0105cej ilo\u015bci materia\u0142\u00f3w, zebra\u0142 przyczynki i r\u00f3\u017cne \u017ar\u00f3d\u0142owe drobiazgi. Dzieki temu powsta\u0142a popularna praca opisujaca dzieje s\u0142ynnego Zamku Barwa\u0142dzkiego. \u00a0Jest to dzie\u0142o amatora, pasjonata ale fenomenalnie pracowitego i pe\u0142nego temperamentu pisarza. Wiele postawionych tez czy do\u015b\u0107 daleko id\u0105cych hipotez mo\u017ce burzyc profesjonalist\u00f3w. Jednak pan Andrzej Bucki wykona\u0142 prac\u0119 na kt\u00f3r\u0105 nie porwa\u0142 si\u0119 \u017caden z profesjonalist\u00f3w. A jego stanowisko oby prowokowa\u0142o do dyskusji, dalszych poszukiwa\u0144 i rozwaza\u0144. Swoj\u0105 pasj\u0105 i zaanga\u017cowaniem uda\u0142o si\u0119 Autorowi zarazi\u0107 i naukowc\u00f3w. Jeden z nich, dr Micha\u0142 Wojenka, pracownik naukowy Instytutu Archeologii UJ, pozytywnie oceni\u0142 dzie\u0142o Andrzeja Buckiego i anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w inicjowane przez lokalne \u015brodowisko badania archeologiczne.<\/p>\n

Ksi\u0105\u017cka jest bogato i niebanalnie zilustrowana i z\u0142o\u017cona. Wiele szkic\u00f3w, plan\u00f3w i mapek pozwala na geograficzne umiejscowienie historycznych zdarze\u0144.<\/p>\n

Mimo ma\u0142ego i chyba wyczerpanego nak\u0142adu, Wehiku\u0142 podejmie dzia\u0142ania by cho\u0107 jeden egzemplarz znalaz\u0142 si\u0119 w \u201eBibliotheca Glogoviensa\u201d czyli Dziale Regionali\u00f3w Biblioteki g\u0142ogowskiej PWSZ. Polecamy wi\u0119c t\u0119 interesuj\u0105c\u0105 lektur\u0119.<\/p>\n

\"5<\/p>\n

1120<\/strong>, <\/strong>jak zapisa\u0142 w \u201eRoczniku g\u0142ogowskim\u201d Kaspar Borgeni\u201d:\u00a0 <\/strong>\u201e\u2026 ksi\u0105\u017c\u0119 Wojs\u0142aw wraz z biskupem wroc\u0142awskim zwanym Hajmonem ufundowali ko\u015bci\u00f3\u0142 kolegiacki w G\u0142ogowie i uposa\u017cyli go\u2026\u201d (wzmianka 55).<\/p>\n

Ufundowana \u015bwi\u0105tynia pierwotnie mia\u0142a znajdowa\u0107 si\u0119:<\/p>\n

\u201eprzy ko\u015bciele parafialnym w lewobrze\u017cnym G\u0142ogowie pod wezwaniem \u015bw. Piotra. Oko\u0142o 1255 r. zosta\u0142a przeniesiona na g\u0142ogowski Ostr\u00f3w Tumski i nosi wezwanie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, to jest ko\u015bcio\u0142a przy kt\u00f3rym zosta\u0142a umiejscowiona\u201d<\/p>\n

zapisa\u0142 w komentarzu do przet\u0142umaczonego przez siebie Rocznika prof. Wojciech Mrozowicz.<\/p>\n

Wojs\u0142aw II z rodu Powa\u0142\u00f3w zwany przez kronikarza ksi\u0119ciem, by\u0142 komesem g\u0142ogowskim, przedstawicielem panuj\u0105cego ksi\u0119cia. Historycy nazywaj\u0105 go te\u017c wojewod\u0105.<\/p>\n

