{"id":782,"date":"2018-02-04T19:35:11","date_gmt":"2018-02-04T18:35:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=782"},"modified":"2018-02-04T20:04:49","modified_gmt":"2018-02-04T19:04:49","slug":"782","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2018\/02\/04\/782\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu – luty 2018 (rok 9\/108)"},"content":{"rendered":"

Prezydent Rafael Rokaszewicz <\/strong>w trakcie Koncertu Noworocznego w Miejskim O\u015brodku Kultury, w sobot\u0119, 3 lutego br., wr\u0119czy\u0142 Medale Honorowe Miasta G\u0142ogowa.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d wyr\u00f3\u017cnionych znalaz\u0142 si\u0119 znany g\u0142ogowianin, regionalista, autor i piewca miasta i okolic, cyklista, przewodnik i t\u0142umacz, wieloletni wiceprezes i dzia\u0142acz Towarzystwa Ziemi G\u0142ogowskiej Antoni Bok<\/strong>.<\/p>\n

Medale otrzyma\u0142y r\u00f3wnie\u017c Eugenia Walczak<\/strong> i Urszula Zaj\u0105czkowska<\/strong>, kt\u00f3re od kilkunastu lat przygotowuj\u0105 posi\u0142ki dla potrzebuj\u0105cych w Kuchni im. Brata Alberta oraz Jolanta Schebitz-Herbert<\/strong> prowadz\u0105ca Dom Samotnych Matek z Dzie\u0107mi.<\/p>\n

Wehiku\u0142 czasu serdecznie gratuluje.<\/p>\n

\n

\"1a<\/p>\n

W trakcie uroczysto\u015bci na scenie MOK Antoni Bok i Prezydent Rafael Rokaszewicz.<\/p>\n

(fot. Barbara Popiel)<\/p>\n

Pierwszy miesi\u0105c\u00a0 Nowego Roku<\/strong> up\u0142yn\u0105\u0142 pod znakiem charytatywnych dzia\u0142a\u0144 na rzecz innych i ferii zimowych m\u0142odzie\u017cy szkolnej.<\/p>\n

Na Ziemi G\u0142ogowskiej<\/strong> odby\u0142o si\u0119 wiele imprez z okazji 26 Fina\u0142u Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy. TZG przekaza\u0142 na aukcj\u0119 3 pakiety interesuj\u0105cych i pomys\u0142owych pami\u0105tek swojej dzia\u0142alno\u015bci, jak wydawnictwa z autografami autor\u00f3w czy ilustracje G\u0142ogowskiego Ratusza ( z „Poli i Stasia….\u201d) z autografami czterech Prezydent\u00f3w G\u0142ogowa. A w licytacji innych ciekawych przedmiot\u00f3w, cho\u0107 per procura<\/em>, udzia\u0142 wzi\u0105\u0142 i Wehiku\u0142.<\/p>\n

Dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej odby\u0142o si\u0119 ju\u017c po raz kolejny, charytatywne\u00a0 kol\u0119dowanie g\u0142ogowskich dziennikarzy. W ubieg\u0142ym roku dla chorej Amelki, teraz<\/p>\n

dla chorego Tomka. Wzruszaj\u0105ca impreza z udzia\u0142em sportowej m\u0142odzie\u017cy miejscowych klub\u00f3w przynios\u0142a wymierny efekt.<\/p>\n

Je\u017celi ferie to – X jubileuszowa \u201eZima w Twierdzy\u201d<\/strong> \u2013 Wehiku\u0142 towarzyszy akcji od jej pocz\u0105tk\u00f3w. Dla przypomnienia –\u00a0 organizatorzy akcji Lato i Zima w Twierdzy s\u0105 laureatami I G\u0142ogowskiej Nagrody Historycznej, a jeden z jej moderator\u00f3w \u2013 Ireneusz Dominiak otrzyma\u0142 G\u0142ogowsk\u0105 Nagrod\u0119 Historyczn\u0105 numer II. Jubileuszowy wymiar mia\u0142 i rekordowy rozmiar. Jak pisz\u0105 organizatorzy \u201ena tegoroczne spotkania przychodzi\u0142o \u015brednio 150 os\u00f3b. Na dniu wojskowym, razem z kilkudziesi\u0119cioma dzie\u0107mi z MCWR, przedszkoli, s\u0105siednich gmin by\u0142o ponad 200 os\u00f3b. \u2026 frekwencja naprawd\u0119 pozytywnie nas zaskoczy\u0142a. Cieszy, \u017ce mieszka\u0144cy chc\u0105 poznawa\u0107 dzieje swojego miasta i zwiedza\u0107 to co jeszcze dost\u0119pne\u201d. Wehiku\u0142 podziela to zdanie i r\u00f3wnie\u017c zaprasza na \u201elato w Twierdzy 2018\u201d.<\/p>\n

