{"id":666,"date":"2017-09-06T10:51:01","date_gmt":"2017-09-06T08:51:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=666"},"modified":"2017-09-06T11:19:39","modified_gmt":"2017-09-06T09:19:39","slug":"wehikul-czasu-wrzesien-2017-rok-9103","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2017\/09\/06\/wehikul-czasu-wrzesien-2017-rok-9103\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu – wrzesie\u0144 2017 (rok 9\/103)"},"content":{"rendered":"

\u00a0I sko\u0144czy\u0142y si\u0119 wakacje<\/strong>. Wrzesie\u0144 rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 tradycyjnie inauguracj\u0105 roku szkolnego ale ju\u017c w objeciach reformy systemu o\u015bwiaty i obchodami kolejnej rocznicy wybuchu II wojny \u015bwiatowej. Dla lokalnych regionalist\u00f3w sobota, 2 wrze\u015bnia by\u0142a okazj\u0105 do spotkania \u00a0Odby\u0142 si\u0119 VIII Piknik Forteczny, cz\u0142onk\u00f3w i sympatyk\u00f3w Towarzystwa Ziemi G\u0142ogowskiej na terenie fortu „Luneta” nad Jeziorem Zamkowym. Ch\u0119tni poznawali tajemnice Fortu. By\u0142a okazja do wymiany do\u015bwiadcze\u0144, podzi\u0119kowa\u0144, rozm\u00f3w dotycz\u0105cych dzia\u0142alno\u015bci regionalistycznej oraz o historii Ziemi G\u0142ogowskiej. Jak i w ca\u0142ym kraju tak i tu czytano \u201eWesele\u201d.<\/p>\n

Mi\u0142o poinformowa\u0107, \u017ce<\/strong> Laureat V G\u0142ogowskiej Nagrody Historycznej Wehiku\u0142u czasu, przewodnik TZG dla dzieci \u201ePoli i Stasia w\u0119dr\u00f3wki po G\u0142ogowie<\/strong>\u201d zwyci\u0119\u017cy\u0142 w wakacyjnym\u00a0 konkursie Gazety Wroc\u0142awskiej: Wielkie Odkrywanie Dolnego \u015al\u0105ska 2017 (w kategorii wydawnictwo)<\/p>\n

Na pocz\u0105tku sierpnia<\/strong> Wehiku\u0142 przebywa\u0142 w G\u0142ogowie.\u00a0 W trakcie pobytu obok spotka\u0144 z tymi, kt\u00f3rzy byli w mie\u015bcie przed, lub po swoim urlopie, poczynil kilka\u00a0 obserwacji i zebra\u0142 tez kilka do\u015bwiadcze\u0144. B\u0119dzie czas do nich wroci\u0107 przy okazji.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 4 sierpnia mia\u0142o<\/strong> miejsce wydarzenie szczeg\u00f3lne. W Szpitalu Powiatowym ods\u0142oni\u0119ta zosta\u0142a tablica po\u015bwi\u0119cona dr. Wies\u0142awowi Juszkiewiczowi, kt\u00f3ry70 lat temu jako pierwszy polski lekarz rozpocz\u0105\u0142 tu prac\u0119. Doktor po\u015bwi\u0119ci\u0142 swojemu miastu kolejne lata \u017cycia. Do 1999 roku pracowa\u0142 zawodowo. Spoczywa na cmentarzu przy ul. Legnickiej.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

W trakcie uroczysto\u015bci g\u0142os zabra\u0142 syn Doktora, r\u00f3wnie\u017c jak i on Honorowy Obywatel G\u0142ogowa, W\u0142adys\u0142aw Juszkiewicz, na co dzie\u0144 mieszkaj\u0105cy w Los Angeles. Z lewej dr Edward Schmidt, Prezes Zarz\u0105du Szpitala i ch\u00f3r \u201eGaudium\u201d pod dyrekcj\u0105 Barbary Walendziak, kt\u00f3ry u\u015bwietni\u0142 uroczysto\u015b\u0107. (fot Dariusz A. Czaja)<\/p>\n

