{"id":1384,"date":"2020-12-07T17:06:45","date_gmt":"2020-12-07T16:06:45","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=1384"},"modified":"2020-12-07T18:07:25","modified_gmt":"2020-12-07T17:07:25","slug":"wehikul-czasu-grudzien-2020-rok-12-142-epidemia-spowodowala-kolejne-obostrzenia-i-zakazy-nie-odbeda-sie-tradycyjne-imprezy-z-okazji-swieta-gornikow-i-artylerzystow-a-przypomnijmy-ze-p","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2020\/12\/07\/wehikul-czasu-grudzien-2020-rok-12-142-epidemia-spowodowala-kolejne-obostrzenia-i-zakazy-nie-odbeda-sie-tradycyjne-imprezy-z-okazji-swieta-gornikow-i-artylerzystow-a-przypomnijmy-ze-p\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu – grudzie\u0144 2020 (rok 12\/142)"},"content":{"rendered":"\n

Epidemia spowodowa\u0142a<\/strong> kolejne obostrzenia i zakazy. Nie odb\u0119d\u0105 si\u0119 tradycyjne imprezy z okazji \u015bwi\u0119ta g\u00f3rnik\u00f3w i artylerzyst\u00f3w \u2013 a przypomnijmy, \u017ce pi\u0119\u0107 lat temu – 3 grudnia 2015 roku, pierwszy raz w historii centralne obchody Barb\u00f3rki w Zag\u0142\u0119biu Miedziowym, zorganizowane zosta\u0142y w G\u0142ogowie! Prezydent Rafael Rokaszewicz symbolicznie przekaza\u0142 g\u00f3rnikom klucze do miasta. Ulicami naszego miasta przeszed\u0142 korow\u00f3d Lisa Majora i na rynku odby\u0142 si\u0119 tradycyjny skok przez sk\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

6 grudnia, jak<\/strong> informuje Ratusz, g\u0142ogowscy rowerzy\u015bci i ich przyjaciele, w strojach \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja, przejad\u0105 przez miasto. Przez ostatnie pi\u0119\u0107 lat dotarli z pomoc\u0105 do ponad setki dzieci oraz plac\u00f3wek opieki spo\u0142ecznej \u2026 Miko\u0142ajowe paczki trafi\u0105 do rodzin, znajduj\u0105cych si\u0119 w trudnej sytuacji \u017cyciowej lub materialnej oraz do samotnych senior\u00f3w z terenu G\u0142ogowa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Barbarom, g\u00f3rnikom, artylerzystom i Miko\u0142ajom – sk\u0142adamy \u017cyczenia wszystkiego najlepszego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

G\u0142ogowscy Miko\u0142aje przed Ratuszem (fot. dglnews)<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c min\u0105\u0142 rok, jak 22 listopada, po 74 latach od zako\u0144czenia wojny, doczeka\u0142 si\u0119 G\u0142og\u00f3w premiery w odbudowanym, zniszczonym podczas drugiej wojny \u015bwiatowej Teatrze Miejskim im. Andreasa Gryphiusa – g\u0142ogowskiego poety i dramaturga z XVII wieku. Wystawiony premierowo spektakl \u201ePiast\u201d oparto na dramacie patrona, arcymistrza barokowej poezji i dramatu niemieckiego. Prze\u0142o\u017cy\u0142 tekst Marcin B\u0142aszkowski; wyre\u017cyserowa\u0142 dyrektor Teatru Lubuskiego (jeszcze do niedawna im. Leona Kruczkowskiego) Robert Czechowski. Grali aktorzy teatru zielonog\u00f3rskiego, a go\u015bcinnie w rolach: Popiela, wyst\u0105pi\u0142 Jan Peszek, a Piasta Jan Szurmiej. Pielgrzym\u00f3w zagrali mieszka\u0144cy G\u0142ogowa<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Jan Peszek w roli Popiela na deskach g\u0142ogowskiego Teatru Miejskiego wraz z aktorami dramatu \u201ePiast\u201d.<\/p>\n\n\n\n

