{"id":2330,"date":"2024-12-04T14:42:55","date_gmt":"2024-12-04T13:42:55","guid":{"rendered":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/?p=2330"},"modified":"2024-12-04T14:42:55","modified_gmt":"2024-12-04T13:42:55","slug":"wehikul-czasu-grudzien-2024-rok-16-190","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2024\/12\/04\/wehikul-czasu-grudzien-2024-rok-16-190\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu\u00a0 – grudzie\u0144 2024 (rok 16\/190)"},"content":{"rendered":"\n

Czapka \u015bw. Miko\u0142aja<\/strong> niebawem przykryje he\u0142m ratuszowej wie\u017cy. W dniach 6\u20139 grudnia odb\u0119d\u0105 si\u0119 tradycyjne Dni \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja, patrona miasta. B\u0119d\u0105 mia\u0142y charakter festynu pe\u0142nego zabaw czy jarmarku, jak i powa\u017cnych dysput. Odb\u0119dzie si\u0119 bowiemIII G\u0142ogowska Konferencja Interdyscyplinarna pod patronatem \u015bw. Miko\u0142aja Biskupa.<\/p>\n\n\n\n

Anna Lechowska, Prezes<\/strong> g\u0142ogowskiego Stowarzyszenia dla Dzieci i M\u0142odzie\u017cy Szansa wraz z kielichem soku z cytryny, po wypiciu, kt\u00f3rego musia\u0142a si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107, 25 listopada otrzyma\u0142a \u201eOrder U\u015bmiechu\u201d. Odznaczenie przyznawane jest na wniosek dzieci, w tym przypadku uczni\u00f3w Szko\u0142y Podstawowej nr 12 w G\u0142ogowie, nosz\u0105cej imi\u0119 Kawaler\u00f3w Orderu U\u015bmiechu. Dodajmy, \u017ce Dama Orderu jest pierwszym mieszka\u0144cem G\u0142ogowa wyr\u00f3\u017cnionym tym znakiem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Anna Lechowska ju\u017c z Orderem U\u015bmiechu po wypiciu kielicha soku z cytryny. Obok herold i Kanclerz Mi\u0119dzynarodowej Kapitu\u0142y Orderu, by\u0142y Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak (Fot. B. Popiel)<\/p>\n\n\n\n

Pi\u0119\u0107 ju\u017c lat min\u0119\u0142o,<\/strong> kiedy na scenie Teatru Miejskiego im. Andreasa Gryphiusa w inauguruj\u0105cym dzia\u0142alno\u015b\u0107, po odbudowie, wystawiono specjalnie na zam\u00f3wienie miasta sztuk\u0119 \u201ePiast\u201d napisan\u0105 przez Patrona Teatru. Mimo szarugi i deszczu w przeddzie\u0144 w zakamarki pachn\u0105cego jeszcze farb\u0105 obiektu wesz\u0142y rzesze g\u0142ogowian. Rozdano ponad tysi\u0105c egzemplarzy specjalnie napisanej broszury. Z dum\u0105 prezentowano efekt odbudowy. A na prapremierze by\u0142o wielu go\u015bci i by\u0142 te\u017c Wehiku\u0142 czasu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W listopadowy poranek 2019 roku przed prapremier\u0105<\/p>\n\n\n\n

Od ko\u0144ca listopada<\/strong> trwaj\u0105 w regionie tradycyjne, oficjalne i towarzyskie spotkania g\u00f3rnik\u00f3w. B\u0119dzie te\u017c spotkanie artylerzyst\u00f3w. Zbli\u017ca si\u0119 \u015bwi\u0119to Artylerzyst\u00f3w i G\u00f3rnik\u00f3w, kt\u00f3rym w przededniu dnia ich patronki \u2013 Barbarki i Barb\u00f3rki sk\u0142adamy serdeczne \u017cyczenia. Ni\u017cej o p\u00f3\u0142wieczu od ortograficznej zmiany imienia Patronki.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Z lektur Wehiku\u0142u (142)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lektury na \u015awi\u0119ta. Do poduszki i pod choink\u0119. Nowa powie\u015b\u0107 g\u0142ogowskiego literata:<\/p>\n\n\n\n

Stefan G\u00f3rawski, Obsesja powzi\u0119tej zemsty<\/strong>, Warszawa 2024<\/p>\n\n\n\n

Po udanym tercecie \u201eorzech\u00f3w\u201d, czyli krymina\u0142\u00f3w z tym drzewem w tytule, przyszed\u0142 czas na obsesj\u0119. Zak\u0142adam, \u017ce kolejne dzie\u0142a nowego cyklu b\u0119d\u0105 mia\u0142y w\u0142a\u015bnie to s\u0142owo w tytule.<\/p>\n\n\n\n

