{"id":1488,"date":"2021-05-05T18:20:38","date_gmt":"2021-05-05T16:20:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=1488"},"modified":"2021-05-06T20:30:53","modified_gmt":"2021-05-06T18:30:53","slug":"wehikul-czasu-maj-2021-rok-13-147","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2021\/05\/05\/wehikul-czasu-maj-2021-rok-13-147\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu Maj 2021 (rok 13\/147)"},"content":{"rendered":"\n

Pisali\u015bmy rok temu \u2013 Niestety, nie odb\u0119d\u0105 si\u0119 III Imieniny ulicy 10 Maja tak jak nie odb\u0119dzie si\u0119 wiele innych imprez masowych<\/em>. Powtarzamy niestety i w 2021 roku \u2013 nie odb\u0119d\u0105 si\u0119 IV imieniny naszej ulicy. Smutna informacja niedawno dotar\u0142a ze Szczecina, gdzie zmar\u0142a, przebywaj\u0105ca u c\u00f3rki, Stanis\u0142awa Karbowi\u0144ska, kt\u00f3ra w G\u0142ogowie mieszka\u0142a od 1945 roku. Pochowana zosta\u0142a na cmentarzu przy ul. Legnickiej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Organizatorzy Imienin ulicy 10 Maja, zaprzyja\u017anieni ze sob\u0105 s\u0105siedzi wyszli 10 maja 2020 roku na chwil\u0119 przed domy, zrobili zdj\u0119cia. W\u015br\u00f3d nich najstarsza mieszkanka, p. Stanis\u0142awa Karbowi\u0144ska (z d. \u0141ukaszyk) i jej c\u00f3rka Mirella, urodzona tu 10 maja. (fot. Xeniya Brik).<\/p>\n\n\n\n

Covid 19 zabiera<\/strong> dalej swoje ofiary. TZG ponios\u0142o niepowetowan\u0105 strat\u0119. Zmar\u0142 jeden z najstarszych cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa, ks. Aleksander Walkowiak. Godzi si\u0119 przypomnie\u0107, \u017ce 18 maja 2019 roku w ko\u015bciele pw. Jadwigi \u015al\u0105skiej w K\u0142obuczynie, gdzie ksi\u0105dz Aleksander Walkowiak 50 lat temu rozpoczyna\u0142 swoj\u0105 kap\u0142a\u0144sk\u0105 pos\u0142ug\u0119. Z tej okazji odby\u0142 si\u0119 koncert muzyki organowej i kameralnej organizowany cyklicznie przez TZG.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Delegacja TZG sk\u0142ada zyczenia ks. A. Walkowiakowi po opisywanej wy\u017cej uroczystej mszy a przed koncertem. (https:\/\/www.tzglogow.pl\/2019\/05\/ i za Nasze Miasto).<\/p>\n\n\n\n

4 maja<\/strong>, w dniu \u015bw. Floriana swoje \u015bwi\u0119to obchodz\u0105 stra\u017cacy i hutnicy. Na Ziemi G\u0142ogowskiej ochrona przeciwpo\u017carowa funkcjonuje od zako\u0144czenia wojny. Rozpocz\u0119to od poszukiwania pozosta\u0142o\u015bci po poprzednikach, kt\u00f3rzy dzia\u0142ali zawodowo ju\u017c od po\u0142owy poprzedniego stulecia. Przyje\u017cd\u017cali przedwojenni stra\u017cacy ochotnicy i profesjonali\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Hutnicy pojawili si\u0119 w G\u0142ogowie natomiast p\u00f3\u0142 wieku temu. W ogniu wytapiaj\u0105 z\u0142oto w wielu kolorach. Ci\u0119\u017ck\u0105 i niebezpieczn\u0105 prac\u0105 tworz\u0105 produkt finalny wsp\u00f3lnego wysi\u0142ku pracownik\u00f3w KGHM.<\/p>\n\n\n\n

Druhom \u2013 stra\u017cakom \u017cyczymy jak najmniej po\u017car\u00f3w i bezpiecznych powrot\u00f3w z akcji. Hutnikom bezpiecznej pracy.<\/p>\n\n\n\n

60 lat temu powsta\u0142<\/strong> Kombinat G\u00f3rniczo-Hutniczy Miedzi. 1 maja 1961 roku utworzono przedsi\u0119biorstwo pa\u0144stwowe Kombinat G\u00f3rniczo-Hutniczy Miedzi w Lubinie; 12 wrze\u015bnia 1991 roku, przekszta\u0142cony w sp\u00f3\u0142k\u0119 Skarbu Pa\u0144stwa, kt\u00f3r\u0105 p\u00f3\u017aniej wprowadzono na gie\u0142d\u0119. Dzi\u015b to pot\u0119\u017cna firma, o ogromnym wp\u0142ywie na polsk\u0105 i \u015bwiatow\u0105 gospodark\u0119. Miedziowy gigant pisze o sobie, \u017ce ma wizj\u0119 bezpiecznej przysz\u0142o\u015bci, dba o jako\u015b\u0107 produkcji i \u015brodowisko naturalne.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Huta Miedzi \u201eG\u0142og\u00f3w\u201d to jeden z zak\u0142ad\u00f3w Kombinatu. Rozpocz\u0105\u0142 produkcj\u0119 dekad\u0119 p\u00f3\u017aniej wi\u0119c w tym roku obchodzi jubileusz p\u00f3\u0142wiecza. (fot. z 2016 roku, Zbigniew Lipowski)<\/p>\n\n\n\n

