{"id":2312,"date":"2024-11-04T17:07:30","date_gmt":"2024-11-04T16:07:30","guid":{"rendered":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/?p=2312"},"modified":"2024-11-04T17:07:30","modified_gmt":"2024-11-04T16:07:30","slug":"wehikul-czasu-listopad-2024-rok-16-189","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2024\/11\/04\/wehikul-czasu-listopad-2024-rok-16-189\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu \u2013 listopad 2024 (rok 16\/189)"},"content":{"rendered":"\n

Honorowy Obywatel Miasta<\/strong> G\u0142ogowa oraz Zas\u0142u\u017cony dla Miasta G\u0142ogowa to tytu\u0142y przyznawane przez Rad\u0119 Miasta corocznie i wr\u0119czane przy okazji obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w trakcie uroczystych sesji Rad Miasta i Powiatu. Wed\u0142ug regulaminu Tytu\u0142 Honorowy Obywatel jest jeden, natomiast Zas\u0142u\u017conych mo\u017ce by\u0107 mianowanych do trzech os\u00f3b. W tym roku honorow\u0105 obywatelk\u0105 zostanie dr Aleksandra Gli\u0144ska, lider fundacji Hospicjum G\u0142ogowskie, natomiast tytu\u0142 zas\u0142u\u017conego otrzyma Antoni Bok, znany regionalista, historyk i przewodnik, przyjaciel Wehiku\u0142u czasu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Laureaci (fot. dgl news)<\/p>\n\n\n\n

Pa\u017adziernikowy urlop w G\u0142ogowie i na Dolnym \u015al\u0105sku by\u0142 okazj\u0105 do uczestnictwa w niekt\u00f3rych lokalnych przedsi\u0119wzi\u0119ciach.<\/p>\n\n\n\n

9. Bukowi\u0144ski Festiwal Nauki<\/strong> \u2013 mi\u0119dzynarodowe doroczne wydarzenie naukowe i artystyczne, popularyzuj\u0105ce wiedz\u0119 o tym regionie, zawita\u0142 do G\u0142ogowa. Zaprosi\u0142 Wehiku\u0142 Jerzy Akielaszek, niespo\u017cyty animator dzia\u0142a\u0144 kresowych. By\u0142o du\u017co o bukowi\u0144skiej kulturze i historii. Wyk\u0142ady dotyczy\u0142y dziedzictwa kulturowego Bukowiny, najnowszych odkry\u0107 archeologicznych oraz znaczenia nauki w \u017cyciu codziennym.<\/p>\n\n\n\n

Ukoronowaniem dnia pe\u0142nego wra\u017ce\u0144 by\u0142a prezentacja \u201eCmentarz, kapliczki i krzy\u017ce przydro\u017cne w Pojanie Mikuli\u201d z bada\u0144 terenowych prowadzonych na rumu\u0144skiej Bukowinie przez wolontariuszy G\u0142ogowskiej Edukacji Kresowej. A potem wyst\u0105pili cz\u0142onkowie zespo\u0142u G\u00f3rali Czadeckich \u201eDawidenka\u201d z nieodleg\u0142ych Ko\u017alic.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Prof. Helena Krasowska z Instytutu Slawistyki PAN w Warszawie, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ca z g\u0142ogowianami przy projekcie bukowi\u0144skim poprosi\u0142a o autograf i Janusz z \u201eDawidenki\u201d, kt\u00f3ry nas polubi\u0142. Do zobaczenia.<\/p>\n\n\n\n

Telemach Pilitsidis w Legnicy<\/strong>. 18 pa\u017adziernika odby\u0142 si\u0119 wernisa\u017c wystawy zmar\u0142ego niedawno Artysty. Zaprezentowano obrazy ze zbior\u00f3w Muzeum Miedzi w Legnicy (kt\u00f3re przekaza\u0142a m.in. \u017cona) oraz prywatnej kolekcji rodziny. Ukazuj\u0105 one drog\u0119 tw\u00f3rcz\u0105 Pilitsidisa \u2013 od wczesnych p\u0142\u00f3cien przesi\u0105kni\u0119tych wp\u0142ywem Nowosielskiego po dojrza\u0142e dzie\u0142a. W trakcie t\u0142umnie odwiedzonego spotkania podziwiano dzie\u0142a i prowadzono interesuj\u0105ce rozmowy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W\u015br\u00f3d uczestnik\u00f3w wernisa\u017cu by\u0142 g\u0142ogowski lekarz i mecenas kultury, przyjaciel Telemacha, Jaros\u0142aw Kachnowicz, z kt\u00f3rym, wraz zz Zbyszkiem Kozubskim, w kuluarach prowadzili\u015bmy rozmow\u0119 na temat przysz\u0142o\u015bci galerii obraz\u00f3w Telemacha Pilitsidisa (Fot. E. Kozubska)<\/p>\n\n\n\n