Nowy bohater i nowe otoczenie. Bli\u017cej G\u0142ogowa i bli\u017cej codziennej pracy lokalnego posterunkowego. Tu na podg\u0142ogowskiej wsi, trup nie \u015bciele si\u0119 g\u0119sto i cz\u0119sto. Problemy dotycz\u0105 s\u0105siedzkich wa\u015bni i relacji. Autor zgrabnie rysuje kilka takich sytuacji \u2013 zdarze\u0144, kt\u00f3re trafi\u0142y do policyjnego rejestru. Kre\u015bli te\u017c kilka sylwetek z otoczenia g\u0142\u00f3wnego bohatera, sier\u017canta Hieronima Wrosta. Jedn\u0105 z nich jest sympatyczny policjant zakr\u0119cony w temacie przesz\u0142o\u015bci G\u0142ogowa. Autor ma z takimi pasjonatami do czynienia na co dzie\u0144 z racji profesji i hobby, wi\u0119c przekazywane przez starszego sier\u017canta Bartosza Krzana w r\u00f3\u017cnej formie informacje o lokalnej przesz\u0142o\u015bci nie ra\u017c\u0105 wikipedyjn\u0105 elokwencj\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Z kolei, czy jedna z bohaterek tworzy typow\u0105 posta\u0107 dziewczyny z \u201eprowincji\u201d? Zakompleksiona, wi\u0119c agresywna, ambitna, ale niepracowita, zapatrzona gdzie\u015b w metropolie. Dziecko czasu Internetu, galerii i hipermarket\u00f3w? Koniecznie znajduj\u0105cych si\u0119 najbli\u017cej \u2013 to w Lubinie, ale najlepiej we Wroc\u0142awiu, bo zakup\u00f3w w G\u0142ogowie si\u0119 nie robi.<\/p>\n\n\n\n

\u201eObsesj\u0119\u201d (pozosta\u0144my przy tym skr\u00f3cie) czyta si\u0119 lekko, czasami z grymasem u\u015bmiechu czy niech\u0119ci. To ju\u017c oznaka uto\u017csamiania si\u0119 z bohaterem i akcj\u0105 powie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Trzeba Tw\u00f3rcy pogratulowa\u0107.  <\/p>\n\n\n\n

Tak jak zacz\u0105\u0142em, to i sko\u0144cz\u0119 \u2013 warto ksi\u0105\u017ck\u0119 przeczyta\u0107. Id\u0105 \u015bwi\u0119ta, warto wi\u0119c te\u017c podarowa\u0107. Miko\u0142ajki i choinka s\u0105 znakomit\u0105 okazj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Poczt\u00f3wka ze <\/strong>\u015a<\/strong>l<\/strong>\u0105<\/strong>ska (24)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W pobli\u017cu Chocianowa w du\u017cym kompleksie le\u015bnym tkwi \u201epami\u0105tka\u201d po zimnej wojnie. Jest to reszt\u00f3wka sowieckiego w\u0119z\u0142a, \u0142\u0105czno\u015bci radioliniowej nr 202 Chocian\u00f3w o kryptonimie BARS Patera.<\/p>\n\n\n\n

By zobaczy\u0107 taki jak ten widok w styczniu 2012 roku, trzeba by\u0142o wykona\u0107 d\u0142ugi spacer w lesie (wczesniej troch\u0119 podjechawszy autokarem). Min\u0105\u0107 trzy rz\u0119dy zardzewia\u0142ych ju\u017c wtedy p\u0142ot\u00f3w z kolczastego drutu, z kt\u00f3rych jeden mia\u0142 \u015blady ceramicznych izolator\u00f3w, czyli wcze\u015bniej by\u0142 pod napi\u0119ciem. Niepozorny wzg\u00f3rek zaro\u015bni\u0119ty drzewami i zakrzaczony skrywa\u0142 jedn\u0105 z najbardziej tajnych baz \u0142\u0105czno\u015bci Uk\u0142adu Warszawskiego. Obiekt zapewnia\u0142 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 do Stanowiska Dowodzenia PGWAR w Wilkocinie i mia\u0142 stanowi\u0107 \u0142\u0105cznik pomi\u0119dzy sieci\u0105 kablow\u0105, a \u0142\u0105czno\u015bci\u0105 troposferyczn\u0105. Oczywi\u015bcie ju\u017c wtedy BARS 202 to by\u0142 tylko niemal sam beton. Warto jednak to zobaczy\u0107 chocia\u017cby z uwagi na zachowan\u0105 cz\u0119\u015bciowo konstrukcj\u0119 naziemn\u0105. Uchowa\u0142y si\u0119 wej\u015bcia, czerpnie powietrza, miejsca po masztach. Dla znaj\u0105cych cyrylic\u0119 jest kilka obwieszcze\u0144 wymalowanych na \u015bcianach.<\/p>\n\n\n\n

Schron posiada\u0142 dwa poziomy, \u0142\u0105cznie 80 pomieszcze\u0144 na planie 26×31 metr\u00f3w o wysoko\u015bci blisko 9 metr\u00f3w. Wewn\u0105trz umieszczono punkt medyczny, kuchni\u0119, izolatk\u0119, sal\u0119 odpoczynku, agregaty pr\u0105dotw\u00f3rcze, studni\u0119 g\u0142\u0119binow\u0105. By\u0142y te\u017c \u015bluzy i \u015bcie\u017cki dezaktywacji (to tam jeszcze mo\u017cna by\u0142o odczyta\u0107 na \u015bcianach instrukcje post\u0119powania) \u2013 przygotowany zosta\u0142 do dzia\u0142ania po ataku j\u0105drowym.<\/p>\n\n\n\n

W czasie odwiedzin (2012 rok) obiekt ju\u017c by\u0142 rozgrabiony, oczywi\u015bcie bez dost\u0119pu dziennego \u015bwiat\u0142a pe\u0142en niebezpiecznych zakamark\u00f3w. Jest zdewastowany, zachowa\u0142y si\u0119 napisy i resztki instalacji grzewczych i wentylacyjnych, dolny poziom schronu jest zalany, tak\u017ce olejami, a przez otwarcie kana\u0142\u00f3w kablowych i studzienek \u2013 niebezpieczny do eksploracji. Zalany dolny poziom pomieszcze\u0144 kusi.<\/p>\n\n\n\n