1369<\/strong>, <\/strong>10.01.,<\/strong> ksi\u0105\u017c\u0119 Henryk V \u017baga\u0144ski podpisa\u0142 dokument sankcjonuj\u0105cy dokonany przez kr\u00f3la Czech i cesarza rzymskiego Karola IV Luksemburskiego podzia\u0142 miasta G\u0142ogowa i okolic. Wyodr\u0119bniono dwie cz\u0119\u015bci \u2013 kr\u00f3lewsk\u0105 Karola IV i ksi\u0105\u017c\u0119c\u0105 Henryka V. Obiektami wsp\u00f3lnie u\u017cytkowanymi mia\u0142y by\u0107: ko\u015bci\u00f3\u0142 farny pod wezwaniem \u015bw. Miko\u0142aja, dom wag, szko\u0142a, m\u0142yn odrza\u0144ski, plac solny i wszystkie drogi. S\u0105dy zosta\u0142y rozdzielone a jurysdykcj\u0105 obejmowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c te przest\u0119pstwa, kt\u00f3re zdarzy\u0142y si\u0119 w obszarze w\u0142a\u015bciwej cz\u0119\u015bci. Dwa wi\u0119zienia znajdowa\u0142y si\u0119 \u2013 jedno ko\u0142o ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Miko\u0142aja, drugie na Przedmie\u015bciu Brzostowskim obok szubienicy. Poniewa\u017c zamek pozosta\u0142 w cz\u0119\u015bci kr\u00f3lewskiej, ksi\u0105\u017c\u0119ta g\u0142ogowscy wznie\u015bli drugi zamek nieopodal Furty Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/p>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 kr\u00f3lewska posiada\u0142a: 20 kram\u00f3w sprzedaj\u0105cych chleb, 20 kram\u00f3w z mi\u0119sem, 30 sprzedaj\u0105cych obuwie, wsie w cz\u0119\u015bci wschodniej i po\u0142udniowej Ksi\u0119stwa \u2013 min. Kromolin, Kur\u00f3w Wielki, Dalk\u00f3w czy Mierz\u00f3w.<\/p>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 ksi\u0105\u017c\u0119ca to opr\u00f3cz 20 kram\u00f3w sprzedaj\u0105cych chleb, 20 kram\u00f3w z mi\u0119sem, 30 sprzedaj\u0105cych obuwie w mie\u015bcie, miejscowo\u015bci znajduj\u0105ce si\u0119 na zach\u00f3d od linii Brama Szpitalna – Polkowice, wraz z ko\u015bcio\u0142ami w Brzostowie, Jaczewie i Kwielicach. R\u00f3wnie\u017c podzielono Bytom Odrza\u0144ski, kt\u00f3rego zachodnia cz\u0119\u015b\u0107 wraz z Dobrzejowicami, K\u0142obuczynem Brzegiem G\u0142ogowskim nale\u017ca\u0142a do kr\u00f3la.<\/p>\n

Nie podzielono op\u0142at celnych i ziem le\u017c\u0105cych na prawym brzegu Odry. W nast\u0119pnym roku cz\u0119\u015b\u0107 kr\u00f3lewska zosta\u0142a oddana w do\u017cywocie Bolkowi, ksi\u0119ciu \u015bwidnickiemu.<\/p>\n

\"6<\/p>\n

Zamek ksi\u0105\u017c\u0119cy w G\u0142ogowie ok. po\u0142owy XVIII wieku, oczami znanego malarza \u015bl\u0105skich miast Friedricha Bernarda Wernera<\/p>\n

1507,<\/strong> 24.01.,<\/strong> w katedrze wawelskiej koronowany zosta\u0142 Zygmunt I zwany Starym. Prymas Andrzej Boryszewski na\u0142o\u017cy\u0142 w Krakowie koron\u0119 kolejnemu Jagiellonowi (czwartemu z kolei synowi Kazimierza IV Jagiello\u0144czyka), kt\u00f3ry cierpliwie czeka\u0142 na sw\u00f3j czas. W momencie koronacji Zygmunt Jagiello\u0144czyk mia\u0142 ju\u017c sko\u0144czone czterdzie\u015bci lat.<\/p>\n