Odkrycia g\u0142ogowskie<\/strong>. Przy ul Mickiewicza na terenie rejonu GDDKiA znajduje si\u0119 nietypowe lapidarium. Mo\u017cna nazwa\u0107 – ogr\u00f3dek kamiennych i petonowych artefakt\u00f3w drogowych. \u00a0Mo\u017cna zobaczyc granitowe kraw\u0119\u017cniki sprzed lat, w tym niespotykane ju\u017c kamienne \u0142uki, stuletnie s\u0142upki kilometrowe, znaki drogowe. Obserwowa\u0107 ewolucj\u0119 tzw. galanterii drogowej, wraz z post\u0119pem w budowie dr\u00f3g. A wszystko wraz z barwn\u0105 opowie\u015bci\u0105 kierownika in\u017c. Dariusza Zaj\u0105czkowskiego, kt\u00f3ry zapewnia, \u017ce po kontakcie telefonicznym zaspokoi\u00a0 ciekawo\u015b\u0107 ka\u017cdego zainteresowanego.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Lapidarium kamieniarki drogowej<\/p>\n

Zapraszam do lektury Wehiku\u0142u na stronie TZG i do Niecodziennika \u201eWehiku\u0142u czasu\u201d \u2013 https:\/\/www.facebook.com\/glogowskiwehikulczasu<\/p>\n

Wszelkie pytania i uwagi prosimy kierowa\u0107 na adres wehikulczasuglogow@interia.pl<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

 <\/p>\n

Z lektur Wehiku\u0142u<\/strong><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/strong>Marian D\u0142ugo\u0142\u0119cki, Ostatni raport: wspomnienia b. oficera polskiego wywiadu we Wroc\u0142awiu : przebieg wa\u017cniejszych wydarze\u0144 od 1 lipca do 1 wrze\u015bnia 1939 r<\/strong>. Londyn 1988; wyd. polskie – Wroc\u0142aw 1995, do druku przygotowa\u0142 i wst\u0119pem opatrzy\u0142 Romuald Gelles.<\/p>\n

Latem 1939 roku, po kilkutygodniowym przeszkoleniu, do konsulatu RP we Wroc\u0142awiu zosta\u0142 skierowany porucznik 27 pu\u0142ku piechoty z Cz\u0119stochowy Marian D\u0142ugo\u0142\u0119cki. By\u0142 oddelegowany pod p\u0142aszczem radcy prasowego jako oficer II Oddzia\u0142u Sztabu G\u0142\u00f3wnego do pomocy rezydentowi wywiadu Brunonowi Grajkowi. Przyby\u0142 do stolicy Prowincji \u015al\u0105skiej 10 lipca i od razu zosta\u0142 przez prze\u0142o\u017conego obarczony zadaniami wywiadowczymi. Obserwowa\u0142 codziennie jak pisa\u0142: \u201ePrace zwi\u0105zane z uzbrojeniem podstaw wyj\u015bciowych, to znaczy z wyposa\u017ceniem ich w potrzebne \u015brodki \u0142\u0105czno\u015bci i materia\u0142y zaopatrzenia, by\u0142y w dalszym ci\u0105gu prowadzone bardzo intensywnie, zw\u0142aszcza na kierunkach Ole\u015bnica \u2013 Olesno \u2013 Kluczbork. Wida\u0107 by\u0142o wyra\u017anie, \u017ce\u00a0 nied\u0142ugo nast\u0105pi jej ostatni akt -wprowadzenie wojsk<\/em>\u201d.<\/p>\n

 <\/p>\n

Polski naukowiec opracowuj\u0105cy te wspomnienia ocenia\u0142 je pozytywnie – \u201eJest to niezwykle ciekawa relacja-dokument, skre\u015blona pi\u00f3rem wnikliwego obserwatora ostatniej fazy przygotowa\u0144 Niemiec hitlerowskich do napa\u015bci na Polsk\u0119, na obszarze Wroc\u0142awia i Dolnego \u015al\u0105ska. Mimo dystansu ponad 45 lat, jaki dzieli\u0142 Autora od opisywanych wydarze\u0144, „Ostatni raport…” zawiera bardzo wiele nowych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i og\u00f3lniejszych spostrze\u017ce\u0144, b\u0105d\u017a potwierdza znane z innych przekaz\u00f3w informacje o pracy polskiego wywiadu w Trzeciej Rzeszy\u201d. <\/em><\/p>\n

\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Marian D\u0142ugo\u0142\u0119cki pozosta\u0142 we Wroc\u0142awiu do ko\u0144ca, do wybuchu wojny we wrze\u015bniu 1939 roku. Ewakuowany przez Szwecj\u0119 do Londynu, jeszcze na gor\u0105co w Sztokholmie zrobi\u0142 pierwsze notatki. Nam\u00f3wiony przez historyka z uniwersytetu wroc\u0142awskiego, p\u00f3\u017aniejszego profesora i rektora, Romualda Gellesa, opisa\u0142 prace w plac\u00f3wce wywiadu we Wroc\u0142awiu w dniach poprzedzaj\u0105cych wybuch II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\n