Nagroda im. Anatola Omelaniuka<\/strong> przyznawana przez Dolno\u015bl\u0105skie Towarzystwo Regionalne i Rad\u0119 Krajow\u0105 Ruchu Stowarzysze\u0144 Regionalnych w konkursie na najlepsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 i czasopismo regionalistyczne mia\u0142a sw\u00f3j fina\u0142 we Wroc\u0142awiu 26.10.2024 r. W skomplikowanym procesie nagradzania monografia o powojennych dziejach Gminy \u017bukowice pt. \u201eKraina p\u00f3l malowanych i bogatych z\u0142\u00f3\u017c miedzi. Powojenne dzieje Gminy \u017bukowice\u201d pod red. prof. Joanny Nowosielskiej-Sobel z udzia\u0142em prof. Grzegorza Straucholda z UWr. i Dariusza A. Czai, zosta\u0142a nagrodzona jedn\u0105 z trzech G\u0142\u00f3wnych Nagr\u00f3d za najlepsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 regionalistyczn\u0105 wydan\u0105 w 2023 r. (kolejne otrzyma\u0142y: Aleksandra Su\u0142awa, \u201ePrzy rodzicach nie parlowa\u0107. O polskich powrotach z Francji\u201d, wyd. Czarne 2024; Zbigniew Rokita, \u201eOdrzania. Podr\u00f3\u017c po Ziemiach Odzyskanych\u201d, wyd. Znak, Krak\u00f3w 2023). Do Nagrody zg\u0142oszono 40 ksi\u0105\u017cek i 14 czasopism. W\u015br\u00f3d tych ostatnich Nagrody G\u0142\u00f3wne otrzyma\u0142y Roczniki \u201eMa\u0142opolska\u201d i \u201eG\u0142os Na\u0142\u0119czowa\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Nale\u017cy podkre\u015bli\u0107 zaanga\u017cowanie organizacyjne w sprawne przeprowadzenie uroczysto\u015bci prezesa TZG Zbigniewa Mazurka, cz\u0142onka Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego DTR.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Po wr\u0119czeniu statuetek (sowa) i okoliczno\u015bciowych dyplom\u00f3w, od lewej stoj\u0105: prof. Joanna Nowosielska-Sobel z UWr, prof. Izolda Topp-Wojtowicz, przewodnicz\u0105ca Jury, w\u00f3jt \u017bukowic Krzysztof Wo\u0142oszyn, Dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej, Katarzyna P\u0142uciennik-W\u00f3jt, Dariusz A. Czaja, prof. Grzegorz Strauchold z UWr (fot. arch. DTR)<\/p>\n\n\n\n

17 pa\u017adziernika 2024, <\/strong>Narodowy Bank Polski rozpocz\u0105\u0142 sprzeda\u017c srebrnej, 20-z\u0142otowej monety kolekcjonerskiej \u2013 \u201eG\u0142og\u00f3w\u201d. W\u015br\u00f3d pomys\u0142odawc\u00f3w emisji by\u0142 g\u0142ogowianin Dariusz A. Czaja, niespo\u017cyty w przedstawianiu kolejnych inicjatyw. Jest to si\u00f3dma moneta z serii Polskie Termopile. \u201eSeria ma na celu unie\u015bmiertelnienie licznych bitewnych zmaga\u0144 wojska polskiego, w kt\u00f3rych przewaga wrogich wojsk by\u0142a zatrwa\u017caj\u0105ca\u201d. W serii \u201ePolskie Termopile\u201d ukaza\u0142y si\u0119 dotychczas: G\u0142og\u00f3w (2024), Warszawskie Termopile (2023), Dytiatyn (2021), W\u0119gr\u00f3w (2021), Wizna (2019), Hod\u00f3w (2081), Zadw\u00f3rze(2017).<\/p>\n\n\n\n

Jak wida\u0107, g\u0142ogowska moneta upami\u0119tnia najstarsze wydarzenie serii.<\/p>\n\n\n\n

Natomiast dane informacyjne s\u0105 takie: Nak\u0142ad: 10 000 sztuk; Stop: Ag 925; Waga: 28,28 g; \u015arednica: 38,61 mm; Stempel lustrzany.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dwa egzemplarze monety kolekcjonerskiej \u201eG\u0142og\u00f3w\u201d z serii \u201ePolskie Termopile\u201d wydanej przez NBP<\/p>\n\n\n\n

Promocje nowych wydawnictw<\/strong> mia\u0142y miejsce w ostatnich dniach w nieodleg\u0142ej Legnicy. Poniewa\u017c dotyczy\u0142y i G\u0142ogowa wspominamy o nich ni\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

28 pa\u017adziernika 2024 w Legnickiej Bibliotece Publicznej im. Tadeusza Gumi\u0144skiego odby\u0142o si\u0119 spotkanie promocyjne VI tomu \u201eLegnickiego Almanachu\u201d. Rocznik ten wydawany przez Stowarzyszenie \u201ePami\u0119\u0107 i Dialog\u201d stanowi nieocenione \u017ar\u00f3d\u0142o wiedzy o historii miasta i regionu.<\/p>\n\n\n\n

Na ponad 500 stronach zamieszczono artyku\u0142y oraz materia\u0142y dokumentuj\u0105ce r\u00f3\u017cnorodne aspekty dziej\u00f3w Legnicy, Dolnego \u015al\u0105ska i innych miejsc otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata. W\u015br\u00f3d autor\u00f3w s\u0105 r\u00f3wnie\u017c znani badacze Ziemi G\u0142ogowskiej, jak Marek Robert G\u00f3rniak i archeolog Jakub Szajt z MAH. Do\u0142\u0105czy\u0142 do nich pisz\u0105cy te s\u0142owa, b\u0119d\u0105cy r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem kolegium i wsp\u00f3\u0142redaktorem tomu. Trzeba r\u00f3wnie\u017c przypomnie\u0107, \u017ce Marek R. G\u00f3rniak jest te\u017c cz\u0142onkiem Rady Naukowej periodyku.<\/p>\n\n\n\n