Niespe\u0142na p\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej by\u0142 jeszcze ksi\u0119ciem g\u0142ogowskim i starost\u0105 generalnym \u015al\u0105ska. Nas\u0142uchiwa\u0142 wie\u015bci z Wilna, gdzie przebywa\u0142 jego starszy o trzy lata brat, kr\u00f3l Aleksander. 4 sierpnia ksi\u0105\u017c\u0119 Zygmunt pospiesznie opuszcza G\u0142og\u00f3w kieruj\u0105c si\u0119 przez Wschow\u0119 na wsch\u00f3d. Przedwczoraj Micha\u0142 Gli\u0144ski przywi\u00f3z\u0142 wiadomo\u015b\u0107 z Wilna. Ci\u0119\u017cko zachorowa\u0142 i zmar\u0142 nied\u0142ugo potem jego starszy brat Aleksander, kr\u00f3l Polski. W Wilnie jeszcze w sierpniu Zygmunt zosta\u0142 obrany Wielkim Ksi\u0119ciem Litewskim … a 8 grudnia 1506 roku na sejmie piotrkowskim wybrany przez Senat, kr\u00f3lem Polski.<\/p>\n

\"7<\/p>\n

Wizerunek ksi\u0119cia Zygmunta z monografii Juliusa Blaschke \u201eGeschichte der Stadt Glogau und des Glogauer Landes\u201d <\/em>, Glogau 1913 s.164.<\/p>\n

1850<\/strong>, <\/strong>23.01.,<\/strong> zosta\u0142a uroczy\u015bcie otwarta i po\u015bwi\u0119cona po wielkiej przebudowie Ratusza, sala posiedze\u0144 Rady. Odby\u0142o si\u0119 w niej w\u00f3wczas publiczne posiedzenie Rady Miasta G\u0142ogowa. Znajdowa\u0142a si\u0119 na reprezentacyjnej kondygnacji gmachu. Pe\u0142ni\u0142a swoj\u0105 funkcj\u0119 miejsca obrad w\u0142adz miejskich przez lata, do zniszczenia ratusza w 1945 roku.<\/p>\n

W odbudowywanym od ko\u0144ca XX wieku Ratuszu przywr\u00f3cono te\u017c reprezentacyjne pomieszczenia. Dzi\u015b sala posiedze\u0144 nazwana jest Sal\u0105 Rajc\u00f3w. Od 2007 roku zdobi\u0105 j\u0105 odlane w mosi\u0105dzu przez najlepsz\u0105 i najstarsz\u0105 w Polsce odlewni\u0119 dzwon\u00f3w i pomnik\u00f3w – \u201eFelczy\u0144scy\u201d w Gliwicach – herby G\u0142ogowa \u015al\u0105ska. Sala jest miejscem wielu wa\u017cnych czy popularnych spotka\u0144 i wydarze\u0144. Go\u015bci te\u017c ciekawych i znanych ludzi.<\/p>\n

\"8<\/p>\n

Na zdj\u0119ciu w Sali Rajc\u00f3w w pa\u017adzierniku 2010 roku, go\u015b\u0107 stowarzysze\u0144 regionalnych i Wehiku\u0142u, znany dziennikarz i poeta Adam Sikorski, autor program\u00f3w TV \u201e By\u0142o, nie min\u0119\u0142o <\/em>\u201d. (z archiwum Wehiku\u0142u)<\/p>\n

1877, <\/strong>rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Glogau, w charakterze miejskiego radcy budowlanego, architekt Anton Wingen (1842-1919). Trafi\u0142 na okres boomu inwestycyjnego. W\u0142a\u015bnie miasto otrzyma\u0142o zgod\u0119 Ministerstwa Wojny na przesuni\u0119cie umocnie\u0144 na wsch\u00f3d. Przez kolejne 23 lata, do czasu wyjazdu, uczestniczy\u0142 wi\u0119c w planowaniu i nadzorowaniu budowy nowych i nowoczesnych budowli. To wtedy powsta\u0142y m.in. Szko\u0142a Wojenna, Poczta G\u0142\u00f3wna, Szpital Miejski i El\u017cbietanek oraz wiele kamienic czynszowych. Wdzi\u0119czne miasto jedn\u0105 z nowych ulic nazwa\u0142o Wingenstrasse \u2013 ulica Wingena. Dzi\u015b jej du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 stanowi<\/p>\n

ulica Hugona Ko\u0142\u0142ataja. Przez wiele powojennych lat, szczeg\u00f3lnie w cz\u0119\u015bci nadodrza\u0144skiej, wida\u0107 by\u0142o skutki obl\u0119\u017cenia \u2013 zniszczone dzie\u0142a Wingena.<\/p>\n