Wehiku\u0142 czasu dzi\u0119kuje<\/strong> sporej gromadce przyjaci\u00f3\u0142 i sympatyk\u00f3w, kt\u00f3rzy pomogli przy sk\u0142adania tego wydania: Marii Kubasik, Jerzemu Akielaszkowi, Antoniemu Bokowi, Marcinowi Kuchnickiemu, Zbigniewowi Lipowskiemu, Wojciechowi M. K\u0142aniamy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c G\u0142ogowskiej Edukacji Kresowej za podarowanie egzemplarza opisywanej ni\u017cej ksi\u0105\u017cki.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Z lektur Wehiku\u0142u <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Kiedy mecze pi\u0142karskie, (ale inne zawody te\u017c) odbywaj\u0105 si\u0119 bez udzia\u0142u publiczno\u015bci, najbogatsi w kopanym biznesie proponuj\u0105 nowe rozwi\u0105zania maj\u0105ce z jednej strony zasypa\u0107 bud\u017cetowe dziury, z drugiej przynosi\u0107 wi\u0119ksze pieni\u0105dze, ukazuje si\u0119 ksi\u0105\u017cka o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry porwa\u0142 pe\u0142ne kibic\u00f3w stadiony, a pieni\u0119dzy wielkich na pi\u0142ce nie zarobi\u0142. Pojawi\u0142a si\u0119 biografia wielkiego trenera i fascynuj\u0105ca opowie\u015b\u0107 o z\u0142otej erze polskiej pi\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n

Miros\u0142aw Wlek\u0142y, G\u00f3rski<\/em><\/strong>. Wygramy my albo oni. Pierwsza pe\u0142na biografia Kazimierza G\u00f3rskiego<\/em>. Krak\u00f3w 2021.<\/p>\n\n\n\n

Min\u0119\u0142a niedawno (2 marca), 100 rocznica urodzin Kazimierza G\u00f3rskiego. Prezentowana r\u00f3wnie\u017c w G\u0142ogowie ksi\u0105\u017cka autora bestsellera biografii Tony\u2019ego Halika, \u201eTu by\u0142em\u201d, wpisuje si\u0119 wi\u0119c w niezauwa\u017cane powszechnie obchody tej rocznicy. Przypomina wielk\u0105 posta\u0107 polskiego sportu, zwanego wielokrotnie \u201etrenerem tysi\u0105clecia\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Kto nie zna bon mot\u00f3w Pana Kazimierza jak np. \u2013 pi\u0142ka jest okr\u0105g\u0142a a bramki s\u0105 dwie; Czasami si\u0119 wygrywa, czasami si\u0119 przegrywa, a czasami remisuje; Dop\u00f3ki pi\u0142ka w grze, wszystko jest mo\u017cliwe; Im d\u0142u\u017cej my przy pi\u0142ce, tym kr\u00f3cej oni; Tak si\u0119 gra, jak przeciwnik pozwala.<\/p>\n\n\n\n

Teksty te wesz\u0142y ju\u017c na sta\u0142e do j\u0119zyka potocznego i czasami nie pami\u0119ta si\u0119 jego autora.<\/p>\n\n\n\n

Zaczyna\u0142 we Lwowie a tam jak m\u00f3wi\u0142 \u2013 \u201e\u2026 pi\u0142ka mia\u0142a bogate tradycje i swoj\u0105 wielko\u015b\u0107 \u2013 Pogo\u0144<\/em>, ka\u017cdy z nas marzy\u0142, by w niej zagra\u0107\u201d. Przysz\u0142a Legia w Warszawie i mecze do 1953 roku, w kt\u00f3rych strzeli\u0142 dla wojskowych w lidze i pucharze Polski trzydzie\u015bci dziewi\u0119\u0107 goli. Potem trener, wielki \u201eprofesor\u201d Wac\u0142aw Kuchar proponuje mu asystentur\u0119. Rozpoczyna podr\u00f3\u017c ciernist\u0105 drog\u0105 trenersk\u0105. Marymont, znowu Legia, konsultacje w Stali Kra\u015bnik, WKS Lublinianka, gdzie zarabia\u0142 3 razy wi\u0119cej ni\u017c w Legii. Wr\u00f3ci\u0142 do Warszawy, kiedy straci\u0142 serce do zawodnik\u00f3w \u201ekt\u00f3rym nie chcia\u0142o si\u0119 chcie\u0107\u201d. W stolicy przyj\u0119\u0142a go Gwardia (kibicem by\u0142 Lech Kaczy\u0144ski, s. 195), przysz\u0142a praca z kadr\u0105 junior\u00f3w. Namawiali go do pracy dzia\u0142acze lubelskiego Motoru. Po dwudziestu niespe\u0142na latach trafia na trenerskie szczyty. Od 1 stycznia 1971 roku, w bardzo gor\u0105cym dla Polski okresie, rozpoczyna prac\u0119 jako selekcjoner. Jeszcze nikt si\u0119 nie spodziewa, \u017ce nadchodz\u0105 z\u0142ote lata polskiej pi\u0142ki no\u017cnej.<\/p>\n\n\n\n

Na ponad 600 stronach, w 139 opowie\u015bciach wy\u015bwietlaj\u0105 si\u0119 czytelnikowi barwne obrazy aktywnego \u017cywota bohatera ksi\u0105\u017cki. W rozdzia\u0142ach Trener-Selekcjoner-Prezes czytamy o jego zawodowych zaj\u0119ciach, sukcesach i pora\u017ckach. W rozdzia\u0142ach \u201egeograficznych\u201d \u2013 Warszawa i Grecja \u2013 o miejscach zaraz po Lwowie.  <\/p>\n\n\n\n