Jak wygl\u0105da w roku 2024? Mo\u017cna znale\u017a\u0107 troch\u0119 informacji na forach eksplorator\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tajemniczy wzg\u00f3rek z \u201edrzwiami do lasu\u201d. Okolice Chocianowa w 2012 roku<\/p>\n\n\n\n

1309,<\/strong> 9.12, 715 lat temu <\/strong>\u201e(\u2026) odszed\u0142 za smutn\u0105 namow\u0105 cia\u0142a z dziewi\u0105tym brzaskiem grudnia Wielki ksi\u0105\u017c\u0119 \u015al\u0105ska, czcigodny G\u0142ogowa, Kalisza, Poznania a tak\u017ce Gniezna <\/em>pan. Przes\u0142awny Henryk, w\u0142adca i pokoju przyjaciel<\/em> (\u2026)\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zmar\u0142 w tym dniu Henryk III G\u0142ogowski. Ksi\u0105\u017c\u0119 by\u0142 znany te\u017c jako G\u0142ogowczyk i u\u017cywa\u0142 tytu\u0142u Dziedzica Kr\u00f3lestwa Polskiego (heres regni Polonie). By\u0142 rywalem do Korony polskiej dla W\u0142adys\u0142awa \u0141okietka. Zosta\u0142 pochowany w Opactwie Cysters\u00f3w w Lubi\u0105\u017cu. Znalaz\u0142 miejsce w\u015br\u00f3d ksi\u0105\u017c\u0105t piastowskich w krypcie pod gotyck\u0105 bazylik\u0105. W s\u0105siedztwie znajduje si\u0119 te\u017c blisko 100 mumii opat\u00f3w cysterskich i zakonnik\u00f3w, zachowanych w niez\u0142ym stanie.<\/p>\n\n\n\n

Jak pisze biograf G\u0142ogowczyka, pozna\u0144ski profesor Tomasz Jurek, utw\u00f3r, z kt\u00f3rego pochodzi cytowany na pocz\u0105tku notki tekst, powsta\u0142 ok. po\u0142owy XIV wieku. Pisany by\u0142 \u0142acin\u0105 kunsztownym heksametrem. Przet\u0142umaczony na j\u0119zyk polski przez dr. Micha\u0142a Rzepiel\u0119, jest kolejnym \u017ar\u00f3d\u0142em do badania odleg\u0142ej g\u0142ogowskiej i polskiej przesz\u0142o\u015bci. Cytat pochodzi z ksi\u0105\u017cki T. Jurka, gdzie Wehiku\u0142 odsy\u0142a ciekawych dalszego ci\u0105gu czytelnik\u00f3w (T. Jurek, Dziedzic Kr\u00f3lestwa Polskiego, ksi\u0105\u017c\u0119 g\u0142ogowski Henryk (1274-1309<\/em>, Krak\u00f3w 2006).
A w G\u0142ogowie kilkaset lat p\u00f3\u017aniej wybudowano Osiedle Piast\u00f3w \u015al\u0105skich, gdzie imieniem ksi\u0119cia Henryka III nazwano ulic\u0119 i Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 14.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wielka piecz\u0119\u0107 G\u0142ogowczyka<\/p>\n\n\n\n

1884,<\/strong> 27.12, <\/strong>holownik \u201eBertha\u201d, nale\u017c\u0105cy do lokalnego towarzystwa akcyjnego \u017ceglugi (Schifffahrts AG<\/em>), przyp\u0142yn\u0105\u0142 do G\u0142ogowa z Wroc\u0142awia. Podczas przeprawy pod mostem na Odrze uleg\u0142 uszkodzeniu. Nie wiadomo, z jakich powod\u00f3w woda nagle i w du\u017cych ilo\u015bciach przedosta\u0142a si\u0119 do maszynowni. Aby zapobiec zatoni\u0119ciu, rozwa\u017cnie i w tempie zwi\u0119kszono ilo\u015b\u0107 pary. Za\u0142oga stara\u0142a si\u0119 dotrze\u0107 jak najbli\u017cej do portowego nabrze\u017ca. Jednak manewr ten powi\u00f3d\u0142 si\u0119 tylko cz\u0119\u015bciowo i parowiec spocz\u0105\u0142 przedni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 na brzegu, podczas gdy tylna cz\u0119\u015b\u0107 znalaz\u0142a si\u0119 pod wod\u0105. Podniesienie statku by\u0142o pe\u0142ne trudno\u015bci, ale zako\u0144czy\u0142o si\u0119 sukcesem. Udzia\u0142 w nim mieli lokalni wojskowi z oddzia\u0142u pionier\u00f3w, kt\u00f3rzy uruchomili kilka stacji pomp. Kilka lat temu z powodu po\u017caru uszkodzeniu i cz\u0119\u015bciowemu zatopieniu uleg\u0142 parowiec \u201eGlogau\u201d z tego samego przedsi\u0119biorstwa. Jak donosi\u0142 Liegnitzer Stadtblattes (306 z 31 XII 1884), armator jest ubezpieczony od wypadk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Statek zmierzaj\u0105cy w g\u00f3r\u0119 Odry, przycumowany do nabrze\u017ca mi\u0119dzy mostami drogowym i kolejowym (w g\u0142\u0119bi)<\/p>\n\n\n\n