Najnowszy tom Almanachu znajdzie si\u0119 jak zwykle w Bibliotece PANS. W\u0142a\u015bnie tam w G\u0142ogowie funkcjonuje Dzia\u0142 Regionali\u00f3w, gdzie mo\u017cna znale\u017a\u0107 bogat\u0105 literatur\u0119 dotycz\u0105c\u0105 Ziemi G\u0142ogowskiej i okolic. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W trakcie spotkania\u00a0 \u00a0(Fot. Andrzej Miernicki)<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Z lektur Wehiku\u0142u (141)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

R\u00f3wnie\u017c w pa\u017adzierniku Konrad By\u015b, kierownik Dzia\u0142u Historii Muzeum Miedzi w Legnicy, przedstawi\u0142 przygotowan\u0105 wraz z zespo\u0142em skupionym wok\u00f3\u0142 Muzeum elegancko i obszernie wydan\u0105 biografi\u0119 \u201enajwybitniejszego tw\u00f3rcy \u017cyj\u0105cego w Legnicy przed 1945 r\u201d.:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  • Theodor Bl\u00e4tterbauer (1823-1906). \u017bycie i tw\u00f3rczo\u015b\u0107 \/ Leben und Werk<\/em><\/strong>, opr. Konrad By\u015b, Legnica 2024<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

    Malarz i ilustrator, nauczyciel rysunk\u00f3w i profesor Akademii Rycerskiej w Legnicy Theodor Bl\u00e4tterbauer urodzi\u0142 si\u0119 w Boles\u0142awcu, od 1854 r. przez ponad p\u00f3\u0142 wieku, do \u015bmierci zwi\u0105zany z miastem nad Kaczaw\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    Zanim tu trafi\u0142 pog\u0142\u0119bia\u0142 studia plastyczne na zachodzie. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c rodzinnie zwi\u0105zany z podg\u0142ogowskimi Gaworzycami, kt\u00f3re to miejsce \u201ena ca\u0142e lata wp\u0142yn\u0119\u0142o na jego \u017cyciorys\u201d. Rodzina poszukiwa\u0142a przysz\u0142o\u015bci dla dorastaj\u0105cego nastolatka w G\u0142ogowie. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od terminowania u Vogla, wytw\u00f3rcy instrument\u00f3w muzycznych, gdzie wytrzyma\u0142 tylko cztery tygodnie. Matka i ciotki nie wpad\u0142y na pomys\u0142 skierowania go do Zak\u0142adu Litograficznego Flemminga, gdzie m\u00f3g\u0142by rozwija\u0107 ujawniane ju\u017c zdolno\u015bci i zainteresowania plastyczne. W twierdzy nad Odr\u0105 trafi\u0142 do introligatorskiego terminu w zak\u0142adzie Kreuza przy ul. Grodzkiej, w kt\u00f3rym sp\u0119dzi\u0142 cztery lata (1838\u20131842). W tym czasie powsta\u0142y jego debiutanckie rysunki, bowiem ca\u0142y czas \u0107wiczy\u0142 i rysowa\u0142, szczeg\u00f3lnie kiedy do oprawy trafia\u0142y litografie budz\u0105ce jego zainteresowanie. Niewiadomo, dlaczego w tym garnizonowym mie\u015bcie podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o wst\u0105pieniu do wojska. S\u0142u\u017cy\u0142 wtedy w stacjonuj\u0105cym nad Odr\u0105 7 regimencie grenadier\u00f3w. \u00a0Epizod wojskowy zako\u0144czy\u0142 w 1844 roku i 12 pa\u017adziernika wyruszy\u0142 \u015bladem wielu m\u0142odych artyst\u00f3w na Zach\u00f3d. Opr\u00f3cz pog\u0142\u0119bionych umiej\u0119tno\u015bci, znajomo\u015bci i do\u015bwiadczenia przywi\u00f3z\u0142 szkicownik pe\u0142en wra\u017ce\u0144 i obraz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Jedna z ilustracji do ksi\u0105\u017cki Franza Schrollera pt. \u201eSchlesien. Eine Schilderung des Schlesierlandes\u201d wydanej w wydawnictwie Carla Flemminga w G\u0142ogowie w 1885 r., gdzie znalaz\u0142o si\u0119 81 staloryt\u00f3w i 152 drzeworyty.<\/p>\n\n\n\n

    Ju\u017c jako artysta malarz osiad\u0142 w G\u0142ogowie, gdzie, skromnie, ale godnie \u017cy\u0142 z otrzymywanych zlece\u0144. Losem artysty r\u00f3wnie\u017c pokierowa\u0142 przypadek. Zmobilizowany w 1850 roku, skoszarowany zosta\u0142 w Hotelu Tschammerhof. Tam pozna\u0142 i si\u0119 zakocha\u0142 w r\u00f3wie\u015bniczce, wdowie i matce dw\u00f3ch synk\u00f3w, w Emilii Baumert, c\u00f3rce w\u0142a\u015bciciela hotelu Petermanna.<\/p>\n\n\n\n

    Niepozorny, cho\u0107 zdolny, plastyk bez sta\u0142ych i wysokich dochod\u00f3w nie budzi\u0142 zaufania w rodzinie ukochanej. Po roku stara\u0144, kiedy uzyska\u0142 zatrudnienie w legnickiej Akademii Rycerskiej zyska\u0142 aprobat\u0119 te\u015bcia i 17 kwietnia 1854 r. po\u015blubi\u0142 Emili\u0119. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo \u017cy\u0142o ze sob\u0105 zgodnie blisko p\u00f3\u0142 wieku.<\/p>\n\n\n\n