W ubieg\u0142ym roku Wehiku\u0142 przyzna\u0142 m.in. za kontynuowanie pasji, upowszechnianie wiedzy o przesz\u0142o\u015bci miasta i urok osobisty Ireneuszowi Dominiakowi i Stefanowi G\u00f3rawskiemu swoj\u0105 nagrod\u0119 specjaln\u0105. Nazwa\u0142 j\u0105 \u201eWej\u015bci\u00f3wk\u0105 do Warsu g\u0142ogowskiego Wehiku\u0142u czasu\u201d, a by\u0142 to dyplom z okoliczno\u015bciowym tekstem i r\u0119kodzie\u0142em autorskiego napoju. Wr\u0119czono je przy okazji uroczysto\u015bci osobistych.<\/p>\n

 <\/p>\n<\/div>\n

\n

\"1a<\/p>\n

W tegorocznej g\u0142ogowskiej zbi\u00f3rce Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c profesor Jan z G\u0142ogowa (fot. Jerzy Popiel)<\/p>\n

Zapraszam do lektury Wehiku\u0142u na stronie TZG i do Niecodziennika\u00a0 ”Wehiku\u0142 czasu”-\u00a0https:\/\/www.facebook.com\/glogowskiwehikulczasu<\/a><\/span><\/p>\n

Wszelkie pytania i uwagi prosimy kierowa\u0107 na adres\u00a0wehikulczasuglogow@interia.pl<\/a><\/span><\/p>\n<\/div>\n

<\/p>\n

Z lektur Wehiku\u0142u\u00a0 <\/strong><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W\u015br\u00f3d ciekawostek lutego jest wspomnienie o akcji dyplomatycznej podj\u0119tej dla oswobodzenia przebywaj\u0105cego w obl\u0119\u017conej g\u0142ogowskiej twierdzy J\u00f3zefa Wybickiego (patrz ni\u017cej). Poniewa\u017c w bie\u017c\u0105cym roku z inicjatywy Muzeum Archeologiczno-Historycznego ma zosta\u0107 ods\u0142oni\u0119ty pomnik tw\u00f3rcy Mazurka D\u0105browskiego, polecamy jego biografi\u0119.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Pomnik, o kt\u00f3rym nieco ucich\u0142o, ma znale\u017a\u0107 si\u0119 na podstawie nosz\u0105cej w przesz\u0142o\u015bci konny monument cesarza Wilhelma. Wehiku\u0142 widzia\u0142 pierwszy projekt pomnika. Sylwetka spaceruj\u0105cego \u201epoety, \u017co\u0142nierza, polityka, dyplomaty\u201d nie wygl\u0105da imponuj\u0105co i interesuj\u0105co na wielkim cokole. Ale to pierwsze plany, wi\u0119c na pewno zostan\u0105 poprawione.<\/p>\n

Zajewski W\u0142adys\u0142aw, J\u00f3zef Wybicki \u2013 konfederat, organizator legion\u00f3w, m\u0105\u017c stanu w dobie Napoleona, senator Kr\u00f3lestwa Polskiego<\/strong>, Toru\u0144 2003.<\/p>\n

Napisanie biografii osoby wybitnej jest pono\u0107 marzeniem wielu historyk\u00f3w. Inni z kolei uwa\u017caj\u0105 biograf\u00f3w za historyk\u00f3w drugiej kategorii. Tak rozpoczyna\u00a0si\u0119 esej autora umieszczony w ksi\u0105\u017cce, jako przedmowa. Tekst sam w sobie jest wart lektury.<\/p>\n