1919<\/strong>, <\/strong>w styczniu<\/strong>, <\/strong>w trakcie Powstania Wielkopolskiego, dosz\u0142o do anegdotycznego zaj\u015bcia. Bo tak mo\u017cna traktowa\u0107 opowie\u015b\u0107 o post\u0119pku Wac\u0142awa Leitgebera, poznaniaka, kt\u00f3ry w latach 1902-1904 odby\u0142 przeszkolenie w 5. batalionie saper\u00f3w w G\u0142ogowie. Zna\u0142 wi\u0119c j\u0119zyk niemiecki znakomicie i r\u00f3wnie\u017c \u017co\u0142nierski spos\u00f3b komunikowania si\u0119. Na pocz\u0105tku stycznia 1919 r. mia\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w centrali telefonicznej garnizonu pozna\u0144skiego. A ju\u017c w Poznaniu trwa\u0142o Powstanie, garnizon kajzerowskiej armii szykowa\u0142 si\u0119 do ewakuacji i by\u0142 bardzo zdezorientowany. Nasz bohater podni\u00f3s\u0142 s\u0142uchawk\u0119 na d\u017awi\u0119k przychodz\u0105cego sygna\u0142u. Jego rozm\u00f3wca powiedzia\u0142, \u017ce dzwoni z Festung Glogau i pyta o zakres pomocy, kt\u00f3rej mog\u0105 udzieli\u0107. Leitgeber poda\u0142 si\u0119 za oficera niemieckiej komendy garnizonu Pozna\u0144 i stwierdzi\u0142, \u017ce \u017cadne posi\u0142ki nie s\u0105 potrzebne. A potem zdezerterowa\u0142 i walczy\u0142 w Powstaniu i obronie Rzeczpospolitej. Otrzyma\u0142 wiele odznacze\u0144 bojowych: Krzy\u017c Niepodleg\u0142o\u015bci, Krzy\u017c Walecznych i r\u00f3wnie\u017c \u017belazny Krzy\u017c. (za:S\u0142ownik biograficzny Powsta\u0144c\u00f3w Wielkopolskich 1918-1919, red. nauk. Czubi\u0144ski Antoni, Polak Bogus\u0142aw, Pozna\u0144 2002, has\u0142o: Leitgeber Wac\u0142aw).<\/p>\n

\"9<\/p>\n

Na widok\u00f3wce z epoki ulica Kamienna Droga na Ostrowie Tumskim na pocz\u0105tku XX wieku. T\u0119dy wi\u00f3d\u0142 szlak do miasta z Wielkopolski i z Polski. Po prawej stronie na pierwszym planie szyld lokalu \u201eMiasto Warszawa\u201d, dalej charakterystyczna apsyda ko\u015bci\u00f3\u0142ka \u015bw. Jerzego. I widniej\u0105cy w oddali zarys drewnianego mostu przez Odr\u0119, kt\u00f3rego w 1919 roku ju\u017c nie by\u0142o, bowiem oddano ju\u017c (1917) do u\u017cytku stalowy most Hindenburga.<\/p>\n

widok\u00f3wka. In\u017cynier W\u0142adys\u0142aw Gadus musi odpocz\u0105\u0107. Trafi\u0142 do G\u0142ogowa w lecie 1945 roku i od razu zgodnie ze swoj\u0105 specjalizacj\u0105 zaj\u0105\u0142 si\u0119 gospodark\u0105 wodn\u0105. Na Odrze i okolicznych ciekach by\u0142o co robi\u0107, by je udro\u017cni\u0107. Jego ma\u0142\u017conka, pani Wiktoria pierwsza i na razie jedyna farmaceutka w mie\u015bcie, usi\u0142uje prowadzi\u0107 aptek\u0119. Wi\u0119c in\u017cynier wysy\u0142a w okolice \u015awiebodzina, gdzie w mieszkaniu przy stacji kolejowej w Toporowie mieszka jego ojciec – zawiadowca – kartk\u0119 pocztow\u0105 z informacj\u0105. Zm\u0119czony pisze w niej tak:<\/p>\n