I jeszcze Wehiku\u0142u czasu akcent osobisty. Latem roku 1995, jeszcze nieupalnym porankiem w Alejach Ujazdowskich w Warszawie w drodze do starej siedziby PZPN spotkali\u015bmy id\u0105cego \u017cwawo Pana Kazimierza. Ch\u0142opcy go rozpoznali od razu. Chwil\u0119 porozmawia\u0142, zapyta\u0142 czy kopie pi\u0142k\u0119. Stan\u0105\u0142 z nimi do zdj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n

W dedykacji dla Wehiku\u0142u czasu Autor przytoczy\u0142 kolejny bon mot \u2013 \u201ePi\u0142ka no\u017cna to prosta gra \u2013 nie trzeba do niej filozofii\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Wydawca napisa\u0142 o ksi\u0105\u017cce tak:<\/p>\n\n\n\n

Pierwsza biografia trenera Kazimierza G\u00f3rskiego.<\/em><\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Pocz\u0105tek lat 70., w polskiej pi\u0142ce od II wojny \u015bwiatowej brakuje znacz\u0105cych sukces\u00f3w. Kadr\u0119 obejmuje nowy trener. Nied\u0142ugo ca\u0142y pi\u0142karski \u015bwiat b\u0119dzie patrzy\u0142 na niego z niedowierzaniem. Trener G\u00f3rski prowadzi reprezentacj\u0119 Polski do zwyci\u0119stw, kt\u00f3re do dzi\u015b nie zosta\u0142y powt\u00f3rzone.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u201eIm d\u0142u\u017cej my przy pi\u0142ce, tym kr\u00f3cej oni\u201d czy \u201epi\u0142ka jest okr\u0105g\u0142a, a bramki s\u0105 dwie\u201d to tylko niekt\u00f3re powiedzenia, z kt\u00f3rych s\u0142yn\u0105\u0142. Cho\u0107 w\u015br\u00f3d specjalist\u00f3w od pi\u0142ki wzbudza\u0142y u\u015bmiech, kry\u0142o si\u0119 w nich wielkie zrozumienie futbolu. \u2013Nazywano go Sokratesem pi\u0142karskiego \u015bwiata. Jakie by\u0142y tajemnice jego sukcesu? Dlaczego pomimo \u2013 jak s\u0105dz\u0105 niekt\u00f3rzy \u2013 nonszalanckiego stosunku do panuj\u0105cych regu\u0142 si\u0119ga\u0142 po najwy\u017csze trofea? Co s\u0105dz\u0105 o nim byli pi\u0142karze? Jak wygl\u0105da\u0142a jego droga z przedwojennego Lwowa na najwi\u0119ksze stadiony \u015bwiata?Miros\u0142aw Wlek\u0142y, z detektywistycznym zaci\u0119ciem pod\u0105\u017ca \u015bladem trenera tysi\u0105clecia. Dzi\u0119ki setkom rozm\u00f3w z lud\u017ami, kt\u00f3rzy byli blisko Kazimierza G\u00f3rskiego, tworzy pe\u0142ny obraz swojego bohatera. Ta ksi\u0105\u017cka to nie tylko biografia wielkiego trenera, ale te\u017c fascynuj\u0105ca opowie\u015b\u0107 o z\u0142otej erze polskiej pi\u0142ki.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ok\u0142adka ksi\u0105\u017cki i dedykacja Autora dla Wehiku\u0142u – z \u017cyczeniami udanych podr\u00f3\u017cy. Tak jak Autor zaprosi\u0142 i \u017cyczy\u0142 ciekawej podr\u00f3\u017cy po Lwowie, Warszawie i Atenach Kazimierza G\u00f3rskiego \u2013 tak i my to potwierdzamy \u2013 podr\u00f3\u017c by\u0142a fantastyczna.<\/p>\n\n\n\n

8 maja w dzie\u0144 \u015bwi\u0119tego Stanis\u0142awa <\/strong>w \u015bredniowieczu, corocznie odbywa\u0142 si\u0119 w G\u0142ogowie wielki jarmark. Miejscem handlu by\u0142 Rynek z przystosowanymi do tego celu kramami szewskimi i odzie\u017cowymi, sukiennicami, jatkami, \u0142awami chlebowymi itd. Sol\u0105 handlowano na placu solnym.<\/p>\n\n\n\n

Miasto mia\u0142o tak\u017ce drugi przywilej organizowania jarmarku w dzie\u0144 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny (15 sierpnia). Od 1472 r. handlowano r\u00f3wnie\u017c 30 listopada, na \u015bw. Andrzeja. Obok handlu hurtowego, jarmarcznego organizowane by\u0142y co tydzie\u0144 targi lokalne, detaliczne.<\/p>\n\n\n\n

1<\/strong>535<\/strong>, <\/strong>9<\/strong>.05.,<\/strong>  <\/strong>zawarta zosta\u0142augoda \u015al\u0105ska z Polsk\u0105 przez mieszan\u0105 komisj\u0119 w sprawie \u201ewymiaru sprawiedliwo\u015bci na burzycieli pokoju publicznego\u201d. Potwierdzono jej aktualno\u015b\u0107 i odnowiono trzy lata p\u00f3\u017aniej w trakcie negocjacji kontraktu \u015blubnego kr\u00f3la Zygmunta Augusta z c\u00f3rk\u0105 Ferdynanda I Habsburga, arcyksi\u0119\u017cniczk\u0105 El\u017cbiet\u0105.   <\/p>\n\n\n\n