Natomiast biografia pokazuje cz\u0142owieka, kt\u00f3ry znalaz\u0142 swoje miejsce na styku wiek\u00f3w, epok, wojen i polityki. Pada w niej pytanie: \u201dKim by\u0142 naprawd\u0119 J\u00f3zef Wybicki? Niedoceniony m\u0105\u017c stanu czy te\u017c zagubiony w g\u0105szczu politycznych zawi\u0142o\u015bci epoki romantycznej marzyciel? Niestrudzony konfederat, bojownik walcz\u0105cy o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny czy p\u0142atny pochlebca re\u017cimu Napoleona, a po kongresie wiede\u0144skim Aleksandra I? <\/em>I padaj\u0105 odpowiedzi, bowiem autor ich nie unika i swoje sympatie lokuje po stronie opisywanej postaci. Cho\u0107 du\u017co na temat stosunku autora do bohatera pisze we wspomnianym wy\u017cej eseju-przedmowie.<\/p>\n

Zostawszy w g\u0142ogowskiej twierdzy, latem 1813 roku chcia\u0142 prowadzi\u0107 dzia\u0142ania wywiadowcze i rozpoznawcze na miar\u0119 dost\u0119pnych warunk\u00f3w i \u015brodk\u00f3w. A te mo\u017cna wnioskowa\u0107 mia\u0142 du\u017ce. Natomiast by\u0142y k\u0142opoty z przemieszczaniem si\u0119 wys\u0142annik\u00f3w czy emisariuszy, bo \u201ewszelka komunikacja jest zakazana\u201d \u2013 pisa\u0142 do ksi\u0119cia Bassano.<\/p>\n

Tw\u00f3rca nie\u015bmiertelnego „Mazurka D\u0105browskiego” zosta\u0142 przywr\u00f3cony pami\u0119ci Polak\u00f3w wiele lat po swojej \u015bmierci. I o tym te\u017c pisze profesor Zajewski.<\/p>\n

W ksi\u0105\u017cce znajduje si\u0119 35 kolorowych ilustracji, niekt\u00f3re publikowane po raz pierwszy. Ciekawy jest zestaw autograf\u00f3w Napoleona z interesuj\u0105cego nas okresu Ksi\u0119stwa Warszawskiego. Publikacja warta lektury tak jak wycieczka do Poznania z punktem odwiedzin\u00a0 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Wojciecha. Tam w Krypcie Zas\u0142u\u017conych Wielkopolan znajduje si\u0119 trumna ze szcz\u0105tkami J\u00f3zefa Wybickiego i urna z sercem genera\u0142a Jana Henryka D\u0105browskiego.<\/p>\n

\n

\"bezNazwy1\"<\/p>\n

\u00a0 \u00a0Ok\u0142adka<\/p>\n

1297, 3.02<\/strong>., odby\u0142 si\u0119 kolejny, sejmik rycerstwa Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego. Zachowany dokument, znaleziony w przedruku,\u00a0 przez profesora Mariana Ptaka z Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego dotyczy decyzji nadaniowych. Profesor w swoim Suplemencie cytuje, \u017ce ksi\u0105\u017c\u0119 Henryk I g\u0142ogowski \u201ein presentia nostra nostrorumque nobilium terre, qui ad hoc vacat i et rogati fuerunt –\u00a0 potwierdzi\u0142 prawa \u017cony dziedzica Prusic<\/strong><\/em>\u201d. Ten cytat dedykujemy szczeg\u00f3lnie mi\u0142o\u015bnikom przesz\u0142o\u015bci znaj\u0105cym \u0142acin\u0119.<\/p>\n

1349<\/strong>, 3.02<\/strong>., w G\u0142ogowie w trakcie sejmiku Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego. Panuj\u0105cy ksi\u0105\u017c\u0119 Henryk odnowi\u0142 i potwierdzi\u0142 przywileje i decyzje podj\u0119te przez Jana Luksemburskiego przejmuj\u0105cego ksi\u0119stwo w pa\u017adzierniku 1331 roku. Wed\u0142ug tych zapis\u00f3w G\u0142og\u00f3w i zwi\u0105zany z nim obszar mia\u0142y pozosta\u0107 w Czechach i by\u0107 ksi\u0119stwem dziedzicznym.<\/p>\n