\u201e\u2026przeprowadzili\u015bmy si\u0119 na nowe mieszkanie st\u0105d m\u00f3j urlop si\u0119 odwleka\u0142. Ale nie mam ju\u017c zdrowia d\u0142u\u017cej tu siedzie\u0107 i zdecydowanie od 1.II. bior\u0119 urlop. Od razu po pierwszym przyjecha\u0142bym do Toporowa. Wiciula [ma\u0142\u017conka] ma wiele przykro\u015bci z aptek\u0105, nie wiem jak j\u0105 tu sam\u0105 zostawi\u0107 \u2013 b\u0142edne ko\u0142o. Wi\u0119c do zobaczenia. Ca\u0142ujemy Was serdecznie\u201d.<\/p>\n

Pa\u0144stwo Gadusowie przez wiele lat mieszkali w domku przy ulicy 10 Maja. Charakterystyczna dystyngowana para wpisa\u0142a si\u0119 w g\u0142ogowski krajobraz na wiele lat.<\/p>\n

\"10<\/p>\n

Widok\u00f3wka wys\u0142ana w G\u0142ogowie 21 stycznia 1946 roku prezentuje miasto z innego \u015bwiata. Na niemieckim zdj\u0119ciu podpisanym jako Glogau, niemiecka nazw\u0119 przekaligrafowano na G\u0142og\u00f3w. Napis Hohenzollern-Ecke Preussischestrasse zaczerniono. Ofrankowana polskimi znaczkami z 1946 roku, opatrzona kasownikiem \u2013 datownikiem przesy\u0142ka trafi\u0142a do obiegu. Dzi\u015b takiego miejsca ju\u017c nie ma \u2013 jest przej\u015bcie podziemne na Stare Miasto.<\/p>\n

1953<\/strong>, <\/strong>21.01., <\/strong>w Warszawie odby\u0142o si\u0119 posiedzenie Rady Technicznej Centralnego Zarz\u0105du Dr\u00f3g Publicznych \u00f3wczesnego Ministerstwa Lotnictwa i Komunikacji rz\u0105du PRL. W trakcie spotkania, kt\u00f3remu przewodniczy\u0142 mgr in\u017c. Tadeusz Mejer, jednym z punkt\u00f3w porz\u0105dku obrad by\u0142a ocena projektowania \u201e mostu stalowego przez rzek\u0119<\/em> Odr\u0119 w G\u0142ogowie, nr zlecenia 527\/1 <\/em>\u201d. Bo ju\u017c kilka miesi\u0119cy trwa\u0142y prace projektowe zespo\u0142u m\u0142odych in\u017cynier\u00f3w. Teraz stawali przed pr\u00f3b\u0105 jednej z ocen.<\/p>\n

Rada stwierdzi\u0142a zgodno\u015b\u0107 projektu technicznego z projektem wst\u0119pnym. Cz\u0142onkowie \u2013 specjali\u015bci w swoich dziedzinach, zg\u0142osili szereg technicznych uwag i poprawek szczeg\u00f3\u0142owych. Stwierdzono te\u017c w ocenie, \u017ce \u201e Konstrukcja wykonana<\/em> oszcz\u0119dnie. Oszcz\u0119dno\u015b\u0107 w stosunku do wykonanych most\u00f3w stalowych<\/em> nitowanych wynosi przynajmniej 15%\u201d. <\/em>Wed\u0142ug opinii Rady \u201eprojekt nadaje si\u0119do oddania Inwestorowi po przeprowadzeniu wymienionych poprawek <\/em>\u201d.<\/p>\n

Szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 Rada po\u015bwi\u0119ci\u0142a zespo\u0142owi projektant\u00f3w, kt\u00f3ry wykona\u0142 projekt \u201e bardzo starannie w czasie bardzo kr\u00f3tkim, podyktowanym wymaganiami<\/em> planu inwestycyjnego <\/em>.\u201d<\/p>\n

\"11<\/p>\n

Zbudowany ju\u017c most w\u015br\u00f3d gruz\u00f3w w drugiej po\u0142owie lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych XX wieku. Jak wida\u0107 nie ma jeszcze ulicy Brama Brzostowska. (fot. H. \u0141ebek, zbiory R. Rokaszewicza)<\/p>\n