W przeddzie\u0144 przez kilka godzin tysi\u0105ce mieszka\u0144c\u00f3w zwiedzi\u0142o otwierany budynek. Wytrzymali trudy oczekiwania w d\u0142ugiej kolejce i w padaj\u0105cym deszczu. W\u015br\u00f3d go\u015bci uroczysto\u015bci otwarcia znale\u017ali si\u0119 przedstawiciele Glogauer Heimatbund, kt\u00f3rzy od lat kibicowali odbudowie. Tu\u017c przed premierowym spektaklem od lewej Antoni Bok z TZG, Martin Sprungala, przewodnicz\u0105cy GHB, Thomas Kinzel, wiceprzew., oraz Adelheid Martin-Siegmeth, a towarzyszy\u0142 im Andrzej Szczud\u0142o ze Wschowy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ponad. G\u0142ogowska jesienna impresja Izabeli Matuszewskiej.<\/p>\n\n\n\n

100 lat temu<\/strong>, w roku 1920 przeprowadzono inwentaryzacj\u0119 obiekt\u00f3w wojskowych. O resztkach twierdzy i g\u0142ogowskiego wojska poni\u017cej.W grudniu roku 1945, <\/strong>siedemdziesi\u0105t pi\u0119\u0107 lat temu, w trakcie jednego ze wsp\u00f3lnie sp\u0119dzanych wieczor\u00f3w przez nielicznych mieszka\u0144c\u00f3w zrujnowanego miasta, Adam Kr\u00f3lak wyst\u0105pi\u0142 z inicjatyw\u0105 powo\u0142ania Ko\u0142a Kulturalno-O\u015bwiatowego. Ten moment, dzi\u0119ki zapisowi, kt\u00f3ry uczyni\u0142 w swoich notatkach, uznawany jest za pocz\u0105tek \u201ezorganizowanego ruchu regionalistycznego\u201d w G\u0142ogowie i na Dolnym \u015al\u0105sku. W restauracji Nikodema Piotrowskiego \u2013 ocala\u0142ej z wojennej po\u017cogi budowli przedwojennego sieroci\u0144ca \u2013 odby\u0142o si\u0119 spotkanie towarzyskie grupy miejscowej inteligencji \u2013 osadnik\u00f3w dla kt\u00f3rych interesuj\u0105cy si\u0119 przesz\u0142o\u015bci\u0105 regionu Adam Kr\u00f3lak wyg\u0142osi\u0142 prelekcj\u0119. W trakcie tego spotkania zawi\u0105zano Ko\u0142o Kulturalno \u2013 O\u015bwiatowe. Wst\u0105pi\u0142y do\u0144 22 osoby. Ko\u0142o sta\u0142o si\u0119 prekursorem organizacji zrzeszaj\u0105cej regionalist\u00f3w, dzia\u0142aczy kultury czy pasjonat\u00f3w historii ziemi g\u0142ogowskiej. Organizowano spotkania z wyk\u0142adami o dziejach miasta, wycieczki po G\u0142ogowie i okolicach, projekcje filmowe, ksi\u0105\u017cnic\u0119 publiczn\u0105, kt\u00f3ra przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w miejsk\u0105 bibliotek\u0119, itd. P\u00f3\u0142 wieku p\u00f3\u017aniej Towarzystwo Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w G\u0142ogowa przekszta\u0142ci\u0142o si\u0119 w Towarzystwo Ziemi G\u0142ogowskiej (tak, to ju\u017c \u0107wier\u0107 wieku).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Adam Kr\u00f3lak w Stoczni w latach czterdziestych XX wiek<\/p>\n\n\n\n