Zezwolono r\u00f3wnie\u017c \u201emiastu G\u0142og\u00f3w \u015bciga\u0107 i kara\u0107 naruszycieli pokoju (pacis turbatores) w weichbildzie g\u0142ogowskim oraz na terytorium wroc\u0142awskim, k\u0142odzkim i zgorzeleckim<\/em>\u201d.<\/p>\n

1597<\/strong>, 13.02<\/strong>., reprezentacja pan\u00f3w i rycerstwa wszystkich weichbild\u00f3w Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego wr\u0119czy\u0142a cesarzowi suplik\u0119. Dokument \u015bredniowiecznego prawa stanowi\u0142 skarg\u0119 wasala skierowan\u0105 do seniora. Podlega\u0142 okre\u015blonej procedurze. Zosta\u0142 przyj\u0119ty w trakcie sejmiku Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego maj\u0105cego miejsce przed 7 lutego. Nie wiadomo czy w G\u0142ogowie, mo\u017ce w Szprotawie lub Ko\u017cuchowie. Dokument zachowa\u0142 si\u0119 w zielonog\u00f3rskim Archiwum Pa\u0144stwowym w Zielonej G\u00f3rze w Aktach miasta Szprotawy i czeka na swojego czytelnika i historyka.<\/p>\n

1604<\/strong>, 15.02<\/strong>., dotar\u0142o do miasta polecenie uwolnienia burmistrza i pisarza miejskiego, aresztowanych i przetrzymywanych przez mieszczan wyznania ewangelickiego. Wrzenie w mie\u015bcie trwa\u0142o od grudnia, kiedy okaza\u0142o si\u0119, \u017ce delegacja duchownych protestanckich na dw\u00f3r cesarski zosta\u0142a aresztowana. W mie\u015bcie dochodzi\u0142o stale do burd i manifestacji. Zniewa\u017cano przedstawiciela w\u0142adzy, namiestnika Wac\u0142awa Berka von der Duba. Oskar\u017cono te\u017c o zdrad\u0119 wysokich urz\u0119dnik\u00f3w. Poturbowano ich i zamkni\u0119to w ratuszu, kt\u00f3ry posiada\u0142 pomieszczenie u\u017cywane jako areszt.<\/p>\n

Polecenie cesarskie zosta\u0142o wykonane, ale nied\u0142ugo potem zbuntowana miejska wi\u0119kszo\u015b\u0107 protestancka og\u0142osi\u0142a nowe wybory rady miejskiej. Dla uwierzytelnienia swoich dzia\u0142a\u0144 przeszukano magistrack\u0105 dokumentacj\u0119, by zarzuci\u0107 niegospodarno\u015b\u0107, rozrzutno\u015b\u0107 czy wr\u0119cz z\u0142odziejstwo. Nie trudno zgadn\u0105\u0107, \u017ce wybrani zostali do rady sami ewangelicy…<\/p>\n

1685, 11.02<\/strong>., rozporz\u0105dzeniem cesarskiego zarz\u0105dcy poczty von Michalowsky\u2019ego, powo\u0142ano\u00a0 6 wewn\u0119trznych, \u015bl\u0105skich linii pocztowych. Jedn\u0105 z nich by\u0142a trasa \u015aroda \u015al\u0105ska \u2013 G\u0142og\u00f3w \u2013 Zielona G\u00f3ra. Rozw\u00f3j poczty lokalnej zwi\u0105zany by\u0142 z kolporta\u017cem pojawiaj\u0105cych si\u0119 gazet i ksi\u0105\u017cek, wymian\u0105 korespondencji urz\u0119dowej.<\/p>\n

\"3<\/p>\n

Wn\u0119trze Urz\u0119du Pocztowego w I po\u0142owie XVII wieku (za: Kazimierz Bobowski,\u00a0 Poczta dolno\u015bl\u0105ska od zarania dziej\u00f3w, Wroc\u0142aw 1997)<\/p>\n

1741<\/strong>, 9.02<\/strong>., w nocy z 9 na 10 lutego wybuch\u0142 wielki po\u017car na Ostrowie Tumskim. W pobli\u017cu Odry, tu\u017c przy Kamiennej Drodze, zniszczeniu uleg\u0142o 14 dom\u00f3w, wie\u017ca i cz\u0119\u015b\u0107 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Jerzego.<\/p>\n