1960<\/strong>, <\/strong>30.01.,<\/strong> Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w G\u0142ogowie przekaza\u0142o Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego w Zielonej G\u00f3rze zrujnowany obiekt przedwojennego Szpitala Miejskiego w celu zorganizowania tam Pa\u0144stwowego Zak\u0142adu Wychowawczego dla dzieci upo\u015bledzonych umys\u0142owo. Wielki obszarowo kompleks w cz\u0119\u015bci wykorzystywany by\u0142 przez otwart\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 zdrowia jako przychodnia. Mie\u015bci\u0142y si\u0119 tam r\u00f3wnie\u017c biura Wydzia\u0142u Zdrowia PPRN. Ta cz\u0119\u015b\u0107 najszybciej nadawa\u0142a si\u0119 do wykorzystania. Boczne skrzyd\u0142a, zrujnowane w czasie obl\u0119\u017cenia, niszcza\u0142y, nieu\u017cytkowane przez ponad pi\u0119tna\u015bcie lat.<\/p>\n

Szczeg\u00f3lne ubytki wida\u0107 by\u0142o na pi\u0119trach, kt\u00f3re przy zerwanych pokryciach dachowych wymaga\u0142y gruntownej odbudowy i remont\u00f3w. Zarz\u0105dzeniem Ministerstwa O\u015bwiaty z dnia 21 czerwca 1960 roku w obiekcie przy ulicy Staszica 17 w G\u0142ogowie utworzony zosta\u0142 Pa\u0144stwowy Zak\u0142ad Wychowawczy. Jego organizacj\u0119 powierzono Czes\u0142awowi Zi\u0119tkowi, kt\u00f3ry zosta\u0142 pierwszym dyrektorem zak\u0142adu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1976 roku.<\/p>\n

\"12<\/p>\n

Ods\u0142oni\u0119cia tablicy pami\u0105tkowej z okazji nadania O\u015brodkowi Szkolno-Wychowawczemu w G\u0142ogowie imienia Marii Konopnickiej dokonali (od lewej) Bogdan Cuch, przewodnicz\u0105cy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, Ryszard Romaniewicz, I sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR i Marian Kowalik, dyrektor Cukrowni, przewodnicz\u0105cy Powiatowego Komitetu Frontu Jedno\u015bci Narodu,<\/p>\n

1997, 13.01. <\/strong>Dobrzy ludzie nad Odr\u0105. Wsp\u00f3lnota Cichych Pracownik\u00f3w Krzy\u017ca – jako pierwsza w Polsce – osiedli\u0142a si\u0119 na sta\u0142e w G\u0142ogowie nad Odr\u0105. Pracownicy<\/p>\n

Krzy\u017ca: ks. Janusz Malski \u2013 moderator oraz siostry Ma\u0142gorzata Malska i W\u0142oszka Maria Teresa Neato zamieszkali tymczasowo w kolegiackiej plebanii.<\/p>\n

A 10 lat wcze\u015bniej, w styczniu 1987 roku biskup J\u00f3zef Michalik w Rzymie potwierdzi\u0142 gotowo\u015b\u0107 przyj\u0119cia wsp\u00f3lnoty w Polsce, w\u0142a\u015bnie w G\u0142ogowie. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej Ks. Ryszard Dobro\u0142owicz z grup\u0105 pielgrzym\u00f3w zawi\u00f3z\u0142 do Watykanu makiet\u0119 tak znanego dzi\u015b O\u015brodka.<\/p>\n

\"13<\/p>\n

Na zdj\u0119ciu siostra Miriam Psorulla, pierwsza po 1989 roku Honorowa Obywatelka G\u0142ogowa, prezentuje makiet\u0119 g\u0142ogowskiego o\u015brodka u st\u00f3p kolegiaty papie\u017cowi, \u015bw. Janowi Paw\u0142owi II. (ze zbior\u00f3w TZG)<\/p>\n

<\/h1>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Komunikacyjne u\u0142atwienia. G\u0142og\u00f3w na mapie po\u0142\u0105cze\u0144 kolejowych wraca do roli du\u017cego w\u0119z\u0142a i stacji przesiadkowej. 8 grudnia 2019 roku, po o\u015bmiu latach przerwy, ponownie mo\u017cna by\u0142o wsi\u0105\u015b\u0107 do poci\u0105gu osobowego i ruszy\u0107 w tras\u0119 do Leszna. Od 15 grudnia wr\u00f3ci\u0142y … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1166"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1166"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1166\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1178,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1166\/revisions\/1178"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1166"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1166"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1166"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}