1884,<\/strong> 02.12<\/strong>,zmar\u0142 kr\u00f3lewski inspektor in\u017cynierii wodnej (Wasserbau-Inspectors<\/em>). Na wakuj\u0105ce stanowisko, kt\u00f3re pilnie wymaga\u0142o obsady, zosta\u0142 wyznaczony tymczasowo g\u0142ogowski geodeta Schulz. B\u0119dzie on pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 inspektora budownictwa wodnego do czasu ponownego obsadzenia tego stanowiska.<\/p>\n\n\n\n

1913,<\/strong> 15.12, <\/strong>W wieku 73 lat zmar\u0142 August M\u00fcller, kr\u00f3lewski dyrygent, powszechnie znany dyrygent orkiestry 58 Pu\u0142ku Piechoty (58. Infanterie-Regiments<\/em>), kt\u00f3rej w latach 1869\u20131902 by\u0142 szefem (kapelmistrzem).<\/p>\n\n\n\n

W 1860 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w orkiestrze 19. pu\u0142ku we Wroc\u0142awiu, wkr\u00f3tce przeniesiono go do G\u0142ogowa, a w 1861 r. do Luksemburga. Po dwuip\u00f3\u0142letniej s\u0142u\u017cbie M\u00fcller przeszed\u0142 do 59. pu\u0142ku, w kt\u00f3rym kapelmistrzem by\u0142 jego brat Wilhelm. Po wojnie z Austri\u0105 w 1866 r. 59. pu\u0142k stacjonowa\u0142 w garnizonie g\u0142ogowskim, ale August M\u00fcller zosta\u0142 wezwany w nast\u0119pnym roku do Rendsburga i pracowa\u0142 tam jako waltornista. Powr\u00f3ci\u0142 do G\u0142ogowa dopiero 1 lutego 1869 r. po odej\u015bciu kapelmistrza Bratfischa i zosta\u0142 kapelmistrzem orkiestry 58. pu\u0142ku. By\u0142 to prawdopodobnie jedyny przypadek w ca\u0142ej armii niemieckiej, kiedy dw\u00f3ch braci by\u0142o jednocze\u015bnie kapelmistrzami pu\u0142kowymi w brygadzie (17. Brygada Piechoty), a nawet w garnizonie. Wkr\u00f3tce potem obaj wzi\u0119li udzia\u0142 w kampanii we Francji (1870\u20131871). Obaj bracia mieli wielki zaszczyt towarzyszy\u0107 liturgii podczas ceremonii ko\u015bcielnej w czasie pami\u0119tnej proklamacji powstania Cesarstwa Niemieckiego w Wersalu (18 I 1871 r.).<\/p>\n\n\n\n

W trakcie wojny francusko-niemieckiej orkiestra znajdowa\u0142a si\u0119 blisko dzia\u0142a\u0144 bojowych. Jej cz\u0142onkowie pe\u0142nili wiele funkcji porz\u0105dkowych, jak np. w bitwie pod Mont Val\u00e9rien w grudniu 1870 r. [fort otaczaj\u0105cy Pary\u017c] i, podobnie jak w bitwie pod W\u00f6rth [6 VIII 1870 r.], uczestniczyli, jak sanitariusze, w wynoszeniu rannych z linii ognia. Kapelmistrz\u00a0 M\u00fcller zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem \u017belaznym za dzieln\u0105 postaw\u0119 w obliczu wroga.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Orkiestra 58 regimentu piechoty. W \u015brodku kapelmistrz August M\u00fcller<\/p>\n\n\n\n

1917,<\/strong> grudzie\u0144, <\/strong>na Dolnym \u015al\u0105sku pami\u0119tano dow\u00f3dc\u0119 legnickiej 18 Brygady Piechoty (18. Inf. Brigade<\/em>) i p\u00f3\u017aniej dow\u00f3dc\u0119 9 Dywizji Piechoty (9. Inf. Div.<\/em>) w G\u0142ogowie Hermanna von Eichorna. Przebywa\u0142 tu kr\u00f3tko, bo przed dekad\u0105 w latach 1901\u20131904, ale uczestniczy\u0142 z energi\u0105 w wielu lokalnych przedsi\u0119wzi\u0119ciach. Potem zajmowa\u0142 coraz wy\u017csze stanowiska wojskowe. W trakcie I wojny \u015bwiatowej uczestniczy\u0142 w bitwach na r\u00f3\u017cnych frontach. Da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako dow\u00f3dca w zimowej bitwie na Mazurach (Winterschlacht in Masuren<\/em>) w 1915 roku. W ko\u0144cu wojny odgrywa\u0142 do\u015b\u0107 znacz\u0105\u00adc\u0105 rol\u0119 na terenie Ukrainy, by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Gru\u00adpy Armii \u201eKij\u00f3w\u201d, p\u00f3\u017aniej \u201eEichorn\u201d. I w\u0142a\u015bnie dzi\u015b awansowany zosta\u0142 przez cesarza do stopnia feld\u00admarsza\u0142ka (General-Feldmarschall<\/em>).<\/p>\n\n\n\n

Dlatego przypomniano w miejscowej prasie jego sylwetk\u0119 i dzia\u0142ania nad Odr\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Feldmarsza\u0142ek von Eichorn zosta\u0142 zamordowa\u00adny w stolicy Ukrainy przez rosyjskiego eserowca B. Do\u0144skiego, 30 lipca 1918 r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Feldmarsza\u0142ekHermann von Eichorn<\/p>\n\n\n\n