\"bezNazwy1\"<\/p>\n

Ok\u0142adka wydania londy\u0144skiego<\/p>\n

1478<\/strong>, 8.09.<\/strong> Kazimierz II cieszy\u0144ski, bratanek m\u0119\u017ca ksi\u0119\u017cnej Ma\u0142gorzaty Cyllejskiej, (wdowy po ks. W\u0142adys\u0142awie) od trzech dni przebywa z silnym oddzia\u0142em w G\u0142ogowie. Bierze w obron\u0119 g\u0142ogowsk\u0105 ksi\u0119\u017cn\u0119 \u2013 dzi\u015b, we wtorek kaza\u0142 stawi\u0107 si\u0119 szlachcie i mieszcza\u0144stwu. Za\u017c\u0105da\u0142 od nich ho\u0142du, o kt\u00f3ry walczyl przez kilka najbli\u017cszych dni. Ucieka\u0142 si\u0119 do gr\u00f3\u017ab i uwi\u0119zienia rajc\u00f3w. Ci, byli przeciwni bowiem nie uznawali ksi\u0119cia za prawowitego nastepc\u0119 stryja.Na skutek negocjacji g\u0142ogowianie uznali Ka\u017aka jako opiekuna ale nie dziedzica po\u0142owy miasta i ksi\u0119stwa, zanotowal w swim Annales, Borgeni (wzmianka 243).<\/p>\n

\u00a0<\/strong>1581<\/strong>, 5.09<\/strong>., po wyje\u017adzie z miasta komisji powo\u0142anej do rozstrzygni\u0119cia sporu mi\u0119dzy katolikami a protestantami, emocje nie opad\u0142y. Podsyca\u0142a je opnia komisarzy, kt\u00f3r\u0105 katolicy uznali za niesprawiedliw\u0105. Szczeg\u00f3lnie razilo ich proponowanie wyznaczenia placu na budow\u0119 \u015bwi\u0105tyni protestanckiej i szko\u0142y. W zwi\u0105zku z tym dzi\u015b skierowano bezpo\u015bredni\u0105 skarg\u0119 na prace komisji do cesarza. Konflikt religijny wchodzil w now\u0105 faz\u0119.<\/p>\n

1605<\/strong>, 11.09<\/strong>., zakuto w specjalnej obr\u0119czy s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 z Goli, \u201ekt\u00f3ra przyrzek\u0142a ma\u0142\u017ce\u0144stwo innemu a z innym si\u0119 jednak „pu\u015bci\u0142a”. <\/em>Obr\u0119cz \u017celazna, o kt\u00f3rej mowa by\u0142a przybita do bramy cmentarza ko\u015bcielnego. Umieszczono j\u0105 na skutek decyzji rady miejskiej, kt\u00f3r\u0105 zainspirowa\u0142 ewangelicki proboszcz Quartus. Zakuwano w ni\u0105 \u201euj\u0119tych na rozpustnym \u017cyciu<\/em>\u201d. Ukarani po wypuszczeniu mieli odbywa\u0107 pokut\u0119 kl\u0119cz\u0105c przed wielkim o\u0142tarzem.<\/p>\n

Takie \u201eurz\u0105dzenie\u201d wymiaru sprawiedliwo\u015bci nazywane by\u0142o kun\u0105. W zielonog\u00f3rskim Muzeum Tortur pisz\u0105 o niej m.in. tak:\u00a0 \u201eKuna by\u0142a urz\u0105dzeniem pomocniczym przy innych karach lub kar\u0105 samodzieln\u0105 za drobne przest\u0119pstwa. Kar\u0119 stosowano jednorazowo, a w mniejszych miastach czy na wsi kilkakrotnie, podczas wi\u0119kszego zgromadzenia ludno\u015bci, np. nabo\u017ce\u0144stwa. W zale\u017cno\u015bci od miejscowego zwyczaju, kun\u0119 umieszczano na r\u00f3\u017cnej wysoko\u015bci, w zwi\u0105zku z tym ofiara sta\u0142a, kl\u0119cza\u0142a, siedzia\u0142a, a nawet le\u017ca\u0142a.\u201d<\/em><\/p>\n

\"4<\/p>\n

Kuna w Kamieniu Pomorskim podes\u0142ana Wehiku\u0142owi przez administratora GFH w 2015 r.<\/p>\n