    Po osiedleniu si\u0119 w Legnicy Bl\u00e4tterbauer nie zerwa\u0142 dotychczasowych kontakt\u00f3w z G\u0142ogowem. Przez wiele lat wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Karlem Flemmingiem M\u0142odszym, utrzymuj\u0105c z nim stosunki wr\u0119cz przyjacielskie. Tam ukaza\u0142y si\u0119, obok skromniejszych, dwa dzie\u0142a b\u0119d\u0105ce ozdob\u0105 oficyny. Opr\u00f3cz wymienionego wy\u017cej w opisie pod g\u0142ogowsk\u0105 rycin\u0105 \u201ealbumu\u201d \u015bl\u0105skiego, ukaza\u0142 si\u0119 te\u017c wielotomowy \u201eDeutsches Alpenbuch\u201d Heinricha Noe.<\/p>\n\n\n\n

    Legnicki artysta by\u0142 r\u00f3wnie\u017c wa\u017cn\u0105 postaci\u0105 \u015bl\u0105skiej sztuki XIX stulecia. Jednak w Legnicy nie bardzo doceniano jego dorobek i zas\u0142ugi. Dlatego te\u017c swoj\u0105 spu\u015bcizn\u0119 zapisa\u0142 Muzeum we Wroc\u0142awiu.<\/p>\n\n\n\n

    Od kilku ostatnich lat Muzeum Miedzi w mie\u015bcie nad Kaczaw\u0105 przypomina jego osob\u0119 i tw\u00f3rczo\u015b\u0107. Wehiku\u0142 czasu z kolei ods\u0142ania lata, kiedy jego talent rozwija\u0142 si\u0119 w G\u0142ogowie, gdzie znalaz\u0142 r\u00f3wnie\u017c towarzyszk\u0119 \u017cycia i pracy, z kt\u00f3r\u0105 blisko p\u00f3\u0142 wieku sp\u0119dzil w Legnicy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    Poczt\u00f3wka ze <\/strong>\u015a<\/strong>l<\/strong>\u0105<\/strong>ska (23)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    19 pa\u017adziernika 1844, 180 lat temu, przekazano do u\u017cytku pierwszy odcinek kolei \u0142\u0105cz\u0105cy Wroc\u0142aw z Legnic\u0105, a w nieca\u0142y rok p\u00f3\u017aniej gotowy by\u0142 45-kilometrowy odcinek z Legnicy do Boles\u0142awca. Brakowa\u0142o tylko \u0142\u0105cznika – przeprawy przez rzek\u0119 B\u00f3br. Musia\u0142 by\u0107 pot\u0119\u017cny, bo do pokonania by\u0142a szeroka dolina. Aby wiadukt m\u00f3g\u0142 powsta\u0107, usypano dwa wa\u0142y ziemne, wznosz\u0105ce si\u0119 na wysoko\u015b\u0107 do 20 metr\u00f3w. Do tego celu zu\u017cyto prawie 150 tys. m3<\/sup> ziemi. Ile to mog\u0142o by\u0107 woz\u00f3w konnych i taczek?<\/p>\n\n\n\n

    Boles\u0142awiecki mistrz murarski Engelhardt Gansel poradzi\u0142 sobie w dwa lata. Wiadukt, licz\u0105cy prawie p\u00f3\u0142 kilometra d\u0142ugo\u015bci (490), 8 metr\u00f3w szeroko\u015bci i 26 metr\u00f3w wysoko\u015bci kosztowa\u0142 400 tysi\u0119cy talar\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Mimo uszkodze\u0144 wojennych (naprawionych), budowla trwa do dzi\u015b. Warto obejrze\u0107, szczeg\u00f3lnie w nocy, bo wiadukt zosta\u0142 niedawno pod\u015bwietlony. Z uroczysto\u015bci inauguracji prezentowany jest w necie film (kr\u00f3tki) z imponuj\u0105c\u0105 sekwencj\u0105 wjazdu XIX-wiecznego sk\u0142adu osobowego z buchaj\u0105cym dymem w ob\u0142okach mgie\u0142 parowozem. Polecamy odwiedziny.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Wiadukt kolejowy w Boles\u0142awcu<\/p>\n\n\n\n

    1304, <\/strong>26.11, <\/strong>rozszerza swoje wp\u0142ywy na \u015al\u0105sku i powi\u0119ksza terytorium, nad kt\u00f3rym rozci\u0105ga swoje w\u0142adanie, g\u0142ogowski ksi\u0105\u017c\u0119 Henryk III. Niedawno (11 pa\u017adziernika) zmar\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 \u017caga\u0144ski Konrad Garbaty. Na mocy testamentu ksi\u0119stwo to przej\u0105\u0142 wi\u0119c G\u0142ogowczyk. Dzi\u015b ksi\u0105\u017c\u0119 Henryk, \u201edux Slesiae et dominus Glogoviae<\/em><\/strong>\u201d, datuje w \u017baganiu dokument, w kt\u00f3rym sprzedaje w\u00f3jtostwo w G\u0142ogowie. Przechowywany w miejskim archiwum pergaminowy orygina\u0142 niestety nie przetrwa\u0142 zawieruchy.<\/p>\n\n\n\n