Informacje podajemy za: W\u0142adys\u0142aw Pociecha, Kr\u00f3lowa Bona (1494-1557) Czasy i ludzie Odrodzenia, Pozna\u0144 1958 \u00a0\u2013 t. IV, s. 213.<\/p>\n\n\n\n

1626, 20.05.,<\/strong> kr\u00f3l Czech i W\u0119gier cesarz rzymski Ferdynand II Habsburg podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o przeznaczeniu 54.444 talar\u00f3w na fundacj\u0119 szko\u0142y\u00a0 jezuit\u00f3w w G\u0142ogowie. Pieni\u0105dze mia\u0142y pochodzi\u0107 z kar na\u0142o\u017conych na w\u0142a\u015bciciela majoratu Siedliska i Bytomia Johanna von Schonaicha. Kary te by\u0142y konsekwencj\u0105 poparcia przez arystokrat\u0119 tzw. Kr\u00f3la Zimowego, palatyna re\u0144skiego Fryderyka V, przeciwnika Ferdynanda. Ten ostatni odebra\u0142 wykszta\u0142cenie w szkole jezuit\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Jak uwa\u017ca si\u0119 powszechnie, jezuicka edukacja ukszta\u0142towa\u0142a osobowo\u015b\u0107 i charakter przysz\u0142ego cesarza. Ferdynand by\u0142 bardzo religijny i uczestniczy\u0142 we mszy \u015bwi\u0119tej przynajmniej raz dziennie. Kto wie czy to te\u017c nie mia\u0142o bezpo\u015bredniego wp\u0142ywu na decyzj\u0119 dotycz\u0105c\u0105 przysz\u0142o\u015bci edukacji g\u0142ogowskiej m\u0142odzie\u017cy. W G\u0142ogowie szko\u0142\u0119 za\u0142o\u017cyli, przybyli dwa lata wcze\u015bniej na zaproszenie starosty Jerzego Oppersdorfa, jezuici. Zainaugurowa\u0142a ona dzia\u0142alno\u015b\u0107 rok p\u00f3\u017aniej. Uczy\u0142o w niej pocz\u0105tkowo 2 duchownych i 2 \u015bwieckich nauczycieli. W 1629 roku plac\u00f3wka uzyska\u0142a status kolegium. Wsr\u00f3d fundator\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 Johann von Goosen, audytor wojskowy z pu\u0142ku dragon\u00f3w Liechtensteina.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ruiny katolickiego gimnazjum pa\u0144stwowego dzia\u0142aj\u0105cego w gmachu kolegium po sekularyzacji zakonu jezuit\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

1826, 9.05.,<\/strong>  p\u00f3\u017anym wieczorem w jednym z zajazd\u00f3w w G\u0142ogowie \u201estan\u0105\u0142\u201d w przerwie podr\u00f3\u017cy ze \u015al\u0105ska do Berlina, Wilhelm von Humboldt (1767-1835), niemiecki filozof, j\u0119zykoznawca, polityk.  W li\u015bcie do swojej przyjaci\u00f3\u0142ki Charlotte Diede, niestety, nie pisze o wra\u017ceniach jakie zrobi\u0142a na nim twierdza i miasto. Pisze jednak o pogodzie. Wi\u0119c maj\u0105c na uwadze zimny pocz\u0105tek maja i p\u00f3\u017an\u0105 wiosn\u0119 Anno 2021, tekst do Wehiku\u0142u w sam raz. Mamy zimn\u0105 wiosn\u0119 spowodowan\u0105 jak m\u00f3wi\u0105 synoptycy ni\u017cem o imieniu Daniel, cho\u0107 na szcz\u0119\u015bcie bez powodziowych wezbra\u0144 w\u00f3d Odry. Cho\u0107 pomniejsze rzeki ze \u017ar\u00f3d\u0142ami na Pog\u00f3rzu gro\u017c\u0105 podtopieniami.<\/p>\n\n\n\n

Obawiam si\u0119, \u017ce zimna i nieprzyjemna pogoda popsu\u0142a Pani samopoczucie. Przynajmniej tu na \u015al\u0105sku by\u0142a ona bardzo surowa i wcale nieodpowiednia dla pory roku. Z Berlina dochodz\u0105 do mnie takie same skargi. Ale od 3-4 dni si\u0119 zmieni\u0142o. A dzi\u015b ciep\u0142o i s\u0142o\u0144ce towarzyszy\u0142y mi w drodze od rana do wieczora. Niebo i ziemia przedstawia\u0142y niezwyk\u0142y kontrast. Powietrze by\u0142o spokojne, niebo b\u0142\u0119kitne, tylko tam i \u00f3wdzie zas\u0142ane lekkimi chmurami, za kt\u00f3rymi nader rzadko chowa\u0142o si\u0119 s\u0142o\u0144ce. Ziemia przeciwnie, nie oferowa\u0142a wcale przyjemnego widoku. W pewnym miejscu musia\u0142em przeprawi\u0107 si\u0119 przez Odr\u0119 i moja podr\u00f3\u017c wiod\u0142a odt\u0105d godzinami wzd\u0142u\u017c brzegu rzeki. Dopiero tu si\u0119 z ni\u0105 rozsta\u0142em.  W ostatnich dw\u00f3ch dniach Odra niezwykle si\u0119 podnios\u0142a, wiele p\u00f3l zosta\u0142o zalanych. Ludzie wylegli z wiosek. Wszyscy byli w ruchu, \u015bledzono nurt, podwy\u017cszano wa\u0142y, robiono wszystko co mo\u017cliwe. Zagro\u017cenia dla ludzi  jednak nie by\u0142o o tyle, \u017ce woda by\u0142a poza nurtem rzeki nieruchoma i spokojna. Ponad ni\u0105 wystawa\u0142y tylko krzewiny, pyszny widok. Od 1813 r. nie widziano tu tak du\u017cej powodzi. Najprawdopodobniej zimna, nie\u0142askawa aura spowodowa\u0142a kumulowanie si\u0119 \u015bniegu w g\u00f3rach, a obecne ciep\u0142o gwa\u0142towne topnienie. Tak tu si\u0119 przynajmniej t\u0142umaczy szybkie spi\u0119trzenie wody.<\/em><\/p>\n\n\n\n