Z kolei 10 lat<\/strong> temu, 28 grudnia 2010 roku w Muzeum Archeologiczno-Historycznym w G\u0142ogowie powsta\u0142o Stowarzyszenie Przyjaci\u00f3\u0142 Muzeum i Historii Miasta G\u0142ogowa i powi\u0119kszy\u0142o grono regionalistycznych podmiot\u00f3w na g\u0142ogowskiej mapie organizacji pozarz\u0105dowych. O g\u0142ogowskiej ciekawostce <\/strong>poinformowa\u0142o niedawno Centrum Informacji Turystycznej \u2013 w mie\u015bcie i jego najbli\u017cszej okolicy mo\u017cna spotka\u0107 bujnie kwitn\u0105ce, a teraz osypane owocami krzewy g\u0142og\u00f3w. Znajduj\u0105 si\u0119 m.in. nad Odr\u0105, przy drodze na plac festynowy, ko\u0142o przej\u015bcia przez tory, po prawej stronie. G\u0142ogi rosn\u0105 te\u017c nad fos\u0105, wzd\u0142u\u017c ulicy \u015awi\u0119toja\u0144skiej. Ponadto zauwa\u017cy\u0107 je mo\u017cna przy kilku posesjach od strony ulicy Spadzistej. Do niedawna ros\u0142y te\u017c w fosie miejskiej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Krzewy g\u0142ogu w G\u0142ogowie (fot. CIT)<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Z lektur Wehiku\u0142u <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Z dedykacj\u0105 na zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 \u015awi\u0119ta, przypominamy i polecamy lektur\u0119 wielkiego dzie\u0142a J\u0119drzeja Kitowicza, (1728-1804). Po raz pierwszy zosta\u0142o wydane w czterech tomach w Poznaniu przez Edwarda Raczy\u0144skiego w latach 1840-1841. W powojennej Polsce w roku 1950, przez prof. Romana Pollaka z Poznania, wybitnego znawc\u0119 literatury staropolskiej: <\/p>\n\n\n\n

J\u0119drzej Kitowicz, Opis obyczaj\u00f3wi zwyczaj\u00f3w zapanowania Augusta III<\/em>. Warszawa 1985.<\/p>\n\n\n\n

Brak jest opisu obchodzonych \u015bwi\u0105t. \u015awi\u0119ta Bo\u017cego Narodzenia wspominane s\u0105 tylko przyczynkarsko. Przy zakonach wspomina si\u0119 bardziej uroczyste, czy wyszukane po\u017cywienie. Przy obs\u0142udze uroczysto\u015bci np. w Bo\u017ce Narodzenie, kr\u00f3lewska gwardia zak\u0142ada\u0142a tzw. mundury wielkie. Ale s\u0105 opisy zwyczaj\u00f3w, jak np. kuligi czy zapusty.<\/p>\n\n\n\n

Ze wst\u0119pu Autora taki fragment:<\/p>\n\n\n\n

Do Czytelnika. Lubo nie masz nic nowego pod s\u0142o\u0144cem, jako powiedzia\u0142 Salomon, jednakowo\u017c rzeczy na \u015bwiecie, odmieniaj\u0105c si\u0119 ustawicznie wed\u0142ug przepisanego im od Stw\u00f3rcy prawa i za kolej\u0105 jedne po drugich nast\u0119puj\u0105c, nowymi by\u0107 si\u0119 zdaj\u0105, chocia\u017c ju\u017c dawniej by\u0142y. A \u017ce ludzie pospolicie lubi\u0105 nowe rzeczy bardziej ni\u017c stare, nowymi za\u015b s\u0105 wszystkie dawne dla tych, kt\u00f3rzy ich nie widzieli, przeto, chc\u0105c dogodzi\u0107 powszechnemu gustowi, umy\u015bli\u0142em dawniejsze obyczaje polskie, jakie zazna\u0142em za panowania Augusta III i nast\u0119pnie panuj\u0105cego po nim Stanis\u0142awa Augusta, wystawi\u0107 potomno\u015bci w dw\u00f3ch osobnych opisaniach. Ci, co przed nami \u017cyli stem lat pr\u0119dzej, jak czytamy z dziej\u00f3w dawnych, w cale byli odmiennych od naszych obyczaj\u00f3w. Sama nawet posta\u0107 dawnych Polak\u00f3w odmienna du\u017co by\u0142a od dzisiejszych, co si\u0119 dosy\u0107 doskonale ukazuje w portretach i pos\u0105gach staro\u015bwieckich. Ci, co po nas nast\u0105pi\u0105 za lat sto Polacy, pewnie si\u0119 od nas dzisiaj \u017cyj\u0105cych tak b\u0119d\u0105 r\u00f3\u017cnili, jak si\u0119 my r\u00f3\u017cniemy od dawniejszych. Niech\u017ce potomno\u015b\u0107, dla kt\u00f3rej to pisz\u0119, przegl\u0105da si\u0119 w dawniejszych i nowszych obyczajach, z dobrych niechaj wz\u00f3r bierze, z\u0142ych niechaj si\u0119 wystrzega. Za omy\u0142ki w pisaniu przepraszam mojego Czytelnika. Je\u017celi b\u0119d\u0119 mia\u0142 czas, poprawi\u0107 ich zechc\u0119. Je\u017celi nie b\u0119d\u0119, wybaczy\u0107 mi raczy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ze znalezionych opinii –  Pi\u0119kny staropolski j\u0119zyk, a\u017c \u017cal, \u017ce ksi\u0105\u017cka tak szybko si\u0119 urywa… Opisy przedstawione s\u0105 zar\u00f3wno zabawnie, jak i ca\u0142kiem na powa\u017cnie. Mn\u00f3stwo nowych s\u0142\u00f3w i wiedzy. Polecam zdecydowanie tym, kt\u00f3rzy opr\u00f3cz wykutych na blach\u0119 dat i wydarze\u0144, chc\u0105 dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej o dawnej Polsce (wiek XVIII).<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czytajmy Kitowicza. Bo nie wolno utraci\u0107 pami\u0119ci o tym jak wyrodniej\u0105 obyczaje, jak kr\u00f3tkowzroczno\u015b\u0107 i bezkarno\u015b\u0107 uprzywilejowanych bior\u0105 g\u00f3r\u0119 nad prawem, a przed s\u0105dem staj\u0105 kupieni za talar \u015bwiadkowie<\/em>. Tak zako\u0144czy\u0142a wst\u0119p do wydania z 1985 roku Maria Derna\u0142owicz. Trudno odm\u00f3wi\u0107 tym s\u0142owom aktualno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