1663<\/strong>, 24.09<\/strong>., zosta\u0142 opracowany i wprowadzony przez cesarskiego zarz\u0105dc\u0119 poczty we Wroclawiu Friedricha Reinhardta rozklad kursu Wroclaw \u2013 Berlin. Mia\u0142 dyscyplinowa\u0107 pos\u0142a\u0144c\u00f3w i pocztylion\u00f3w oraz organizowa\u0107 punktualno\u015b\u0107 przejazd\u00f3w. Wyjazd z Wroc\u0142awia nastepowa\u0142 o godzinie 3 nad ranem w niedziel\u0119. Po 17 godzinach jazdy furgon pocztowy mia\u0142 dotrze\u0107 do Glogowa przez \u015arod\u0119, Prochowice i Rudn\u0105. Tu niewiele czasu by\u0142o na przeprz\u0119\u017cenie koni, odpoczynek pasa\u017cer\u00f3w, tak by wyruszyc w dalsz\u0105 drog\u0119 o godzinie 20.00 wieczorem w kierunku granicy. Jechano przez Bytom, Now\u0105 S\u00f3l, Zielon\u0105 G\u00f3r\u0119, Krosno Odrza\u0144skie i Cybink\u0119. Na granicy \u015al\u0105ska z Brandenburgi\u0105, na stacji granicznej we Frankfurcie nad Odr\u0105 nast\u0119powa\u0142a siedmiogodzinna przerwa w podr\u00f3\u017cy. W Berlinie pow\u00f3z pocztowy zjawia\u0142 si\u0119 we wtorek o godz. 16.00<\/p>\n

1689<\/strong>, <\/strong>18.09., <\/strong>dzi\u015b dosz\u0142o w podg\u0142ogowskim Jakubowie do tragicznego zaj\u015bcia. Daniel Schnurava zastrzeli\u0142 Hansa Sandera, poddanego Adama von Schlichtlinga, w\u0142a\u015bciciela Ma\u0142omic (Mallmitz<\/em>). Zachowa\u0142 si\u0119 ciekawy zapis \u015bledztwa i przes\u0142uchania zab\u00f3jcy. Pytania zostaly kolejno ponumerowane a odpowiedzi oznaczone liter\u0105 R:<\/p>\n

\u201eDaniel Schnurava zabi\u0142 18 wrze\u015bnia 1689 roku w Jakubowie Hansa Sander\u2026 Przyczyn\u0105 tej tragedii by\u0142 niezamierzony wystrza\u0142 pistoletu. Oskar\u017cony zosta\u0142 przes\u0142uchany w obecno\u015bci Ernsta Heinricha\u00a0 von Kottwitz, w\u0142a\u015bciciela Jakubowa i Dankowic (Denckwitz) oraz Gottfrieda Lischkesa, adwokata.<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em><\/p>\n

    \n
  1. Jak On si\u0119 nazywa?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

    \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Daniel Schnurava.<\/em><\/p>\n

      \n
    1. Ile ma lat i jakiego jest wyznania? <\/em><\/li>\n<\/ol>\n

      \u00a0\u00a0\u00a0 R.:\u00a0 Mam 17 lat i jestem ewangelikiem.<\/em><\/p>\n

        \n
      1. Kim s\u0105 Jego rodzice? Czy jeszcze \u017cyj\u0105 i jak si\u0119 nazywaj\u0105? <\/em><\/li>\n<\/ol>\n

        \u00a0R.: Ojciec, Simon Schnurava ju\u017c nie \u017cyje, by\u0142 ko\u015bcielnym skryb\u0105 w Borku Strzeli\u0144skim (Grossburg), matka Ewa \u017cyje.<\/em><\/p>\n

          \n
        1. Czy ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y i umie czyta\u0107 oraz pisa\u0107? <\/em><\/li>\n<\/ol>\n

          \u00a0 R.:Tak, umiem te\u017c czyta\u0107 i pisa\u0107. <\/em><\/p>\n

            \n
          1. Kiedy ostatni raz uczestniczy\u0142 w Mszy \u015aw. i gdzie?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

            \u00a0\u00a0\u00a0 R.: W ko\u015bciele w G\u0142ogowie (Gross Glogau) przed oko\u0142o sze\u015bciu tygodniami.<\/em><\/p>\n

              \n
            1. Czy zna 10 przykaza\u0144 i wie, o czym m\u00f3wi pi\u0105te przykazanie? <\/em><\/li>\n<\/ol>\n