G\u0142og\u00f3w, 9 maja 1826<\/p>\n\n\n\n

Tekst pochodzi z: Briefe von Wilhelm von Humboldt an eine Freundin<\/em>, Tom 2. Lepzig 1849, s. 136-137. Specjalnie dla Wehiku\u0142u t\u0142umaczy\u0142 A. Bok.<\/p>\n\n\n\n

1905, 9.05.,<\/strong>  na przekszta\u0142canych intensywnie w Promenad\u0119, likwidowanych od kilku lat po\u0142udniowych umocnieniach ziemnych twierdzy, przyby\u0142 kolejny element ma\u0142ej architektury. Z okazji 100 rocznicy \u015bmierci poety, dramaturga i filozofa Fryderyka Schillera, ods\u0142oni\u0119to jego popiersie ustawione na smuk\u0142ym cokole. Pozosta\u0142e jeszcze do dzi\u015b resztki pomniczka kryj\u0105 mo\u017ce te\u017c i tajemnice pochodzenia i swojego autora<\/em> \u2013 tekst z 2015 roku przypominamy z okazji odkrycia dokonanego przez miejscowych pasjonat\u00f3w i poszukiwaczy pami\u0105tek z przesz\u0142o\u015bci z G\u0142ogowskiego Ruchu Odkrywc\u00f3w Tajemnic w ubieg\u0142ym miesi\u0105cu. Blisko 116 lat p\u00f3\u017aniej si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce w Parku ziemia kry\u0142a wiele pozosta\u0142o\u015bci pomnika, bo prawie kompletn\u0105 stel\u0119 ze stosown\u0105 inskrypcj\u0105 i nieznacznie uszkodzone popiersie. Nie znaleziono tzw. kamienia w\u0119gielnego. Znalezisko obejrza\u0142 ju\u017c Konserwator zabytk\u00f3w. Jest wst\u0119pna zgoda na ustawienie odzyskanej pami\u0105tki (oczywi\u015bcie po stosownej konserwacji) w poprzednim miejscu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Odkopane popiersie przed konserwacja (fot. Marcin Kopij)<\/p>\n\n\n\n

1963, 1.05.,<\/strong>  W latach 1962 \u2013 1966  w czteroletnim Liceum Medycznym Piel\u0119gniarstwa uczy\u0142o si\u0119 kilkadziesi\u0105t dziewcz\u0105t z terenu ca\u0142ego wojew\u00f3dztwa. Przygotowuj\u0105c si\u0119 do udzia\u0142u w pierwszomajowym pochodzie, zbieraj\u0105 si\u0119 przed Szpitalem w szkolnej kolumnie przysz\u0142e piel\u0119gniarki. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich mieszka\u0142a w internacie urz\u0105dzonym w jednym ze szpitalnych budynk\u00f3w. Poch\u00f3d by\u0142 jednym z rytua\u0142\u00f3w obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Pracy w PRL.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zdj\u0119cie pochodzi z rodzinnego albumu Krystyny Hryniewicz.<\/p>\n\n\n\n

1971, maj, <\/strong>w budynku przedwojennego szpitala miejskiego od 1960 r. funkcjonowa\u0142 Pa\u0144stwowy Zak\u0142ad Wychowawczy. Zrujnowany obiekt, na kt\u00f3rego remont w mie\u015bcie nie by\u0142o pieni\u0119dzy, Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w G\u0142ogowie przekaza\u0142o Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego w Zielonej G\u00f3rze. Tam wymy\u015blono o\u015brodek kszta\u0142cenia specjalnego. Jego organizacj\u0119 powierzono Czes\u0142awowi Zi\u0119tkowi, kt\u00f3ry zosta\u0142 pierwszym dyrektorem zak\u0142adu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1976 roku. Dzi\u015b nadano plac\u00f3wce imi\u0119 Marii Konopnickiej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ods\u0142oni\u0119cia tablicy pami\u0105tkowej z okazji nadania O\u015brodkowi Szkolno-Wychowawczemu w G\u0142ogowie imienia Marii Konopnickiej dokonali (od lewej) Bogdan Cuch, przewodnicz\u0105cy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, Ryszard Romaniewicz, I sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR i Marian Kowalik, dyrektor Cukrowni, przewodnicz\u0105cy Powiatowego Komitetu Frontu Jedno\u015bci Narodu.<\/p>\n\n\n\n

1976, 21.05.,<\/strong>  \u201ew pi\u0119knie przystrojonej i wype\u0142nionej po brzegi sali kina Jubilat<\/em> rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 historyczna dla G\u0142ogowa uroczysto\u015b\u0107 \u2013 ceremonia dekoracji sztandaru miasta Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 Orderu Odrodzenia Polski\u201d \u2013 relacjonowa\u0142 na pierwszej i kolejnej stronie wroc\u0142awskiej \u201eGazety Robotniczej\u201d jej g\u0142ogowski korespondent Igor Go\u015bko, podpisuj\u0105cy si\u0119 (Ig).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Akt nadania odznaczenia przez Rad\u0119 Pa\u0144stwa PRL wraz z jego insygniami (fot A. Wi\u015bniewski)<\/p>\n\n\n\n