Tekst obecny w internecie: <\/p>\n\n\n\n

https:\/\/literat.ug.edu.pl\/kitowic\/index.htm<\/a><\/p>\n\n\n\n

1395, 24.12<\/strong>.,zmar\u0142 w Boles\u0142awcu ksi\u0105\u017c\u0119 g\u0142ogowski Henryk VII \u015aredni Rumpold, syn Henryka V \u017belaznego. Po \u015bmierci ojca w 1369 roku, z bra\u0107mi – Henrykiem VI Starszym i Henrykiem VIII M\u0142odszym Wr\u00f3blem wsp\u00f3lnie rz\u0105dzi\u0142 Ksi\u0119stwem G\u0142ogowskim. W 1378 dokonali podzia\u0142u i Rumpold obj\u0105\u0142 samodzielne rz\u0105dy w po\u0142owie Bytomia Odrza\u0144skiego, G\u0142ogowa, G\u00f3ry i \u015acinawy. Nie mieszka\u0142 na sta\u0142e w podzielonej stolicy ksi\u0119stwa, a w \u017baganiu. Jak napisa\u0142 g\u0142ogowski historyk J. Chutkowski, jednak dba\u0142 o miasto. Obserwuj\u0105c uwa\u017cnie zachowania sasiad\u00f3w, chcia\u0142 odbi\u0107 Wschow\u0119 z r\u0105k Kazimierza Wielkiego. Po zwyci\u0119stwie nad kr\u00f3lewskim wojskiem pod Wietszycami za zdobyte \u0142upy ufundowa\u0142 w pobli\u017cu kolegiaty ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jerzego. Ci\u0119\u017cko chory, upo\u015bledzony na ciele, zmaga\u0142 si\u0119 z u\u0142omno\u015bciami. Zmar\u0142 w trakcie kuracji, zosta\u0142 pochowany w \u017caga\u0144skim ko\u015bciele augustian\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Podobizna ksi\u0119cia Henryka VII Rumpolda wg Ireny Bierwiaczonek (D. Wieczorek, Poczet piastowskich ksi\u0105\u017c\u0105t \u015al\u0105ska Lubuskiego w obrazach Ireny Bierwiaczonek, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej G\u00f3rze, Zielona G\u00f3ra 2004).<\/p>\n\n\n\n