Egzystencja w obl\u0119\u017conej ju\u017c drugi miesi\u0105c twierdzy z dnia na dzie\u0144 stawa\u0142a si\u0119 coraz gorsza. Cywilni mieszka\u0144cy cierpieli g\u0142\u00f3d. Coraz straszniejszy, bo wielodniowy. W lutym sko\u0144czy\u0142y si\u0119 resztki zapas\u00f3w. Niewiele z wojskowych\u00a0magazyn\u00f3w wydziela\u0142 komendant, ale te\u017c pomoc dotyczy\u0142a g\u0142\u00f3wnie zamo\u017cniejszych. Jak zapisa\u0142 kronikarz, ubodzy mieszka\u0144cy zacz\u0119li umiera\u0107 w niespotykanej ilo\u015bci, bo \u2013 \u201etygodniami nie jedli nic wi\u0119cej jak otr\u0119by, om\u0142oty, plewy, \u0142upiny burak\u00f3w i zup\u0119 z kapusty<\/em>\u201d.<\/p>\n

I na to na\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 ten po\u017car, kt\u00f3ry biedocie z przedmie\u015bcia kolegiackiego przysporzy\u0142 kolejnych zmartwie\u0144 i utrapie\u0144.<\/p>\n

1814<\/strong>, 3.02., <\/strong>wojewoda Augustyn Gorze\u0144ski, w li\u015bcie do ks. Adama Jerzego Czartoryskiego, kt\u00f3ry wybiera\u0142 si\u0119 do cara Aleksandra, apelowa\u0142 o opiek\u0119 nad J\u00f3zefem Wybickim, \u201d...jest on smutnym wypadkiem zamkni\u0119ty w G\u0142ogowie. Los jego jest tem troskliwszy, \u017ce nie do\u015b\u0107 i\u017c mu kr\u00f3l pruski skonfiskowa\u0142 maj\u0105tek, ale nadto po\u0142o\u017cy\u0142 1000 talar\u00f3w nagrody za jego g\u0142ow\u0119<\/strong>\u201d. <\/em><\/p>\n

J\u00f3zef Wybicki znalaz\u0142 si\u0119 w G\u0142ogowie w trakcie odwrotu Wielkiej Armii i rozejmu pilaszkowickiego w po\u0142owie 1913 roku. Zaoferowa\u0142 cesarzowi Francuz\u00f3w utworzenie siatki informator\u00f3w na terenie \u015al\u0105ska. A W\u0142adys\u0142aw Zajewski uwa\u017ca\u0142 wr\u0119cz, by organizowa\u0107 antypruskie powstanie.<\/p>\n

Pro\u015bba skierowana do Imperatora Rosji dotyczy\u0142a wi\u0119c szczeg\u00f3lnej materii \u2013 wywiezienia i opieki nad Wybickim w tajemnicy przed Prusami. Dzi\u0119ki zgodzie cara, dokonano wymiany je\u0144c\u00f3w i J\u00f3zef Wybicki, otoczony kozakami, opu\u015bci\u0142 potajemnie twierdz\u0119. A potem na skutek wstawienia Aleksandra u kr\u00f3la Prus, m\u00f3g\u0142 wr\u00f3ci\u0107 do swoich Manieczek. Anulowano i umorzono grzywn\u0119 i list go\u0144czy.<\/p>\n