Odznaczenie zosta\u0142o przyznane ju\u017c w lipcu roku 1974, jak zapisano w dyplomie: – \u201eW 30-t\u0105 rocznic\u0119 powstania Polski Ludowej, w uznaniu zas\u0142ug mieszka\u0144c\u00f3w G\u0142ogowa w walce o polsko\u015b\u0107, za donios\u0142e osi\u0105gni\u0119cia gospodarcze i kulturalne, Rada Pa\u0144stwa nadaje miastu G\u0142og\u00f3w Krzy\u017c Komandorski z Gwiazd\u0105 Orderu Odrodzenia Polski\u201d. Miasto do\u015b\u0107 d\u0142ugo czeka\u0142o na wr\u0119czenie. Powod\u00f3w op\u00f3\u017anienia nie znamy.  Niedawno, z okazji uroczysto\u015bci hutniczych, by\u0142 Edward Gierek i premier Piotr Jaroszewicz. W\u0142a\u015bciwy moment trafi\u0142 si\u0119 dopiero teraz. Wojew\u00f3dztwo legnickie odwiedzili: sekretarz KC PZPR Jan Szydlak i wicepremier Franciszek Kaim. Przy okazji byli te\u017c w Legnicy i Chocianowie.<\/p>\n\n\n\n

W wywo\u0142anej sali kina Jubilat <\/em>towarzyszyli im gospodarze wojew\u00f3dztwa Stanis\u0142aw Cie\u015blik i Janusz Owczarek, czyli I sekretarz KW PZPR i wojewoda. Na wszelkie \u017cyczenia o dobre s\u0142owa odpowiedzia\u0142 Andrzej Zawicki, Naczelnik miasta. Tu nale\u017cy przypomnie\u0107, \u017ce sztandar miasta wtedy by\u0142 inny ni\u017c obecny. Przede wszystkim nosi\u0142 herb przyj\u0119ty przez Miejsk\u0105 Rad\u0119 Narodow\u0105 w 1966 roku, kiedy zrezygnowano ze znaku pi\u0119ciopolowego. Przyj\u0119to wz\u00f3r z \u015bredniowiecznej piecz\u0119ci. Miasto powr\u00f3ci\u0142o do wielopolowego herbu \u015bwiadcz\u0105cego o jego wielokulturowosci i bogatej przesz\u0142o\u015bci w 1990 roku. I wtedy powsta\u0142 nowy sztandar. Gdzie si\u0119 podzia\u0142 stary? Mo\u017ce jest w Muzeum? Czy opisane wy\u017cej wysokie odznaczenie pa\u0144stwowe i inne odznaczenia przyznane miastu przed 1990 rokiem znajduj\u0105 si\u0119 na obecnym sztandarze z pi\u0119ciopolowym herbem?<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Sztandar G\u0142ogowa po opisywanej dekoracji na zdj\u0119ciu w gazecie codziennej z tamtych lat (Gazeta Robotnicza nr 117 z 24 maja, s. 1. fot. T. Drankowski)<\/p>\n\n\n\n

1976, w maju, <\/strong>ko\u0144czono monta\u017c ostatniego bloku na \u201eChrobrym\u201d, jak potocznie m\u00f3wi si\u0119 w G\u0142ogowie o osiedlu mi\u0119dzy ulicami Wojska Polskiego i Obro\u0144c\u00f3w Pokoju. Pi\u0119ciokondygnacyjny budynek o 9 klatkach montowa\u0142a sze\u015bcioosobowa brygada mistrza Zenona Mroza. Osiedle wyros\u0142o w ci\u0105gu trzech lat. Najpierw budowano i oddawano do zamieszkania bloki mieszkalne. Wznosili je budowlani z G\u0142ogowskiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego, pracuj\u0105c nawet na trzy zmiany. Nie nad\u0105\u017ca\u0142a za \u201emieszkani\u00f3wk\u0105\u201d budowa infrastruktury osiedlowej i miejskiej. W 1975 roku oddano kino \u201eJubilat\u201d, ale na wielki budynek MOK trzeba jeszcze poczeka\u0107 rok (piszemy o nim ni\u017cej). Mieszka\u0144cy musieli posy\u0142a\u0107 dzieci do szk\u00f3\u0142 i robi\u0107 codzienne zakupy w sklepach okolicznych. Jak pisze dziennikarz, przy okazji czo\u0142owej informacji o ostatnim bloku na osiedlu \u2013 \u201edaleko zaawansowana jest r\u00f3wnie\u017c budowa osiedlowego centrum handlowo-us\u0142ugowego\u201d.  <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Budowa osiedla \u201eChrobry\u201d (Fot. A. Wi\u015bniewski).<\/p>\n\n\n\n

1977, 21.05.,<\/strong>  w nowym obiekcie trwaj\u0105 uroczysto\u015bci oddania do u\u017cytku nowoczesnej i wielkiej siedziby Miejskiego O\u015brodka Kultury. Sukces \u015bwi\u0119ci jego dyrektor, Ryszard Bado\u0144 (kt\u00f3ry po latach powr\u00f3ci do nazwiska Bado\u0144-Lehr). W uroczysto\u015bciach uczestnicz\u0105 znamienici go\u015bcie z Warszawy i Legnicy. W\u015br\u00f3d nich Lucjan Motyka wieloletni Minister Kultury i Sztuki oraz kierownik wydzia\u0142u kultury <\/p>\n\n\n\n