1470, w grudniu,<\/strong> <\/strong><\/em>Odra by\u0142a tak skuta od Barb\u00f3rki lodem, \u017ce wozy skraca\u0142y sobie drog\u0119 i nie je\u017adzi\u0142y do mostu. Codziennie przewo\u017cono niezliczone ilo\u015bci drewna z las\u00f3w…, pisa\u0142 annalista. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c nieograniczony dost\u0119p do bagien i teren\u00f3w podmok\u0142ych, tam r\u00f3wnie\u017c dzi\u0119ki temu trwa\u0142 intensywny wyr\u0119b drewna. Natomiast gruby l\u00f3d na zbiornikach wodnych spowodowa\u0142 przyduch\u0119, czyli masowe \u015bni\u0119cie ryb z braku powietrza.Tak wi\u0119c anomalia meteorologiczna mia\u0142a dwa oblicza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Niespotykany dzi\u015b \u015bnieg w fosie, by przed\u015bwi\u0105teczn\u0105 atmosfer\u0119 o\u015bnie\u017cy\u0107… (fot. I. Matuszewska)<\/p>\n\n\n\n

1885, 4.12<\/strong>., oddano do u\u017cytku pierwszy odcinek lokalnej trasy kolejowej Bojanowo \u2013 G\u0142og\u00f3w. Od teraz uruchomiono po\u0142\u0105czenie G\u00f3ra \u015al\u0105ska \u2013 Bojanowo. Dopiero w roku 1906 przed\u0142u\u017cono lini\u0119 do G\u0142ogowa, otwieraj\u0105c najpierw 1 lipca odcinek z G\u0142ogowa do Szlichtyngowej. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej, 1 pa\u017adziernika, \u015brodkowy odcinek Szlichtyngowa – G\u00f3ra \u015al\u0105ska udro\u017cni\u0142 planowany szlak od G\u0142ogowa do G\u00f3ry. Mia\u0142 znaczenie dla miejscowego przemys\u0142u rolno-spo\u017cywczego. Mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c znaczenie militarne.<\/p>\n\n\n\n

1889, 15.12., <\/strong>najwi\u0119kszy zak\u0142ad i pracodawca G\u0142ogowa – <\/strong>Zak\u0142ady Kartograficzne Flemming\/Wiskott AG otwieraj\u0105 jako osobny podmiot dzia\u0142 litografii na ceramice. Powsta\u0142y Zierdruckanstalt Lindenruh ma ju\u017c kilkuletnie do\u015bwiadczenie. Jednym ze spektakularnych zlece\u0144 by\u0142o wykonanie ozdobnych nadruk\u00f3w na dw\u00f3ch milionach kubkach, w kt\u00f3rych rozdawano w\u00f3dk\u0119 w trakcie uroczysto\u015bci koronacyjnych cara Miko\u0142aja II. W Moskwie, 18 maja 1896 roku (starego stylu), dosz\u0142o do wybuchu paniki, w trakcie kt\u00f3rej \u015bmier\u0107 mia\u0142o ponie\u015b\u0107 ponad 2000 ludzi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u201eKoronacyjny\u201d, carski kubek z g\u0142ogowskiej fabryki. (fot za: J. Chutkowski, G\u0142og\u00f3w w XX wieku).<\/p>\n\n\n\n

1920<\/strong>, grudzie\u0144, <\/strong>na u\u017cytek s\u0142u\u017cbowy w\u0142adz administracji wojskowej sporz\u0105dzono inwentaryzacyjny plan militarnej zabudowy miasta. Mimo, \u017ce G\u0142og\u00f3w pozostawa\u0142 bez garnizonu, znajdowa\u0142o tu zatrudnienie jeszcze wielu wojskowych. Komendantem twierdzy by\u0142 Egon Krebs, kawaler najwy\u017cszego orderu bojowego Cesarstwa \u2013 Orderu Pour la Merite, i oczywi\u015bcie mieszka\u0142 przy Langestrasse<\/em> 1 (ul. D\u0142ugiej) w eleganckim budynku \u201eNowej Komendantury\u201d. Komendantem placu by\u0142 kapitan Frege z oficerami placu broni \u2013 artylerii i saper\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Na Zamku, w pokojach 1 \u2013 5 zainstalowany by\u0142 Wojskowy Urz\u0105d Maj\u0105tkowy (Reichsvermoegensamt<\/em>), z oddzia\u0142ami administracyjnym i budowlanym, w kt\u00f3rych dzia\u0142a\u0142o 22 ludzi.<\/p>\n\n\n\n