    Nie przetrwa\u0142o tak\u017ce do dzi\u015b w ca\u0142o\u015bci kolegium jezuickie. Wschodnie skrzyd\u0142o, zrujnowane w czasie obl\u0119\u017cenia, zosta\u0142o rozebrane. Ma\u0142o kto pami\u0119ta taki g\u0142ogowski obrazek.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    (Fot. ze zbior\u00f3w M. Szatkowskiego)<\/p>\n\n\n\n

    1344, <\/strong>23.11, <\/strong>680 lat temu podzielono G\u0142og\u00f3w. W Pradze ksi\u0105\u017c\u0119 g\u0142ogowsko-\u017caga\u0144ski Henryk V \u017belazny sk\u0142ada ho\u0142d kr\u00f3lowi czeskiemu, Karolowi Luksemburskiemu. W zamian otrzymuje prawa do spadku po Przemku \u2013 m.in. po\u0142ow\u0119 miasta. W wydanym w tym dniu dokumencie czytamy, \u017ce:<\/p>\n\n\n\n

    (\u2026) z bo\u017cej \u0142aski ksi\u0105\u017c\u0119 \u015bl\u0105ski, pan G\u0142ogowa i \u017bagania, otrzymuje dziedzicznie od wysoko urodzonego kr\u00f3la czeskiego i hrabiego luksemburskiego, najwy\u017cszego ksi\u0119cia \u015bl\u0105skiego, pana Wroc\u0142awia i swego prawdziwego pana lennego, po\u0142ow\u0119 G\u0142ogowa oraz te wszystkie ziemie, kt\u00f3re do niego prawnie nale\u017ca\u0142y w spadku po ojcu: z fortecami, miastami, lud\u017ami i wszystkimi prawami \u2013 jako prawdziwe lenno (\u2026), kr\u00f3l czeski przez szczeg\u00f3ln\u0105 \u0142ask\u0119 i \u017cyczliwo\u015b\u0107, jak\u0105 \u017cywi do niego oraz jego spadkobierc\u00f3w i krewnych \u2013 Konrada ole\u015bnickiego i Jana \u015bcinawskiego, zapewnia mu dziedzictwo w krajach wymienionych ksi\u0105\u017c\u0105t, gdyby zmarli oni bezpotomnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

    1499, <\/strong>27.11,<\/strong> <\/strong>W\u0142adys\u0142aw Jagiello\u0144czyk, kr\u00f3l Czech i W\u0119gier przekaza\u0142 w Budzie (obecnie Budapeszt) swojemu m\u0142odszemu bratu Zygmuntowi w\u0142adz\u0119 nad ksi\u0119stwem g\u0142ogowskim. Uda\u0142o si\u0119 bowiem wreszcie uregulowa\u0107 stosunki w\u0142asno\u015bciowe z poprzednim ksi\u0119ciem g\u0142ogowskim, obecnym kr\u00f3lem Polski, r\u00f3wnie\u017c Jagiello\u0144czykiem, Janem Olbrachtem, a tak\u017ce z Czechami. Ju\u017c w\u0142a\u015bnie min\u0105\u0142 rok, jak Olbracht wys\u0142a\u0142 do G\u0142ogowa pismo zwalniaj\u0105ce mieszczan z przysi\u0119gi.<\/p>\n\n\n\n

    A teraz, wraz z wystawionymi dzi\u015b pismami Kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa i ksi\u0119cia Zygmunta do G\u0142ogowa wyruszaj\u0105 Rafa\u0142 Leszczy\u0144ski i Wojciech Sobek, maj\u0105c za towarzysza i delegata kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa, Wac\u0142awa Czicz von Nemiczewes. Zostaje odwo\u0142any starosta Dionizy z Zahradku. Jego miejsce zaj\u0105\u0142 zaufany Jagiello\u0144czyka \u2013 Wojciech Sobek. Mieszczanie sk\u0142adaj\u0105 przysi\u0119g\u0119 nowemu w\u0142adcy i ju\u017c nied\u0142ugo otrzymaj\u0105 potwierdzenie zachowania przywilej\u00f3w. Dostan\u0105 te\u017c nowe, bo idzie nowe\u2026<\/p>\n\n\n\n

    Ksi\u0105\u017c\u0119 Zygmunt nie \u015bpieszy\u0142 si\u0119 jednak z wypraw\u0105 na \u015al\u0105sk, \u201edo stolicy arcymale\u0144kiego i ubo\u017cuchnego pa\u0144stewka\u201d, jak pisa\u0142 biograf Adolf Pawi\u0144ski. Korespondencj\u0119 z G\u0142ogowem prowadzi\u0142 w jego imieniu sekretarz Rafa\u0142 Leszczy\u0144ski, a sam poszerza\u0142 wiedz\u0119 i oddawa\u0142 si\u0119 przyjemno\u015bciom, jakie oferowa\u0142a sto\u0142eczna Buda, zwana Budzinem. Tu znalaz\u0142 Jagiello\u0144czyk wzory dla swojej przysz\u0142ej siedziby. Mia\u0142 bowiem do G\u0142ogowa przywie\u017a\u0107 rysunki w\u0119gierskich zamk\u00f3w. Wys\u0142annicy donosili, \u017ce nadodrza\u0144ski zamek odstrasza swym wygl\u0105dem. A mia\u0142 si\u0119 przecie\u017c sta\u0107 ksi\u0105\u017c\u0119c\u0105 siedzib\u0105 i jagiello\u0144skim domem dla Katarzyny Telniczanki i ich dzieci.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Na ilustracjach ten z zamk\u00f3w g\u0142ogowskich, kt\u00f3ry przetrwa\u0142 nie jedn\u0105 wojn\u0119. Tu widok z mostu na ruiny po II wojnie \u015bwiatowej<\/p>\n\n\n\n