1945<\/strong>, 5.02., <\/strong>zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 prowadzony przez siostry El\u017cbietanki od 4 lipca 1941 r. szpital polowy (lazaret) w konwikcie arcybiskupim. 8 si\u00f3str mia\u0142o w tym polowym szpitalu 250 \u0142\u00f3\u017cek dla rannych. Od ko\u0144ca stycznia trwa\u0142a ewakuacja rannych. Wraz z nimi przez \u017baga\u0144, Drezno, Diepoholdeswalde, Ansbach, Eisenach ewakuowano 5 si\u00f3str. Pozosta\u0142e by\u0142y nadal w konwikcie, kt\u00f3ry sp\u0142on\u0105\u0142 w nast\u0119pnym miesi\u0105cu. Zakonnice przenios\u0142y si\u0119 do szpitala, sk\u0105d 20 kwietnia \u017co\u0142nierze radzieccy wysiedlili je do obozu jenieckiego w koszarach.\u00a0 Natomiast w szpitalu macierzystym przy ul. Ko\u0142\u0142\u0105taja, opieka nad rannymi trwa\u0142a do ko\u0144ca obl\u0119\u017cenia. Dom starc\u00f3w i szpital sp\u0142on\u0119\u0142y. Siostry wraz z podopiecznymi schroni\u0142y si\u0119 w piwnicach. Po 20 kwietnia tego roku r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142y przesiedlone do obozu w koszarach. Obl\u0119\u017cenie prze\u017cy\u0142o 10 si\u00f3str, w 1939 roku by\u0142o ich 23, cz\u0119\u015b\u0107 wyjecha\u0142o w trakcie styczniowej ewakuacji razem z rannymi. W reaktywowanym szpitalu wojskowym 3 zakonnice pracowa\u0142y na sali operacyjnej, inne przy opiece nad chorymi. Pozosta\u0142e opiekowa\u0142y si\u0119 wysiedlonymi, uchod\u017acami i bezdomnymi.<\/p>\n

W lutym 1947 r. wyjecha\u0142y do Wroc\u0142awia. Plac\u00f3wka ss. El\u017cbietanek w G\u0142ogowie\u00a0 przesta\u0142a istnie\u0107.<\/p>\n

\"4<\/p>\n

Gmach g\u0142\u00f3wny szpitala ss. El\u017cbietanek po wojnie.<\/p>\n

1947, luty<\/strong>, przeniesiono ze S\u0142awy do G\u0142ogowa, do obiektu przedwojennej szko\u0142y rolniczej przy ul. Kr\u00f3lewskiej (obecnie Jedno\u015bci Robotniczej), Komend\u0119 Powiatow\u0105 MO. Tu na parterze mie\u015bci\u0142 si\u0119 ju\u017c posterunek miejski milicji.\u00a0 Poniewa\u017c obiekt ten by\u0142 przewidziany na cele o\u015bwiatowe, rozpocz\u0119to poszukiwanie nowych lokali. Jednym z powod\u00f3w op\u00f3\u017aniaj\u0105cych przeprowadzk\u0119 by\u0142 jednak k\u0142opotliwy \u201ezapas magazynowy\u201d. Ot\u00f3\u017c w magazynach znajdowa\u0142o si\u0119 ponad p\u00f3\u0142 miliona sztuk amunicji karabinowej i pistoletowej zgromadzonej przez milicjant\u00f3w, a pozosta\u0142ej po dzia\u0142aniach wojennych. Do tej pory nie mo\u017cna by\u0142o jej wywie\u017a\u0107, wykorzysta\u0107 czy zniszczy\u0107. Niebawem posterunek miejski przeniesiono obok do pierwszej klatki s\u0105siedniego bloku. Natomiast dla KP MO znaleziono miejsce w remontowanej kamienicy czynszowej przy ul. Aleja Wolno\u015bci 6.<\/p>\n

\"5<\/p>\n

Milicjanci przed siedzib\u0105 posterunku miejskiego MO w G\u0142ogowie. [z rodzinnego archiwum rodziny Piotrowskich przez TZG]<\/p>\n

1998<\/strong>, 2.02<\/strong>., o godz. 6.00 pierwszy sygna\u0142 d\u017awi\u0119kowy wyemitowa\u0142o Radio G\u0142og\u00f3w, kt\u00f3re\u00a0 p\u00f3\u0142 roku p\u00f3\u017aniej, we wrze\u015bniu zmieni\u0142o nazw\u0119. Do dzi\u015b gra i m\u00f3wi do s\u0142uchaczy Radio Plus G\u0142og\u00f3w, na cz\u0119stotliwo\u015bci 107,3 MHz. Urz\u0105dzenia nadawcze umieszczone s\u0105 na wie\u017cy w nieodleg\u0142ym Jakubowie. Z moc\u0105 nadajnika 0,2 kW stacja s\u0142uchana jest w okolicznych miastach i powiatach trzech wojew\u00f3dztw.<\/p>\n