              R.: Tak, pi\u0105te przykazanie brzmi: Nie zabijaj.<\/em><\/p>\n

                \n
              1. Je\u015bli On to wie i rozumie, to dlaczego strza\u0142em z pistoletu zabi\u0142 swojego kamrata i kuchcika, Sandera?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Zrobi\u0142em to przez nieostro\u017cno\u015b\u0107, bardzo mi przykro z tego powodu i \u017cyczy\u0142bym sobie, by to nieszcz\u0119\u015bcie nigdy si\u0119 nie wydarzy\u0142o. <\/em><\/p>\n

                  \n
                1. Sk\u0105d mia\u0142 pistolet?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                  \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Wzi\u0105\u0142em go od Sandera, a on z kolei wyj\u0105\u0142 go wcze\u015bniej z siod\u0142a swojego mistrza, Caspara Zyrusa, kucharza z Jakubowa i przyni\u00f3s\u0142 do izby.<\/em><\/p>\n

                    \n
                  1. Czy On nie wiedzia\u0142, \u017ce pistolet jest na\u0142adowany?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                    \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Nie wiedzia\u0142em.<\/em><\/p>\n

                      \n
                    1. Czy to prawda, \u017ce zar\u00f3wno zabity, jak i On, sprawca poci\u0105gali\u015bcie kilkakrotnie za cyngiel u strzelby bez \u017cadnego rezultatu?<\/li>\n<\/ol>\n

                      \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Tak, to prawda.<\/em><\/p>\n

                        \n
                      1. Czy wcze\u015bniej mia\u0142 do czynienia z broni\u0105?<\/li>\n<\/ol>\n

                        \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Nie.<\/em><\/p>\n

                          \n
                        1. Jak dosz\u0142o do tego, \u017ce strzelba wystrzeli\u0142a w kierunku, gdzie sta\u0142 zabity?<\/li>\n<\/ol>\n

                          \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Wydarzy\u0142o si\u0119 to w warzelni. Sander sta\u0142 przede mn\u0105, nie umiem jednak powiedzie\u0107, czy cyngiel u strzleby by\u0142 spuszczony, czy nie i dlaczego wystrzeli\u0142.<\/em><\/p>\n

                            \n
                          1. Gdy zabity upad\u0142 na ziemi\u0119, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 pistolet?<\/li>\n<\/ol>\n

                            \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Nie my\u015bla\u0142am o tym, \u017ce by\u0142 to strza\u0142 \u015bmiertelny. Odrzuci\u0142em pistolet, chcia\u0142em pom\u00f3c i zacz\u0105\u0142em g\u0142o\u015bno krzycze\u0107. <\/em><\/p>\n

                              \n
                            1. Czy kiedykolwiek dosz\u0142o do k\u0142\u00f3tni z Sanderem?<\/li>\n<\/ol>\n

                              \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Nie, nigdy.<\/em><\/p>\n

                                \n
                              1. Czy jest Mu przykro z powodu tych wydarze\u0144?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                                \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Z ca\u0142ego serca.<\/em><\/p>\n

                                  \n
                                1. Dlaczego wi\u0119c pocz\u0105tkowo wszystkiemu zaprzecza\u0142 i sugerowa\u0142, \u017ce to Sander strzeli\u0142 do siebie?<\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                                  \u00a0\u00a0\u00a0 R.: Ze strachu nie wiedzia\u0142em, co mam m\u00f3wi\u0107.<\/em><\/p>\n

                                    \n
                                  1. Czy On, Schnurava, przyzna si\u0119 jeszcze raz dobrowolnie, \u017ce tylko On i nikt inny dopu\u015bci\u0142 si\u0119 tego czynu i \u017ce nikt nie zmusza go do z\u0142o\u017cenia tych zezna\u0144? <\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                                    \u00a0\u00a0\u00a0 R.: To sumienie sprawia, \u017ce\u00a0 dobrowolnie przyznaj\u0119 si\u0119 do winy.<\/em><\/p>\n

                                      \n
                                    1. Czy On mo\u017ce przysi\u0105\u015b\u0107 na \u015bmier\u0107 i \u017cycie, \u017ce to wszystko przebieg\u0142o dok\u0142adnie tak, jak On zezna\u0142 i do czego si\u0119 przyzna\u0142 i \u017ce nie zaistnia\u0142y inne okoliczno\u015bci? <\/em><\/li>\n<\/ol>\n

                                      R.: Przysi\u0119gam na \u015bmier\u0107 i \u017cycie.<\/em><\/p>\n

                                      \u00a0<\/em><\/p>\n

                                      \u00a0Ponadto nale\u017cy zaznaczy\u0107, \u017ce:<\/em><\/p>\n

                                      \u00a0Po przes\u0142uchaniu podejrzany zosta\u0142 ponownie umieszczony w celi, prosi\u0142 jednak przes\u0142uchuj\u0105cych, by ulitowali si\u0119 nad nim i jego biedn\u0105 matk\u0105 i aby zgodnie z prawem okazano mu \u0142ask\u0119 i pozwolono dalej \u017cy\u0107.<\/em><\/p>\n