1964,<\/strong> 15.12, <\/strong>oddano do u\u017cytku po dwuletnim remoncie, Urz\u0105d Pocztowo-Telekomunikacyjny nr 2 we wschodnim skrzydle budynku dworca kolejowego. Pocz\u0105tkowo Urz\u0105d Pocztowy na dworcu przede wszystkim obs\u0142ugiwa\u0142 ambulansowy przew\u00f3z pocztowy i mie\u015bci\u0142 si\u0119 na peronie 2.<\/p>\n\n\n\n

Oddanie do u\u017cytku plac\u00f3wki usprawni\u0142o rosn\u0105cy stale kolejowy obr\u00f3t przesy\u0142kami. Jednocze\u015bnie urz\u0105d oferowa\u0142 us\u0142ugi pocztowo-telekomunikacyjne dla mieszka\u0144c\u00f3w tej cz\u0119\u015bci miasta. Tu nale\u017cy przypomnie\u0107, \u017ce z poczty mo\u017cna by\u0142o uzyska\u0107 mi\u0119dzymiastowe i mi\u0119dzynarodowe po\u0142\u0105czenie telefoniczne. A UPT nr 1 mie\u015bci\u0142 si\u0119 daleko, na zniszczonym Starym Mie\u015bcie. Kierownikiem Urz\u0119du, kt\u00f3ry w systemie pocztowych rang otrzyma\u0142 III klas\u0119 i zatrudnia\u0142 21 os\u00f3b, zosta\u0142 dotychczasowy st. kontroler, Mieczys\u0142aw Wa\u015bniowski. Kierowa\u0142 dotychczasow\u0105 rozdzielni\u0105 przesy\u0142ek na peronie 2. Oddanie pomieszcze\u0144 w budynku dworcowym nie zako\u0144czy\u0142o odbudowy kompleksu pocztowego. Na uruchomienie d\u017awigu z k\u0142adk\u0105 towarow\u0105 czeka\u0142 nowy dzia\u0142 rozdzielni. Teraz dzia\u0142a\u0142 jeszcze stary na peronie 2. W nowym obiekcie uruchomiono na razie dwa okienka nadawcze i kasowe. Znany g\u0142ogowski historyk, J. Chutkowski, w swojej pracy \u201eG\u0142og\u00f3w w XX wieku<\/em>\u201d podaje (s. 164), \u017ce urz\u0105d przy dworcu otwarto w pa\u017adzierniku. Tymczasem Wehiku\u0142 te informacje zaczerpn\u0105\u0142 z pocztowej Kroniki.<\/p>\n\n\n\n

Od 1 stycznia 1968 naczelnikiem UPT 2 przy dworcu kolejowym, gdzie pracowa\u0142 do emerytury w 1971 r., by\u0142 Czes\u0142aw Kaczmarek. Przeszed\u0142 na to stanowisko z Poczty G\u0142\u00f3wnej (\u201ejedynki\u201d) na Starym Mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Cz\u0119\u015bciowo zniszczone pomieszczenia g\u0142\u00f3wnego budynku dworca kolejowego. W 1962 roku rozpocz\u0119to remont wschodniego skrzyd\u0142a, w kt\u00f3rym po odbudowie przywr\u00f3cono funkcje kolejowej poczty, UPT G\u0142og\u00f3w 2. (Ze zbior\u00f3w Ireneusza Dominiaka).<\/p>\n\n\n\n

19<\/strong>7<\/strong>4,<\/strong> <\/strong>pocz\u0105tek grudnia<\/strong>, w wielu g\u0142ogowskich domach najnowszy numer \u201eKonkret\u00f3w\u201d le\u017ca\u0142 przed telewizorem. Tu by\u0142 drukowany program tv. Program\u00f3w by\u0142o a\u017c dwa. Na Dolnym \u015al\u0105sku czasami mo\u017cna by\u0142o odbiera\u0107 telewizj\u0119 czechos\u0142owack\u0105 lub niemieck\u0105 (z NRD).<\/p>\n\n\n\n

Ale uwag\u0119 przykuwa po latach jedno s\u0142owo. Barburka czy Barb\u00f3rka? G\u00f3rnicze \u015bwi\u0119to. W 1974 roku, 50 lat temu, w tym numerze u\u017cywano wy\u0142\u0105cznie okre\u015blenia \u201eBarburka\u201d. Tak jak na zdj\u0119ciu pierwszej strony Ilustrowanego Tygodnika Zag\u0142\u0119bia Miedziowego. Dwa lata p\u00f3\u017aniej na niekt\u00f3rych kuflach \u2013 atrybutach g\u00f3rniczych karczem piwnych \u2013 widnia\u0142 napis \u2013 Barburka 1976.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Barburka 1974<\/p>\n\n\n\n