Czas na not\u0119 historyczn\u0105 i has\u0142o encyklopedyczne jeszcze przed nami. Ksi\u0105dz Ryszard Dobro\u0142owicz, pomys\u0142odawca, organizator i patron przedsi\u0119wzi\u0119cia te\u017c zostanie na t\u0119 okoliczno\u015b\u0107 przepytany i opisany.<\/p>\n

Dzi\u015b chwila wspomnie\u0144 \u2013 w emocjonalnym wpisie na portalu spo\u0142eczno\u015bciowym ten, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 emisj\u0119 \u2013 Bartek Hejmej \u2013 wspomina pocz\u0105tki rozg\u0142o\u015bni. Klimat, zaanga\u017cowanie, przyja\u017anie. Pami\u0119ta ludzi Radia. Warto wymieni\u0107 te nazwiska. Nie zmieniamy formu\u0142y w kt\u00f3rej autor si\u0119 porusza, szczeg\u00f3lnie w zdrobnieniach imion. Tak wi\u0119c w kr\u0119gu ludzi Radia Plus G\u0142og\u00f3w si\u0119 znale\u017ali:<\/p>\n

\u201eX. Rafa\u0142 Zendran, Darek Przybylski \u2013 pierwszy Naczelny. Ci kt\u00f3rzy najd\u0142u\u017cej pozostali, pomimo zmian, nazw, w\u0142a\u015bcicieli i format\u00f3w Radia: Waldek Drozd, Romek W\u0142odarczak, Mirek Kuba Kaczmarek, Ania W\u0142odarczyk, Bartek Adamczak i ca\u0142a reszta niezwyk\u0142ych osobowo\u015bci, kt\u00f3ra odda\u0142a swoje talenty Radiu: Iwona Adamczak (Kurtyka), Agnieszka Po\u017aniak (Pindera), Agnieszka Dyderska, Agnieszka Konieczna, Elwira I\u017cycka (Skalska), Bartek Szynkarek, Leszek Wspania\u0142y, Wojtek Kluska, Julo Fusi\u0144ski, Krzysiek Berkowski, Pawe\u0142 Roszak, Artur Starczewski, Piotrek Buler, Maciek I\u017cycki, Robert Mazurkiewicz, Piotrek Nowak, Bartek Zaborowski, Halinka Bosiacka, Zbyszek Nowakowski, Waldek Hass, Micha\u0142 Franczak, Agnieszka Kaczmarek (S\u0105siada), Basia Ja\u015bkowiec, Bogdan Miko\u0142ajczyk, Damian Po\u017aniak, Robert Krawczyk, Irena Skiba, Ela \u017bywicka, Ala Lipowska-Konkol, Wojtek Kowalczyk, Andrzej Buda, Tomek Naborczyk, Jacek Olszewski, Tomek Kosi\u0144ski, Pawe\u0142 Piotrowicz, Daria Grzybowska i nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c: Anna Szerszanowicz, Robert Dyderski i Andrzej Zawicki\u201d.<\/em><\/p>\n

Ilo\u015b\u0107 i jako\u015b\u0107 komentarzy zwraca uwag\u0119 na to, jak\u0105 rol\u0119 pierwsze g\u0142ogowskie radio odegra\u0142o w codziennym \u017cyciu g\u0142ogowian.<\/p>\n

\"bezNazwy2\"<\/p>\n

Ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciometrowy maszt w okolicach Jakubowa posadowiony\u00a0 na wysoko\u015bci 210 metr\u00f3w nad poziomem morza. (zdj\u0119cie:old.radiopolska.pl)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Prezydent Rafael Rokaszewicz w trakcie Koncertu Noworocznego w Miejskim O\u015brodku Kultury, w sobot\u0119, 3 lutego br., wr\u0119czy\u0142 Medale Honorowe Miasta G\u0142ogowa. W\u015br\u00f3d wyr\u00f3\u017cnionych znalaz\u0142 si\u0119 znany g\u0142ogowianin, regionalista, autor i piewca miasta i okolic, cyklista, przewodnik i t\u0142umacz, wieloletni wiceprezes … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/782"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=782"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/782\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":800,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/782\/revisions\/800"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=782"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=782"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=782"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}