                                      \u00a0\u00a0\u00a0 To potwierdzamy moc\u0105 naszych szlacheckich i w\u0142asnor\u0119cznych podpis\u00f3w oraz piecz\u0119ci. <\/em><\/p>\n

                                      Jakub\u00f3w, 23 wrze\u015bnia1689 roku.<\/em><\/p>\n

                                      Podpis\u00a0: <\/em>Ernst Heinrich von Kottwitz.<\/em><\/p>\n

                                      Podpis : Gottfried Lischke.<\/em><\/p>\n

                                      \u00a0<\/em><\/p>\n

                                      Zapis powy\u017cszego przes\u0142uchania zosta\u0142 przekazany Panu von Schlichting, w\u0142a\u015bcicielowi Ma\u0142omic, kt\u00f3rego poddanym by\u0142 zastrzelony kuchcik. Wyrazi\u0142 on zrozumienie wobec tego, co wydarzy\u0142o si\u0119 23 wrze\u015bnia 1689 roku, ale jednocze\u015bnie domaga\u0142 si\u0119, aby ten kryminalny przypadek skierowa\u0107 do s\u0105du \u0142awniczego we Wroc\u0142awiu.\u00a0 12 pa\u017adziernika 1689 roku przysz\u0142a odpowied\u017a z s\u0105du z Wroc\u0142awia. Po rozwa\u017ceniu wszelkich okoliczno\u015bci wa\u017cnych w sprawie Daniela Schnuravy s\u0105d za\u017c\u0105da\u0142, aby podejrzany z\u0142o\u017cy\u0142 przysi\u0119g\u0119, \u017ce jest niewinny. Mimo to skazano go na miesi\u0105c pozbawienia wolno\u015bci o chlebie i wodzie. Ponadto na kilka lat mia\u0142 opu\u015bci\u0107 swoje rodzinne strony i trzyma\u0107 si\u0119 z dala od tych miejsc. Zgodnie z prawem. <\/em><\/p>\n

                                      \u00a0<\/em><\/p>\n

                                      \u00a0\u00a0\u00a0 Taki wyrok s\u0105du zadowoli\u0142 Pana von Schlichting, o czym powiadomi\u0142 19 pa\u017adziernika 1689 roku Pana Ernsta Heinricha von Kottwitz.<\/em><\/p>\n

                                      20 pa\u017adziernika 1689 roku, o godz. 9.00 Daniel Schnurava z\u0142o\u017cy\u0142 przed s\u0105dem w Jakubowie przysi\u0119g\u0119, zapewniaj\u0105c o swojej niewinno\u015bci.\u201d\u00a0 <\/em><\/p>\n

                                      [Za \u201eKronika Sanktuarium \u015bw. Jakuba Starszego Aposto\u0142a w Jakubowie\u201d w t\u0142umaczeniu Wioletty Mazurek]<\/p>\n

                                      \"bezNazwy2\"<\/p>\n

                                      Ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a<\/p>\n

                                      1760<\/strong>, wrzesie\u0144<\/strong>, oddzia\u0142y armii rosyjskiej operowa\u0142y na \u015al\u0105sku z zamys\u0142em opanowania g\u0142ogowskiej twierdzy. Szczeg\u00f3lnie \u0142akomym k\u0105skiem dla g\u0142odnej armii by\u0142y jej zapasy. Austriaccy sojusznicy obiecali dostarczy\u0107 artyleri\u0119 obl\u0119\u017cnicz\u0105, (kt\u00f3rej Rosjanie nie zabrali w sw\u00f3j wojenny poch\u00f3d) i wspom\u00f3c obl\u0119\u017cenie pu\u0142kami piechoty. Jednak wsp\u00f3lpraca mi\u0119dzy genera\u0142ami dowodz\u0105cymi armiami, nie nale\u017ca\u0142a do latwych. Nie mogli si\u0119 porozumie\u0107. Austriacy o\u015bwiadczyli, \u017ce nie udostepni\u0105 swoich dzia\u0142.<\/p>\n