KC PZPR i Stanis\u0142aw Cie\u015blik, I sekretarz KW PZPR. Jest egzotyczny zesp\u00f3\u0142 z Filipin. Znalaz\u0142 si\u0119 tu dzi\u0119ki kierownikowi Ch\u00f3ru Politechniki Szczeci\u0144skiej, g\u0142ogowianinowi, W\u0142adkowi Juszkiewiczowi. Studencki zesp\u00f3\u0142 folklorystyczny z Filipin, jak wspominaj\u0105 po latach na filmie uczestnicy, spowodowa\u0142 \u2013 tumany kurzu, podnosz\u0105ce si\u0119 z desek sceny, ale i wzbudzi\u0142 furor\u0119 \u2013 dynamik\u0105 ta\u0144ca. MOK wszystkich zadziwia\u0142 swoj\u0105 kubatur\u0105. Wszystkiego by\u0142o du\u017co.<\/p>\n\n\n\n

Wielka by\u0142a r\u00f3wnie\u017c p\u0142askorze\u017aba (wymiary 17,4 na 6,2 metra, czyli powierzchnia ponad 1 ara (107.88 m2<\/sup>), na czo\u0142owej \u015bcianie prostopad\u0142o\u015bcianu sali widowiskowej. <\/em>Autorem monumentalnej p\u0142askorze\u017aby \u201eKOSMOS\u201d by\u0142 warszawski artysta plastyk Miron Grze\u015bkiewicz. Zapisano w Kronice, \u017ce by\u0142 te\u017c autorem plafonu na suficie g\u0142\u00f3wnej sali.<\/p>\n\n\n\n

      Wehiku\u0142 w chwil\u0119 po otwarciu uczestniczy\u0142 w spotkaniu z red. Bartoszem Janiszewskim, \u00f3wczesnym korespondentem TV w Nowym Jorku. Pe\u0142na sala i gadaj\u0105ca (znakomicie) g\u0142owa. Sala widowiskowa na czas projekcji filmowej zamienia\u0142a si\u0119 w kino \u201eZodiak\u201d. Tam obejrzeli\u015bmy (przy niewielkiej widowni) \u201eCz\u0142owieka z marmuru\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ceramicznny mural, wie\u0144cz\u0105cy obiekt Centrum Kultury po niezbyt szcz\u0119\u015bliwej przebudowie elewacji, widoczny jest z oddali lub z g\u00f3ry. Tu widok z pobliskiego wie\u017cowca przy ul. Daszy\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n

1981, maj,<\/strong> w Brzostowie (jeszcze wtedy podg\u0142ogowskiej wsi) powsta\u0142o pierwsze na Ziemi G\u0142ogowskiej ko\u0142o Niezale\u017cnego Samorz\u0105dnego Zwi\u0105zku Zawodowego Rolnik\u00f3w Indywidualnych \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Liczy\u0142o ok. 40 os\u00f3b. Przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 wybrany W\u0142adys\u0142aw Papu\u017cy\u0144ski, a w zarz\u0105dzie znale\u017ali si\u0119 te\u017c Karol Kr\u0119\u017cel, Tadeusz P\u0142och, Emil Landa i Jerzy Wojtasik. W. Papu\u017cy\u0144ski by\u0142 jednym z czo\u0142owych dzia\u0142aczy zwi\u0105zkowych w woj. legnickim. W 1989 roku zosta\u0142 wybrany senatorem RP w okr\u0119gu legnickim.          <\/em>W\u0142adys\u0142aw Papu\u017cynski (15 IV 1930 – 19 IV 2016, w latach 80. XX wieku by\u0142 jednym z lider\u00f3w podziemnej „Solidarno\u015bci” Rolnik\u00f3w Indywidualnych w wojew\u00f3dztwie legnickim) wspomina, jak po powrocie z wyprawy do brata, mieszkaj\u0105cego w Gda\u0144sku (ju\u017c po strajkach sierpniowych) do Brzostowa: <\/p>\n\n\n\n

I tutaj te\u017c zebra\u0142a si\u0119 grupa rolnik\u00f3w, pytali mnie, czy wst\u0105pi\u0119. Jak najbardziej. I obskoczyli ca\u0142\u0105 wie\u015b i zebrali bardzo du\u017co kandydat\u00f3w na cz\u0142onk\u00f3w. By\u0142a zasada: na li\u015bcie nazwisko, imi\u0119 i sto z\u0142otych wpisowego jako pewny kandydat \u201eSolidarno\u015bci”. Zebranie uroczyste, \u015bwietlica pe\u0142na jak nigdy, prosz\u0119 pani, w Brzostowie, elementy patriotyczne: sztandar, orze\u0142, Matka Boska, wie pani, by\u0142 proboszcz Dobru\u0142owicz <\/em>[ks. Ryszard Dobro\u0142owicz – Wehiku\u0142]  na tym zebraniu. No i odby\u0142o si\u0119 zebranie. Pani sobie wyobra\u017ca, ja sam g\u0142osowa\u0142em na siebie, zosta\u0142em wybrany przewodnicz\u0105cym ko\u0142a \u201eSolidarno\u015bci”. Legnica, to by\u0142o wojew\u00f3dztwo legnickie wtenczas jeszcze, wiemy, \u017ce te zmiany administracyjne nast\u0105pi\u0142y p\u00f3\u017aniej, pojecha\u0142em do wojew\u00f3dztwa, tam zadzwoni\u0142em do \u201eSolidarno\u015bci” pracowniczej, dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce raz w tygodniu w tym i w tym dniu spotykaj\u0105 si\u0119. Wi\u0119c by\u0142a zasada, \u017ce te sk\u0142adki, te listy do tymczasowego zarz\u0105du wojew\u00f3dzkiego trzeba przekaza\u0107. Pojecha\u0142em tam, przekaza\u0142em to. Na pierwszym posiedzeniu przewodnicz\u0105cy Harasimowicz, nauczyciel<\/em> <\/p>\n\n\n\n