1984,<\/strong> 7.12, <\/strong>To ju\u017c mija 40 lat, jakciekawo\u015b\u0107 dzieci\u0119ca zwyci\u0119\u017cy\u0142a. Ok. godziny 10 przed po\u0142udniem trzech nastolatk\u00f3w ze Szko\u0142y Podstawowej nr 9 (a wtedy by\u0142a to szko\u0142a jeszcze 8-letnia) wesz\u0142o do niezabezpieczonego tunelu kontrminowego w fosie. O 10.20 dw\u00f3ch id\u0105cych z przodu, Piotrka i Marka, przysypa\u0142a ziemia. Trzeci nie straci\u0142 rezonu i orientacji w ciemno\u015bciach. Wojtek z chodnika pobieg\u0142 przera\u017cony do \u00f3wczesnej siedziby Stra\u017cy Po\u017carnej. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 ona przy ul. Rze\u017aniczej. Wi\u0119c powiadomieni stra\u017cacy r\u00f3wnie\u017c biegiem udali si\u0119 na miejsce tragedii. Tak by\u0142o najszybciej. W miar\u0119 up\u0142ywu czasu przybywa\u0142o ratownik\u00f3w. Dotarli ratownicy g\u00f3rniczy z ZG \u201eSieroszowice\u201d i \u017co\u0142nierze, specjali\u015bci saperzy z miejscowej jednostki wojskowej. Musiano przerzuci\u0107 ponad 20 ton ziemi i piasku. Do zasypanych dotarto dopiero ok. 17.00. Niestety, ch\u0142opcy ju\u017c nie \u017cyli.<\/p>\n\n\n\n

Materia\u0142y do powy\u017cszej notatki udost\u0119pni\u0142 Wehiku\u0142owi \u00f3wczesny rzecznik g\u0142ogowskiej Stra\u017cy Po\u017carnej, kpt. Pawe\u0142 Dziadosz, a zdj\u0119cia pan Janek, \u00f3wczesny technik kryminalistyki g\u0142ogowskiej komendy milicji. Jak pisa\u0142 ten pierwszy, rozmawia\u0142 z uczestnikami tych tragicznych wydarze\u0144. Potwierdzali trudno\u015bci w dzia\u0142aniach \u2013 brak \u0142\u0105czno\u015bci \u2013 braki w o\u015bwietleniu \u2013 piasek przekopywali r\u0119koma i he\u0142mami. Tragedia pozwoli\u0142a jednak wyci\u0105gn\u0105\u0107 wnioski i p\u00f3\u017aniej doposa\u017cy\u0107 ratownik\u00f3w. Kilka lat po tym zdarzeniu, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 te\u017c na tak\u0105 sytuacj\u0119, w tym samym miejscu, przeprowadzono wojew\u00f3dzkie \u0107wiczenia s\u0142u\u017cb ratowniczych.<\/p>\n\n\n\n

Przypominaj\u0105c to zdarzenie ju\u017c wcze\u015bniej, doczekali\u015bmy si\u0119 komentarzy \u015bwiadk\u00f3w i badaczy, jak np.:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  • Szed\u0142em na lekcje religii do pobliskiej kaplicy, gdy trwa\u0142a akcja ratunkowa. Niestety, nie uda\u0142o si\u0119 ich uratowa\u0107. Karetka przed wej\u015bciem. Potem zamontowano \u017celazne kraty;<\/li>\n\n\n\n
  • By\u0142em tam kilka dni przed wypadkiem. Korytarz by\u0142 tak ciasny, \u017ce do komnaty musieli\u015bmy si\u0119 z kolegami czo\u0142ga\u0107. Nie mo\u017cna si\u0119 by\u0142o wycofa\u0107 ani obr\u00f3ci\u0107, dopiero w komnacie. To by\u0142o bardzo g\u0142upie. Nam si\u0119 uda\u0142o, oni zap\u0142acili \u017cyciem. Do dzisiaj mam przed oczami widok tego ciasnego korytarza…<\/li>\n\n\n\n
  • To by\u0142 ciasny otw\u00f3r wykuty w suficie na samym ko\u0144cu \u015brodkowego (jak si\u0119 nie myl\u0119) korytarza, ziemia z niego wysypana zawala\u0142a koniec korytarza, co robi\u0142o nisze na jakie\u015b dwa metry sze\u015bcienne nad korytarzem, by\u0142em w nim jaki\u015b nied\u0142ugi czas przed wypadkiem, go\u0142a ziemia ze zwisaj\u0105cymi cieniutkimi korzeniami drzew, nic nie dotyka\u0142em, siedzia\u0142em tam pi\u0119\u0107 minut, atmosfera tam byla niesamowita, zapach i presja ziemi by\u0142a wszechobecna, opanowa\u0142 mnie wtedy jaki\u015b g\u0142\u0119boki mistyczno-atawistyczny strach \u2026<\/li>\n\n\n\n
  • Ch\u0142opaki z mojej szko\u0142y SP 9, rocznik 73, Wojtek z bloku. I fakt pies Misiek uratowa\u0142 mu \u017cycie.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

    Byliby szcz\u0119\u015bliwymi pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolatkami, jak wspominaj\u0105 ich kole\u017canki i koledzy, pami\u0119taj\u0105cy ten nieszcz\u0119\u015bliwy wypadek.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    W tunelu kontrminowym<\/p>\n\n\n\n

    1985,<\/strong> 7.12, <\/strong>na szcz\u0119\u015bcie do wojny nie dosz\u0142o, ale si\u0119 do niej szykowano, przygotowuj\u0105c jedyny w Wojsku Polskim taki oddzia\u0142 w G\u0142ogowie.<\/p>\n\n\n\n