                                      Rosyjscy genera\u0142owie zamierzali wi\u0119c wzi\u0105\u0107 twierdz\u0119 w\u0142asnymi si\u0142ami wykorzystuj\u0105c dostepn\u0105 artyleri\u0119 polow\u0105. Jednak pierwsze, nieudane proby ostrzeliwania i podej\u015bcia ukaza\u0142y trudno\u015bci w wype\u0142nieniu tego zamiaru. Lekkie pociski dzia\u0142 polowych nie robi\u0142y \u017cadnych szk\u00f3d w umocnieniach a silnie bronione podej\u015bcia pod bramy, uniemo\u017cliwia\u0142y atak na wprost. W zwi\u0105zku z tym dow\u00f3dztwo rosyjskie odstapi\u0142o od obl\u0119\u017cenia maj\u0105c na uwadze ewentualny spadek presti\u017cu potencjalu wojennego Rosji w Europie.<\/p>\n

                                      Dodatkowym argumentem by\u0142 l\u0119k przed zaanga\u017cowaniem du\u017cych si\u0142, kt\u00f3re mogly by\u0107 potrzebne w innych starciach polowych z armi\u0105 Fryderyka II.<\/p>\n

                                      1892<\/strong>, 15.09., \u00a0<\/strong>w obecno\u015bci licznych cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej G\u0142ogowa i wybitnych jej cz\u0142onk\u00f3w spoza miasta, z udzia\u0142em\u00a0 przedstawicieli w\u0142adz, komendy twierdzy i mieszka\u0144c\u00f3w miasta, odbyla si\u0119 konsekracja nowej synagogi. Budowana od 1989 \u015bwi\u0105tynia by\u0142a dzie\u0142em architektury, zaprojektowanym przez berli\u0144skich\u00a0architekt\u00f3w:\u00a0Hansa Abessera i J\u00fcrgena Kr\u00f6gera \u00a0na wz\u00f3r synagogi w Monachium. By\u0142a eklektyczn\u0105 budowl\u0105 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 elementy neogotyku, neorenesansu\u00a0oraz tzw. stylu maureta\u0144skiego. Wysoka na 33 metry, wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 ogromn\u0105 rozet\u0105 na frontowej fasadzie. Mie\u015bci\u0142a 300 m\u0119\u017cczyzn i 250 kobiet. Obiekt zyska\u0142 uznanie mieszka\u0144c\u00f3w ale r\u00f3wnie\u017c architekt\u00f3w. W niekt\u00f3rych germiach uznawano j\u0105 za naj\u0142adniejsz\u0105 synagog\u0119 w Niemczech. Zniszczona w trakcie Nocy Kryszta\u0142owej przez hitlerowc\u00f3w, prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat p\u00f3\u017aniej (10.11.1938 r.).<\/p>\n

                                      \"6<\/p>\n

                                      G\u0142ogowska synagoga<\/p>\n

                                      1987,<\/strong> 4.09., <\/strong>odprawiono pierwsz\u0105 msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 na wyznaczonym terenie budowy ko\u015bciola na wznoszonym od kilku lat Osiedlu Piast\u00f3w \u015al\u0105skich. Od sierpnia prace przygotowawcze prowadzi\u0142 przyby\u0142y do miasta ks. Janusz Idzik. Tego dnia msz\u0119 z okazji rozpocz\u0119tego roku szkolnego poprowadzil biskup Pawel Socha wraz z proboszczem parafii \u015bw. Miko\u0142aja, ks. Zbigniewem Kutzanem i ks. Januszem Idzikiem. Niebawem, po wypelnieniu wielu formalno\u015bci, ten ostatni jako proboszcz nowej parafii, poprowadzi budow\u0119. Wiele innych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w o pocz\u0105tkach parafii i \u015bwi\u0105tyni w ksi\u0105\u017ceczce: \u00a0D.A. Czaja, J. Idzik, Pan zamieszka\u0142 po\u015br\u00f3d swojego ludu, Parafia pw. Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w G\u0142ogowie, 1989-2009<\/em>, G\u0142og\u00f3w 2009.<\/p>\n

                                      \"\"<\/p>\n

                                      Podpis: Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u201eMi\u0142osierdzia Bozego\u201d w trakcie budowy (fot. Zbigniew Jab\u0142o\u0144ski)<\/p>\n