    1562, <\/strong>17.11,<\/strong> <\/strong>prawda \u2013 nieprawda. Legenda czy bajka\u2026 pewnej kobiecie zarzucono, \u017ce w trakcie pogrzebu rzuci\u0142a na drug\u0105 taki urok, \u017ce ta wpad\u0142a w ci\u0119\u017ck\u0105 chorob\u0119. Oskar\u017cona zosta\u0142a osadzona w wi\u0119zieniu. S\u0105d nie dopatrzy\u0142 si\u0119 w akcie oskar\u017cenia dostatecznych podstaw do przeprowadzenia procesu przygotowawczego, czyli po prostu nie zgodzi\u0142 si\u0119 na torturowanie oskar\u017conej niewiasty. By jednak uspokoi\u0107 wzburzon\u0105 i rozemocjonowan\u0105 publik\u0119, z ca\u0142\u0105 powag\u0105 ostrze\u017cono oskar\u017con\u0105 przed uprawianiem takich praktyk. Uprzedzono r\u00f3wnie\u017c, \u017ce je\u017celi podejrzenia zn\u00f3w si\u0119 potwierdz\u0105 to post\u0119powanie s\u0105dowe odb\u0119dzie si\u0119 z procedurami przewidzianymi dla karania czarownic.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Opis historyka przedstawi\u0142 w wierszowanej legendzie pt. \u201eCzarownica z G\u0142ogowa\u201d Antoni Bok w swojej ksi\u0105\u017cce \u201eLegendy ziemi g\u0142ogowskiej\u201d z 2007 roku. Poniewa\u017c tom jest praktycznie niedost\u0119pny, przypomnijmy:<\/p>\n\n\n\n

    \u201eCzarownica z G\u0142ogowa\u201d<\/p>\n\n\n\n

    Agnes Seidel zwa\u0142a si\u0119 ta bia\u0142og\u0142owa<\/p>\n\n\n\n

    Znana jako czarownica z G\u0142ogowa,<\/p>\n\n\n\n

    A kto by nie by\u0142, gdy mu si\u0119 uda\u0142o<\/p>\n\n\n\n

    Schodzi\u0142 jej z drogi, by si\u0119 to nie sta\u0142o<\/p>\n\n\n\n

    Co jakoby zada\u0142a ju\u017c niejednemu<\/p>\n\n\n\n

    O czym lud prawi w swoim urojeniu.<\/p>\n\n\n\n

    Raz wskro\u015b cmentarza ona id\u0105cy<\/p>\n\n\n\n

    Dostrzeg\u0142a pogrzeb si\u0119 odprawiaj\u0105cy,<\/p>\n\n\n\n

    Czy bez zamiaru, czy te\u017c jaki\u015b mia\u0142a<\/p>\n\n\n\n

    Do\u015b\u0107, \u017ce si\u0119 w ci\u017cb\u0119 \u017ca\u0142obn\u0105 wmiesza\u0142a,<\/p>\n\n\n\n

    O czym nie wiedzia\u0142 nikt z \u017ca\u0142obnik\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

    Co si\u0119 tam zeszli przy nieboszczyku.<\/p>\n\n\n\n

    Cia\u0142o w gr\u00f3b k\u0142ad\u0105 t\u0142um si\u0119 nad nim chyli,<\/p>\n\n\n\n

    A z nim ta kobieta, korzystaj\u0105c z chwili,<\/p>\n\n\n\n

    Zna\u0107 chcia\u0142a i ona wzgl\u0119dem zmar\u0142ego<\/p>\n\n\n\n

    Co\u015b si\u0119 wywiedzie\u0107, pozna\u0107 imi\u0119 jego.<\/p>\n\n\n\n

    Z tym przeto pytaniem si\u0119 odezwa\u0142a<\/p>\n\n\n\n

    Do m\u0142odej niewiasty, kt\u00f3ra przed ni\u0105 sta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

    Lecz gdy tamta wzrok obr\u00f3ci\u0142a<\/p>\n\n\n\n

    Na t\u0119 co tak grzecznie j\u0105 zagadn\u0119\u0142a,<\/p>\n\n\n\n

    Z miejsca na ziemi\u0119 pad\u0142a zemdlona.<\/p>\n\n\n\n

    Na to krzyk podnios\u0142a gawied\u017a zdumiona;<\/p>\n\n\n\n

    Widz\u0105c to, kobieta ze strachu struchla\u0142a<\/p>\n\n\n\n

    Jakby w my\u015blach straszne skutki ju\u017c widzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

    Co si\u0119 niebawem te\u017c i okaza\u0142o<\/p>\n\n\n\n

    Gdy dziewcz\u0119 zemdlone do domu zabrano,<\/p>\n\n\n\n

    Tam ci\u0119\u017ck\u0105 chorob\u0119 medyk jej wr\u00f3\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n