Sk\u0142ad \u017cywno\u015bciowy (Reichs Verpflegungsamt<\/em>), kt\u00f3rym zarz\u0105dza\u0142 Dyrektor Klahn, mie\u015bci\u0142 si\u0119 przy Breslauerstrasse<\/em> 2. Sk\u0142ad mundurowy (Bekleidungs-Depot<\/em>) przy ul. Daszy\u0144skiego (Promenadenstrasse<\/em> 1) w domu pu\u0142kowym 58 regimentu piechoty i dowodzi\u0142 \u201egaciowymi\u201d Leiter<\/em> Schubert. W tym samym obiekcie znajdowa\u0142 si\u0119 Punkt Demobilizacyjny 58 pozna\u0144skiego pu\u0142ku piechoty \u2013 na jego czele sta\u0142 podpu\u0142kownik Litzmann, wykazano te\u017c 2 oficer\u00f3w i kasjera. Wszystkie jednostki maj\u0105ce sw\u00f3j garnizon w G\u0142ogowie do i w trakcie Wielkiej Wojny, po jej zako\u0144czeniu, utworzy\u0142y takie punkty demobilizacyjne. By\u0142y wi\u0119c plac\u00f3wki 41 i 20 pu\u0142ku artylerii polowej, 5 pu\u0142ku artylerii pieszej i 5 dolno\u015bl\u0105skiego batalionu saper\u00f3w (pionier\u00f3w).<\/p>\n\n\n\n

Utworzono tak\u017ce organ likwidacyjny Administracji Garnizonowej i Urz\u0119du Prowiantowego. Pe\u0142n\u0105 moc\u0105 pracowa\u0142 lazaret. O tym wszystkim informowa\u0142a wydrukowana przez Glogauer Druckerei Gmbh, Ksi\u0119ga Adresowa dla miasta i powiatu (Adressbuch der Stadt und des Kreises Glogau<\/em>).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Fragment planu inwentaryzacyjnego twierdzy i garnizonu z 1920 roku. Kolorami oznaczono obiekty maj\u0105ce wojskow\u0105 proweniencj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

1940, 04.12., <\/strong>w Trzebczu, nieopodal Polkowic, powieszony zosta\u0142 dwudzistojednoletni saper z 14 batalionu saper\u00f3w 14 Dywizji Piechoty, robotnik rolny Ludwik Tasiemski. Zamieni\u0142 sw\u00f3j status z je\u0144ca wojennego na robotnika przymusowego. Zosta\u0142 skierowany do pracy w niemieckim gospodarstwie w miejscowo\u015bci Trebitsch (Trzebcz) w \u00f3wczesnym powiecie g\u0142ogowskim (obecnie polkowickim).  Zakocha\u0142 si\u0119 tam z wzajemno\u015bci\u0105 w niemieckiej dziewczynie, c\u00f3rce gospodarza. Spotykali si\u0119 potajemnie, chocia\u017c oboje wiedzieli, \u017ce jest to zakazane. Dla zachowania czysto\u015bci rasowej w\u0142adze niemieckie zabroni\u0142y swoim rodakom kontakt\u00f3w z obcokrajowcami. Gdy tajemnica wysz\u0142a na jaw, aresztowano Polaka. Dla przyk\u0142adu i postrachu zarz\u0105dzono jego publiczn\u0105 egzekucj\u0119. Wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w pod przymusem sprowadzono na skraj pobliskiego lasu. Dla zadania ch\u0142opakowi wi\u0119kszego cierpienia powieszono go u\u017cywaj\u0105c do tego celu drutu kolczastego. Dla uczczenia okrutnej \u015bmierci Ludwika Tasiemskiego, na miejscu ka\u017ani postawiono drewniany krzy\u017c obwi\u0105zany drutem kolczastym. Niemy \u015bwiadek okrucie\u0144stw \u2013 krzy\u017c \u2013 stoi do dnia dzisiejszego. Wehiku\u0142 czasu poleca tekst Dominiki Malotki: O mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a si\u0119 w z\u0142ym miejscu i w z\u0142ym czasie \u2013 legenda o Ludwiku Tasiemskim<\/em> –<\/p>\n\n\n\n

\n
\u201eO mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a si\u0119 w z\u0142ym miejscu i w z\u0142ym czasie \u2013 legenda o Ludwiku Tasiemskim\u201d<\/a><\/blockquote>