                                      1997,<\/strong> 26.09., <\/strong>w pi\u0105tek, w jednej z sal Zamku\u00a0 publicznie otworzono \u201ekapsu\u0142\u0119 czasu\u201d znalezion\u0105 kilka dni wcze\u015bniej u podstawy krzy\u017ca na kolegiackiej wie\u017cy. Mistrzem ceremonii, jak donosi\u0142 dziennikarz miejscowej gazety, by\u0142 nadzorujacy odbudow\u0119 kolegiaty, prof. dr hab. Olgierd Czerner z Politechniki Wroc\u0142awskiej i dyrektor tamtejszego Muzeum Architektury a \u015bwiadkami prezydenci Jacek Zieli\u0144ski i Zygmunt W\u0142odarczak, dyrektor Muzeum Leszek Lenarczyk, pracownicy Muzeum i dziennikarze. Wed\u0142ug wykonanych pomiar\u00f3w skrzynka o bokach 12×12 cm, wykonana by\u0142a z o\u0142owiu. Profesor udzielil wskaz\u00f3wek jak otworzy\u0107 znalezisko. Odpi\u0142owano cz\u0119\u015b\u0107 pojemnika i zebranym ukaza\u0142 si\u0119 kolejny zbiornik, tym razem szklany. W nim to zdeponowano dokumenty epoki, w kt\u00f3rej wie\u017ca by\u0142a remontowana ostatni raz. By\u0142o to r\u00f3wno 70 lat wcze\u015bniej, w 1927 roku. I z tego czasu pochodzi\u0142y gazety i dokumenty sporz\u0105dzone przez \u00f3wczesnego proboszcza. Znalaz\u0142y si\u0119 tam r\u00f3wnie\u017c zdj\u0119cia. Ale obok tych stosunkowo \u201em\u0142odych\u201d materia\u0142\u00f3w znaleziono te\u017c archiwalia z roku 1867. Kopie znalezionych artefakt\u00f3w wraz ze wsp\u00f3\u0142czesnymi trafi\u0142y po remoncie krzy\u017ca i zwie\u0144czenia wie\u017cy na swoje miejsce. A orygina\u0142y znalaz\u0142y si\u0119 w magazynach Muzeum.<\/p>\n

                                      \"8<\/p>\n

                                      He\u0142m kolegiackiej wie\u017cy zwie\u0144czony krzy\u017cem. Zdjecie sprzed odbudowy.<\/p>\n

                                      (ze zbior\u00f3w R. Rokaszewicza)<\/p>\n

                                      2000,<\/strong> 7.09., <\/strong>w nocy do stoj\u0105cej na postoju niedaleko g\u0142ogowskiego dworca kolejowego taks\u00f3wki, podesz\u0142o dw\u00f3ch podchmielonych m\u0119\u017cczyzn. Wsiadaj\u0105c zadysponowali kurs do Grod\u017aca Ma\u0142ego.<\/p>\n

                                      Pojechali na koniec wsi. Tam siedz\u0105cy na tylnym siedzeniu pasa\u017cer u\u017cy\u0142 prowizorycznej garoty. Jako bro\u0144 pos\u0142u\u017cy\u0142 zarzucony przez g\u0142ow\u0119 pasek do spodni. Taks\u00f3wkarz jednak si\u0119 broni\u0142 i uniemo\u017cliwi\u0142 bandycie skuteczne zadzierzgni\u0119cie i ta niezwykle skuteczna p\u0119tla tym razem zawiod\u0142a. Drugi z\u0142oczy\u0144ca zaatakowa\u0142 rozpaczliwie broni\u0105cego si\u0119 kierowc\u0119 no\u017cem. Mimo obra\u017ce\u0144 uda\u0142o mu si\u0119 wyj\u015b\u0107 z samochodu i krzykiem zaalarmowa\u0107 wie\u015b. Napastnicy uciekli zrabowanym samochodem. Jednego z bandyt\u00f3w z\u0142apano niebawem. Drugi wpad\u0142 w race policji dopiero pi\u0119tna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej. A zdradzi\u0142 go odcisk kciuka zabezpieczony przez policjant\u00f3w.<\/p>\n

                                      \"9<\/p>\n

                                      Przed g\u0142ogowskim dworcem na progu nowego tysi\u0105clecia.<\/p>\n

                                       <\/p>\n

                                       <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                                      \u00a0I sko\u0144czy\u0142y si\u0119 wakacje. Wrzesie\u0144 rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 tradycyjnie inauguracj\u0105 roku szkolnego ale ju\u017c w objeciach reformy systemu o\u015bwiaty i obchodami kolejnej rocznicy wybuchu II wojny \u015bwiatowej. Dla lokalnych regionalist\u00f3w sobota, 2 wrze\u015bnia by\u0142a okazj\u0105 do spotkania \u00a0Odby\u0142 si\u0119 VIII Piknik … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"aside","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/666"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=666"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/666\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":687,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/666\/revisions\/687"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=666"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=666"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=666"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}