    Pod os\u0142on\u0105 nocy z pobliskiej koszarom przy ul. Sikorskiego (wtedy \u015awierczewskiego) bocznicy kolejowej zjecha\u0142y pierwsze zakupione w ZSRR samobie\u017cne dzia\u0142a kalibru 203,2 mm, o oznaczeniu rosyjskim 2S7 Pion (po polsku Piwonia). Niebawem dostarczono kolejne 4 armato-haubice, wozy dowodzenia, zabezpieczenia oraz amunicyjne. Rozpocz\u0119to praktyczne tworzenie dywizjonu artylerii samobie\u017cnej. W jego sk\u0142ad wchodzi\u0142y dwie baterie ogniowe po 4 dzia\u0142a i pododdzia\u0142y zabezpieczenia i dowodzenia. Etat dywizjonu wynosi\u0142 460 ludzi. Za\u0142oga dzia\u0142a liczy\u0142a 7 os\u00f3b \u2013 dow\u00f3dca, celowniczy, \u0142adowniczy, 3 amunicyjnych i kierowca.<\/p>\n\n\n\n

    Jak ustali\u0142 Grzegorz Kiarszys, autor ksi\u0105\u017cki \u201eAtomowi \u017co\u0142nierze wolno\u015bci<\/em>\u201d, na terenie Polski od drugiej po\u0142owy lat osiemdziesi\u0105tych przechowywano 16 sztuk amunicji j\u0105drowej typu 3WB7 przeznaczonych dla zestaw\u00f3w artyleryjskich kalibru 203,2 mm (nieznana jest si\u0142a wybuchu). Sk\u0142adowano je w super tajnym magazynie o kryptonimie 3002 Gr\u00f3dek (Brze\u017anica-Kolonia, pow. z\u0142otowski). Pami\u0119taj\u0105c, \u017ce w g\u0142ogowskim dywizjonie znajdowa\u0142o si\u0119 osiem armat \u201ePiwonia\u201d, zauwa\u017cmy, \u017ce plani\u015bci wojskowi zak\u0142adali, \u017ce uda si\u0119 odda\u0107 g\u00f3ra dwie salwy. W trakcie dzia\u0142a\u0144 wojennych miano stosowa\u0107 zasad\u0119 \u201eogie\u0144 i manewr\u201d, czyli po pierwszej salwie dzia\u0142a mia\u0142y uda\u0107 si\u0119 do przygotowanego, oddalonego miejsca ukrycia. Jak opowiadali Autorowi ksi\u0105\u017cki oficerowie, \u201epowszechnie uznawano, \u017ce armaty mog\u0105 odda\u0107 w czasie ca\u0142ej operacji jeden lub, w sprzyjaj\u0105cych okoliczno\u015bciach, dwa strza\u0142y zanim ul\u0119gn\u0105 zniszczeniu\u201d.<\/p>\n\n\n\n

    Armaty przeniesiono w 1998 roku do Boles\u0142awca, gdzie po reorganizacji 18 Brygady Artylerii (dalej BA) i w tym roku przeniesiono ze Zgorzelca 23 \u015al\u0105sk\u0105 Brygad\u0119 Artylerii. Zaj\u0119\u0142a koszary po rozformowanych w tym czasie 11 pplot oraz 18 pu\u0142ku artylerii (ju\u017c nie 18 BA). Dzi\u015b to 23 pu\u0142k artylerii. Ostatnie strzelanie Piony odby\u0142y 24 marca 2006 roku na poligonie w \u015awi\u0119toszowie.<\/p>\n\n\n\n

    Nowy dywizjon w g\u0142ogowskiej 5 BAA tworzony by\u0142 w najwi\u0119kszej tajemnicy wojskowej jak przysta\u0142o na najpot\u0119\u017cniejsze dzia\u0142a Uk\u0142adu Warszawskiego. Ale fakt by\u0142 znany w mie\u015bcie i okolicy. Taks\u00f3wkarze wozili pasa\u017cer\u00f3w do \u201eatom\u00f3wek\u201d, a mieszka\u0144cy wie\u017cowc\u00f3w przy ul. G\u0142owackiego i Wojska Polskiego widzieli z okien rozci\u0105gane siatki przed gara\u017cami, kt\u00f3rych osiem bram mia\u0142o \u015bwie\u017co rozkute i powi\u0119kszone otwory wjazdowe. Po Pionach\/Piwoniach w G\u0142ogowie pozosta\u0142y ju\u017c tylko wspomnienia i zdj\u0119cia, bo p\u0142k A. Marciniak na kr\u00f3tko wystawi\u0142 jeden egzemplarz w \u201eswoim\u201d muzeum tu\u017c przy pomniku w jednostce, wi\u0119c kto m\u00f3g\u0142 fotografowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n

    Jak ustali\u0142 kolejny czytelnik, \u201eInformacj\u0119 o 16 pociskach atomowych typu 3WB7 sk\u0142adowanych w magazynie o kryptonimie 3002 przeznaczonych dla artylerii lufowej kalibru 203,2 mm uda\u0142o si\u0119 ustali\u0107 za pomoc\u0105 analizy dokument\u00f3w ksi\u0119gowych w postaci: \u201eUpowa\u017cnienia do pobrania z JW 85918 wymienionych \u015brodk\u00f3w j\u0105drowych<\/em>\u201d. 3WB7, pocisk do dzia\u0142a 203,2 mm, wed\u0142ug danych NATO (CIA), mia\u0142 moc szacowan\u0105 na od 0,5 do 1 kt, masa pocisku 110 kg, zasi\u0119g strzelania \u0142adunkiem j\u0105drowym, z tego co pami\u0119tam, od 18 do 30 km. \u0141adunki konwencjonalne mia\u0142y dalszy maksymalny zasi\u0119g, normalnie oko\u0142o 37,5 km, ze wspomaganiem rakietowym 47,5 km\u201d.<\/p>\n\n\n\n