    Wietrz\u0105c przyczyn\u0119 wielce lud si\u0119 wzburzy\u0142:<\/p>\n\n\n\n

    Agnesy to czary \u2013 tak wszyscy orzekli<\/p>\n\n\n\n

    I z wielkim rabanem pod s\u0105d j\u0105 powlekli.<\/p>\n\n\n\n

    Bieg\u0142y w sposobach trybuna\u0142 j\u0105 zbada\u0142<\/p>\n\n\n\n

    Lecz winy pewnej u niej nie znalaz\u0142,<\/p>\n\n\n\n

    \u017be jednak nie chcia\u0142 zaniedba\u0107 sprawy<\/p>\n\n\n\n

    Wyrok og\u0142osi\u0142 z posiedzenia \u0142awy:<\/p>\n\n\n\n

    \u017be wzi\u0119ta b\u0119dzie Agnes na tortury<\/p>\n\n\n\n

    Gdyby o czary przysz\u0142o s\u0105dzi\u0107 j\u0105 raz wt\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Ilustracj\u0105 jest pochodz\u0105ca z tej samej ksi\u0105\u017cki mapa legendarnych miejsc na Ziemi G\u0142ogowskiej.<\/p>\n\n\n\n

    1854<\/strong>,<\/strong> w pierwszych dniach listopada, <\/strong>G\u0142og\u00f3w zosta\u0142 po raz pierwszy o\u015bwietlony.<\/p>\n\n\n\n

    Ju\u017c osiem lat zarz\u0105d miasta pracowa\u0142 intensywnie nad skutecznym zastosowaniem lepszego o\u015bwietlenia ulicznego. Dotychczasowe pr\u00f3by nie dawa\u0142y jednak po\u017c\u0105danych wynik\u00f3w. Obiecuj\u0105cy sta\u0142 si\u0119 dopiero projekt doktora in\u017cyniera Johana More z Brukseli. Zaproponowa\u0142 on wykorzystanie gazu do o\u015bwietlenia miasta. Propozycja systemu w\u0142\u0105cznie z produkcj\u0105 gazu zosta\u0142a zaaprobowana przez magistrat i 27.07.1853 roku podpisa\u0142y strony umow\u0119 na okres 30 lat. Miasto sprzeda\u0142o mu grunt 6-morgowy, przylegaj\u0105cy do zewn\u0119trznego dworca, za 621 talar\u00f3w. Tu zbudowano gazowni\u0119 i rurami po\u0142\u0105czono z miastem. Latarnie uliczne ustawiono w odst\u0119pach 40-metrowych. Do o\u015bwietlenia wewn\u0119trznego miasta potrzeba by\u0142o 143 palnik\u00f3w. Czas normalnego palenia ustalono na 1200 godzin. Ca\u0142kowity wydatek na o\u015bwietlenie ulic wynosi\u0142 2326 talar\u00f3w. Przebudowany w 1853 roku teatr miejski zosta\u0142 zaopatrzony w 1857 roku w o\u015bwietlenie gazowe, a na wypadek po\u017caru w wolne schody. W nast\u0119pnym roku G\u0142og\u00f3w zosta\u0142 po raz pierwszy o\u015bwietlony.<\/p>\n\n\n\n

    1883, <\/strong>20.11, <\/strong>burmistrz Robert Berndt obchodzil jubileusz 50-lecia s\u0142u\u017cby w kr\u00f3lewskiej i cesarskiej administracji. Urodzony w G\u0142ogowie przysz\u0142y burmistrz, po zdobyciu wykszta\u0142cenia, rozpocz\u0105l prac\u0119 w 1833 r., a od 1838 r. piastowa\u0142 stanowisko syndyka miejskiego (doradcy prawnego) i zast\u0119pcy burmistrza w G\u0142ogowie. Od 1854 r. do\u017cywotnio pe\u0142ni\u0142 zaszczytn\u0105 funkcj\u0119 cz\u0142onka ni\u017cszej izby parlamentu, mianowany przez kr\u00f3la.<\/p>\n\n\n\n

    Z okazji jubileuszu p\u00f3\u0142wiecza pracy zosta\u0142 odznaczony Orderem Korony III klasy (Kronen-Orden III. Klasse<\/em>).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    1907, <\/strong>2.11, <\/strong>Kanonier Birke z 3. baterii Pu\u0142ku Artylerii Polowej nr 41 (3. Batterie des Feldartillerie-Regiment Nr 41<\/em>) pr\u00f3bowa\u0142 dzi\u015b rano pope\u0142ni\u0107 samob\u00f3jstwo. Dotychczas by\u0142 ordynansem porucznika i dopu\u015bci\u0142 si\u0119 niew\u0142a\u015bciwego post\u0119pku (\u201eLiegnitzer Tageblatt\u201d, nr 258 z 2 XI 1907,gazeta nie podaje, jakie by\u0142o to wykroczenie]) Obawiaj\u0105c si\u0119 kary, pr\u00f3bowa\u0142 dzi\u015b rano poder\u017cn\u0105\u0107 sobie gard\u0142o. Jego towarzysze znale\u017ali go w ka\u0142u\u017cy krwi w izbie oddzia\u0142u. Zosta\u0142 zabrany do lazaretu. Jego \u017cyciu nie zagra\u017ca niebezpiecze\u0144stwo.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    1907, <\/strong>8.11, <\/strong>na posiedzeniu Rady Miasta podj\u0119to decyzj\u0119 o utworzeniu handlowej szko\u0142y dokszta\u0142caj\u0105cej dla pracownic [sklep\u00f3w], po\u0142\u0105czonej z obowi\u0105zkiem szkolnym. Zaj\u0119cia mia\u0142y odbywa\u0107 si\u0119 w nowej szkole \u015bredniej (Realschule<\/em>), za\u0142o\u017conej 1 kwietnia tego roku. W zatwierdzonym statucie tej szko\u0142y wyra\u017anie stwierdzono, \u017ce w szkole ma obowi\u0105zywa\u0107 r\u00f3wnouprawnienie i szko\u0142a ma nie mie\u0107 okre\u015blonego charakteru wyznaniowego.<\/p>\n\n\n\n