emerytowany, mia\u0142 te\u017c gospodarstwo, zaproponowa\u0142 mnie na wiceprzewodnicz\u0105cego. \/\u2026\/<\/em><\/p>\n\n\n\n

To by\u0142o pierwsze ko\u0142o w powiecie g\u0142ogowskim. A teraz trzeba by\u0142o tworzy\u0107 ko\u0142a w innych miejscowo\u015bciach i wsz\u0119dzie chodzi\u0142o o to, \u017ceby tworzy\u0107 gminne zarz\u0105dy k\u00f3\u0142, tak zwane GKZ-y, Gminne Komitety Za\u0142o\u017cycielskie. A \u017ceby Gminny Komitet Za\u0142o\u017cycielski powsta\u0142, musia\u0142y by\u0107 trzy ko\u0142a. Wi\u0119c musia\u0142em zorganizowa\u0107 na terenie tutaj k\u00f3\u0142, zorganizowa\u0142em wi\u0119cej jak trzy ko\u0142a, powsta\u0142 zarz\u0105d gminny, GKZ, te\u017c by\u0142em przewodnicz\u0105cym, zosta\u0142em wybrany. No, nie tylko tutaj, w innych powiatach te\u017c pomaga\u0142em organizowa\u0107 ko\u0142a \u201eSolidarno\u015bci”. Ju\u017c mia\u0142em te\u017c kilku ludzi takich dobranych, sam ju\u017c nie je\u017adzi\u0142em. Ale to wszystko, wie pani, w oparciu o w\u0142asne \u015brodki: m\u00f3j samoch\u00f3d, m\u00f3j fiat, ja je\u017adzi\u0142em. Dobrze, \u017ce mia\u0142em samoch\u00f3d, to mog\u0142em si\u0119 porusza\u0107. I prosz\u0119 pani, ta dzia\u0142alno\u015b\u0107 tak trwa\u0142a. No, ale czu\u0142o si\u0119, \u017ce co\u015b w kraju si\u0119 dzieje, do czego\u015b si\u0119 szykuj\u0105, ju\u017c komuni\u015bci wys\u0142ali w teren swoich komisarzy do wszystkich urz\u0119d\u00f3w gminnych, wojew\u00f3dzkich i tak dalej, byli komisarze wojskowi. Ju\u017c przed stanem wojennym takie rozpoznanie oni prowadzili i wiadomo by\u0142o, \u017ce czeka stan wojenny. \/\u2026\/<\/em><\/em>W ka\u017cdym razie zorganizowali\u015bmy tyle powiat\u00f3w, \u017ce GKZ-\u00f3w tyle powsta\u0142o, \u017ce ju\u017c mo\u017cna by\u0142o zorganizowa\u0107 zjazd wojew\u00f3dzki i 5 grudnia 1981 roku odby\u0142 si\u0119 zjazd wojew\u00f3dzki RI \u201eSolidarno\u015b\u0107” w Legnicy, by\u0142o dziesi\u0119ciu kandydat\u00f3w, w\u015br\u00f3d nich ja. Zosta\u0142em wybrany, najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w otrzyma\u0142em. Zosta\u0142em wybrany przewodnicz\u0105cym zarz\u0105du wojew\u00f3dzkiego RI \u201eSolidarno\u015b\u0107” wojew\u00f3dztwa legnickiego.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(Fragmenty wywiadu zamieszczonego na stronie:<\/p>\n\n\n\n

ksi.home.pl\/archiwaprzelomu\/obrazy\/AP-11-2-1-38_1.pdf \u2013 dost\u0119p: 21.03.2015; spisanego z ta\u015bmy magnetofonowej, bez daty przeprowadzenia i nazwiska autora, bez korekty]. Mimo aktywnych dzia\u0142a\u0144 g\u0142ogowskich historyk\u00f3w ten aspekt historii oporu spo\u0142ecznego na ziemi g\u0142ogowskiej i w G\u0142ogowie nie zosta\u0142 jeszcze zbadany i opisany, r\u00f3wnie\u017c w literaturze pami\u0119tnikarskiej i wspomnieniowej).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na na potkaniu przedwyborczym 20 maja 1989 roku w o\u015brodku wypoczynkowym GFMB \u201eFamaba\u201d w Lubiatowie Lubiat\u00f3w (o\u015b wyp. FAMABA), od lewej W.Papu\u017cy\u0144ski i A.Kosmalski. (internet)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pisali\u015bmy rok temu \u2013 Niestety, nie odb\u0119d\u0105 si\u0119 III Imieniny ulicy 10 Maja tak jak nie odb\u0119dzie si\u0119 wiele innych imprez masowych. Powtarzamy niestety i w 2021 roku \u2013 nie odb\u0119d\u0105 si\u0119 IV imieniny naszej ulicy. Smutna informacja niedawno dotar\u0142a … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1488"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1488"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1488\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1503,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1488\/revisions\/1503"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1488"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1488"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1488"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}