    Wehiku\u0142 czasu dzi\u0119kuje Zbigniewowi Mazurkowi i Tadeuszowi Macieszy za udost\u0119pnienie ksi\u0105\u017cki Grzegorza Kiarszysa, \u201eAtomowi \u017co\u0142nierze wolno\u015bci. Archeologia magazyn\u00f3w broni j\u0105drowej w Polsce<\/em>\u201d, wydanej przez Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczeci\u0144skiego, Szczecin 2019, kt\u00f3rej lektur\u0119 poleca.<\/p>\n\n\n\n

    Te dzia\u0142a podw\u00f3jnego zastosowania w dalszym ci\u0105gu budz\u0105 zainteresowanie i wywo\u0142uj\u0105 emocje. Tak by\u0142o, gdy zaprezentowali\u015bmy pierwsz\u0105 wersj\u0119 tej notatki na FB (Niecodziennik nr 1641). Polecamy lekturze t\u0119 bogat\u0105 dyskusj\u0119, bowiem pono\u0107 w Internecie nic nie ginie.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Samobie\u017cne dzia\u0142o kalibru 203,2 mm o oznaczeniu rosyjskim 2S7 Pion (Fot. z art. Tomasza Szulca, \u201ePo\u017cegnanie Pion\u00f3w<\/em>\u201d, Nowa Technika Wojskowa 5\/2006)<\/p>\n\n\n\n

    1999,<\/strong> 14.12, <\/strong>Jubileusz g\u0142ogowskich literat\u00f3w \u2013 \u0107wier\u0107 wieku G\u0142ogowskiego Stowarzyszenia Literackiego.<\/p>\n\n\n\n

    25 lat temu<\/strong> odby\u0142o si\u0119 zebranie za\u0142o\u017cycielskie G\u0142ogowskiego Stowarzyszenia Literackiego. Jak pisze Ma\u0142gorzata G\u00f3rawska o literackim G\u0142ogowie na pocz\u0105tku wieku, grup\u0119 za\u0142o\u017cycielsk\u0105 tworzyli: Joanna Lehman, Stefan G\u00f3rawski, Tadeusz Kola\u0144czyk, W\u0142adys\u0142aw Pa\u017adzioch i Ma\u0142gorzata T\u0105del. Literaci ju\u017c wcze\u015bniej pokazywali swoj\u0105 aktywno\u015b\u0107. Nak\u0142adaj\u0105c sobie ramy organizacyjne, si\u0119 upodmiotowili.<\/p>\n\n\n\n

    Stowarzyszenie realizuje wiele inicjatyw i przedsi\u0119wzi\u0119\u0107, jak mi\u0119dzy innymi: G\u0142ogowskie Konfrontacje Literackie, Konkurs na tekst prozatorski o tematyce fantasy \u201eZ motyk\u0105 na…Tolkiena?<\/em>\u201d, Konkurs poezji religijnej \u201eDABAR – znaczy s\u0142owo<\/em>\u201d, Konkurs poezji mi\u0142osnej \u201eMi\u0142o\u015b\u0107 Ci wszystko wybaczy (wypaczy)<\/em>\u201d, Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacko-Plastyczny \u201eStrachy na Lachy<\/em>\u201d, G\u0142ogowskie Prezentacje Poetyckie \u201ePOEZJOBRANIE<\/em>\u201d, Herbertowski Konkurs Recytatorski \u201eO przejrzyst\u0105 strun\u0119 \u015bwiat\u0142a<\/em>\u201d, Mi\u0119dzyszkolny Konkurs Wiedzy o Teatrze. I tak dalej i tak dalej. Ciekawym pomys\u0142em by\u0142 cykl widok\u00f3wek prezentuj\u0105cych laureat\u00f3w konkursu wsp\u00f3\u0142czesnej polskiej poezji patriotycznej \u201eA nad nami bia\u0142o-czerwona<\/em>\u201d. Ju\u017c na pocz\u0105tku, prawie 20 lat temu, zaistnia\u0142 \u201eAkapit<\/em>\u201d \u2013 pismo literacko-artystyczne. Niestety, to wydawnictwo nie przetrwa\u0142o pr\u00f3by czasu.<\/p>\n\n\n\n

    Kilka miesi\u0119cy temu fetowano jubileuszowe 30. Konfrontacje Literackie. Pojawi\u0142y si\u0119 g\u0142osy, \u017ce ostatnie\u2026<\/p>\n\n\n\n

    G\u0142ogowskim Mistrzom s\u0142owa i pi\u00f3ra sto lat!!!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Zarz\u0105d GSL wybrany w kwietniu 2019 roku w sk\u0142adzie: (od prawej) Krzysztof Jele\u0144, Tadeusz Kola\u0144czyk, Katarzyna Sw\u0119drowska, Ma\u0142gorzata Jankowska i Jerzy Popiel. (Fot. arch. GSL)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Czapka \u015bw. Miko\u0142aja niebawem przykryje he\u0142m ratuszowej wie\u017cy. W dniach 6\u20139 grudnia odb\u0119d\u0105 si\u0119 tradycyjne Dni \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja, patrona miasta. B\u0119d\u0105 mia\u0142y charakter festynu pe\u0142nego zabaw czy jarmarku, jak i powa\u017cnych dysput. Odb\u0119dzie si\u0119 bowiemIII G\u0142ogowska Konferencja Interdyscyplinarna pod patronatem … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2330"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2330"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2330\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2345,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2330\/revisions\/2345"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2330"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2330"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2330"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}