    Koszty kszta\u0142cenia mia\u0142y ponie\u015b\u0107: Rejencja Legnicka, Izba Handlowa dla powiat\u00f3w: G\u0142og\u00f3w (Glogau<\/em>), Zielona G\u00f3ra (Gr\u00fcnberg<\/em>), \u017baga\u0144 (Sagan<\/em>), Szprotawa (Sprottau<\/em>) i Ko\u017cuch\u00f3w (Freystadt<\/em>) oraz miasto G\u0142og\u00f3w. Ka\u017cda ze stron pokrywa\u0142a jedn\u0105 trzeci\u0105 nale\u017cno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    20<\/strong>0<\/strong>4, <\/strong>18.11, 20 lat temu, <\/strong>z rejestru podmiot\u00f3w gospodarczych zosta\u0142a wykre\u015blona Cukrownia \u201eG\u0142og\u00f3w\u201d S.A. W trakcie restrukturyzacji polskiego przemys\u0142u cukrowniczego  zak\u0142ad g\u0142ogowski w\u0142\u0105czono w sk\u0142ad \u015al\u0105skiej Sp\u00f3\u0142ki Cukrowej, ale ostatecznie sprywatyzowano w trybie indywidualnym. W dniu<\/s> 23 wrze\u015bnia 1999 r. przeprowadzono transakcj\u0119 zbycia 51% akcji Cukrowni G\u0142og\u00f3w Sp\u00f3\u0142ka Akcyjna inwestorowi niemieckiemu \u2013 Pfeifer und Langen. Te 51% sprzedanych akcji to by\u0142y akcje sp\u00f3\u0142ki cukrowej, akcje skarbu pa\u0144stwa w tej cukrowni nie zosta\u0142y zbyte. Nowy w\u0142a\u015bciciel zamkn\u0105\u0142 g\u0142ogowsk\u0105 fabryk\u0119 cukru ju\u017c w 2002 r.<\/p>\n\n\n\n

    Niecodziennik ju\u017c pisa\u0142 o tym zdarzeniu w 2015 roku. Od tego czasu wiele si\u0119 zmieni\u0142o. Wyburzono cz\u0119\u015b\u0107 zabudowa\u0144. A potem by\u0142o tylko gorzej. A mia\u0142o by\u0107 lepiej, bo wtedy przej\u0119\u0142a maj\u0105tek firma z Kalisza. Jednak dekapitalizacja post\u0119powa\u0142a nadal. Dzi\u0119ki du\u017cym i ma\u0142ym. Ci ostatni to z\u0142omiarze wycinaj\u0105cy ka\u017cdy kawa\u0142ek metalu. W roku 2022 dosz\u0142o do katastrofy budowlanej. Obiekty znik\u0142y, resztki te\u017c si\u0119 rozsypuj\u0105<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Resztki Cukrowni w pa\u017adzierniku 2024 roku (fot. Gra\u017cyna Szyszka, G\u0142og\u00f3w nasze miasto)<\/p>\n\n\n\n

    2014, <\/strong><\/a>18.11, <\/strong>10 lat temu pisali\u015bmy o barbarzy\u0144stwie, <\/strong>zdziczeniu obyczaj\u00f3w!!! Jak nazwa\u0107 to, co si\u0119 wydarzy\u0142o w Piotrowicach ko\u0142o Przemkowa? Podpalony zosta\u0142 760-latek \u2013 d\u0105b \u201eChrobry\u201d. Pomnik przyrody. Obserwowali\u015bmy przez kilka lat walk\u0119 le\u015bnik\u00f3w i dendrolog\u00f3w o uratowanie staruszka. Niestety.<\/p>\n\n\n\n

    Zbrodnia!!!!!!<\/p>\n\n\n\n

    Na szcz\u0119\u015bcie, le\u015bnikom uda\u0142o si\u0119 pobraa\u0107 w roku 2019 p\u0119dy i \u201edzieci\u201d \u201eChrobrego\u201d, kt\u00f3re rosn\u0105 nieopodal. Jeszcze wcze\u015bniej, bo przed podpaleniem, \u017co\u0142\u0119dzie opisywanego drzewa w 2007 roku zosta\u0142y przekazane wszystkim (a jest ich 430) nadle\u015bnictwom w Polsce.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n


    Spalony d\u0105b \u201eChrobry\u201d (Fot. Nadle\u015bnictwo Szprotawa)<\/p>\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Honorowy Obywatel Miasta G\u0142ogowa oraz Zas\u0142u\u017cony dla Miasta G\u0142ogowa to tytu\u0142y przyznawane przez Rad\u0119 Miasta corocznie i wr\u0119czane przy okazji obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w trakcie uroczystych sesji Rad Miasta i Powiatu. Wed\u0142ug regulaminu Tytu\u0142 Honorowy Obywatel jest jeden, natomiast Zas\u0142u\u017conych … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2312"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2312"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2312\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2328,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2312\/revisions\/2328"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2312"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2312"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2312"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}