{"id":848,"date":"2018-06-08T16:24:10","date_gmt":"2018-06-08T14:24:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=848"},"modified":"2018-06-08T16:39:22","modified_gmt":"2018-06-08T14:39:22","slug":"wehikul-czasu-czerwiec-2018-rok-10112","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2018\/06\/08\/wehikul-czasu-czerwiec-2018-rok-10112\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu Czerwiec 2018 (rok 10\/112)"},"content":{"rendered":"

29 maja 2018 r. <\/strong>w Miejskim O\u015brodku Kultury odby\u0142o si\u0119 uroczyste wr\u0119czenie VI G\u0142ogowskiej Nagrody Historycznej \u201eZ\u0142oty Bilet\u201d Czytelnik\u00f3w Wehiku\u0142u czasu. Laureat, autor filmu animowanego pt. „Obro\u0144cy G\u0142ogowa\u201d, Arkadiusz Olszewski odebra\u0142 j\u0105 w obecno\u015bci 450 uczni\u00f3w g\u0142ogowskich szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych z r\u0105k Bo\u017ceny Kowalczykowskiej, zast\u0119pcy Prezydenta G\u0142ogowa.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Bo\u017cena Kowalczykowska i Arkadiusz Olszewski (fot. Kasia Wojtowicz – Miedziowe).<\/p>\n

500 lat temu<\/strong> w 1518 roku, \u0141ukasz Cranach Starszy namalowa\u0142 na d\u0119bowej desce obraz Madonny z dzieci\u0105tkiem G\u0142ogowsk\u0105.\u00a0 Oko\u0142o roku 1565 zosta\u0142 podarowany kolegiacie. I przez kolejne wieki obraz, zwany p\u00f3\u017aniej Madonn\u0105 G\u0142ogowsk\u0105, by\u0142 jej ozdob\u0105 a\u017c do po\u0142owy lat czterdziestych XX wieku. W zawierusze wojennej zagin\u0105\u0142 i znikn\u0105\u0142. Po roku 2000 okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest w magazynie Muzeum im. Puszkina w Moskwie. Jeden z ostatnich je\u0144c\u00f3w II wojny.<\/p>\n

10 maja 2018<\/strong> r.<\/strong> z inicjatywy p. Bogusi Slifierz, przy pomocy Andrzeja Ruebenbauera i wielu innych s\u0105siad\u00f3w z ulicy 10 Maja, odby\u0142o si\u0119 kilkugodzinne spotkanie by\u0142ych i obecnych mieszka\u0144c\u00f3w tej uliczki. Poniewa\u017c pogoda dopisa\u0142a, kilkadziesi\u0105t os\u00f3b biesiadowa\u0142o duchowo i ciele\u015bnie na \u015brodku ulicy. Dzieci rysowa\u0142y kred\u0105 na asfalcie i gra\u0142y w pi\u0142k\u0119 jak p\u00f3\u0142 wieku temu, a doro\u015bli wspominali. Przy stole zasiad\u0142y najstarsze mieszkanki ulicy \u2013 p. Izabela Dec (97 lat, a mieszka tu od 1945 r.) i p. Stanis\u0142awa Karbowi\u0144ska. Mi\u0142\u0105 niespodziank\u0119 swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 zrobi\u0142a p. Dorota, kt\u00f3ra na \u00f3wczesnej Herderstrasse 10 mieszka\u0142a do ko\u0144ca wojny. Byli r\u00f3wnie\u017c mieszka\u0144cy z s\u0105siedztwa.<\/p>\n

Posesje udekorowano i ozdobiono zdj\u0119ciami z przesz\u0142o\u015bci. Swoje obrazy pokaza\u0142a mieszkanka, p. Teresa Koch. By\u0142 tort z charakterystycznym zdj\u0119ciem. By\u0142y ochy i achy \u2013 rozmowy w ogr\u00f3dkach. I z tej okazji ukaza\u0142o si\u0119 pierwsze pisane i drukowane wydanie Wehiku\u0142u czasu.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Imieniny ulicy 10 maja (fot. Kacper Chudzik TG)<\/p>\n

31 maja dowiedzieli\u015bmy<\/strong> si\u0119 o niespodziewanej \u015bmierci, a 5 czerwca po\u017cegnali\u015bmy czterdziestodwuletniego g\u0142ogowianina, Paw\u0142a Chruszcza<\/strong>.<\/p>\n

Opr\u00f3cz wielu zaj\u0119\u0107, pasji i zainteresowa\u0144 Pan Pawe\u0142 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 przybli\u017caniu dawnej i najnowszej przesz\u0142o\u015bci miasta i okolic. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od lektur i wydania komiksu o obronie grodu w roku 1109. A potem – na terenie dawnej Cukrowni G\u0142og\u00f3w zainspirowa\u0142 i zorganizowa\u0142 umieszczenie tablicy upami\u0119tniaj\u0105cej dzia\u0142alno\u015b\u0107 podziemia antykomunistycznego w G\u0142ogowie. Temu tematowi po\u015bwi\u0119ci\u0142 te\u017c film i wystaw\u0119 – \u201eCh\u0142opcy wyszli z lasu\u201d. A ostatni\u0105 zrealizowan\u0105 inicjatyw\u0105 by\u0142o wielow\u0105tkowe upami\u0119tnienie przejazdu przez G\u0142og\u00f3w \u201eB\u0142\u0119kitnej Armii\u201d genera\u0142a J\u00f3zefa Hallera, do czego zmobilizowa\u0142 wielu wolontariuszy, pomocnik\u00f3w, konsultant\u00f3w i sponsor\u00f3w. Inicjatywy Paw\u0142a Chruszcza by\u0142y dostrze\u017cone m.in. dwukrotnym nominowaniem Go do G\u0142ogowskiej Nagrody Historycznej.<\/p>\n

Mia\u0142 wiele pomys\u0142\u00f3w \u2026 podpowiada\u0142 i inspirowa\u0142 \u2026\u00a0 Cze\u015b\u0107 Jego Pami\u0119ci!<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Og\u0142oszenie wynik\u00f3w III G\u0142ogowskiej Nagrody Historycznej (28 maja 2015r.), wreczenie dyplom\u00f3w Nominowanym. Pawe\u0142 Chruszcz \u2013 Nominowany za film na temat g\u0142ogowskiego podziemia antykomunistycznego lat 1945-1949\u00a0 – \u201eMarzyli tylko o wolnej Polsce”.<\/p>\n

(fot. Jerzy Popiel)<\/p>\n

Kolejna pozycja – Z lektur Wehiku\u0142u<\/strong> –<\/strong> i inne czerwcowe ciekawostki w zak\u0142adce Wehiku\u0142 czasu.<\/p>\n

Wszelkie pytania i uwagi prosimy kierowa\u0107 na adres wehikulczasuglogow@interia.pl<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

Z lektur Wehiku\u0142u\u00a0 <\/strong><\/p>\n

Wraz z letnim sezonem warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na dwutomow\u0105 prac\u0119 o dziejach \u017cycia z Odr\u0105, na Odrze i obok niej.<\/p>\n

Jan Py\u015b, Odra. Rzecz o \u017cegludze i polityce<\/em>, Fundacja Otwartego Muzeum Techniki, Wroc\u0142aw 2014<\/strong>.<\/p>\n

Znawca zagadnienia. Praktyk, bo kapitan \u017ceglugi \u015br\u00f3dl\u0105dowej, teoretyk, bo znawca odrza\u0144skiej problematyki prawno-ustrojowej i jej historii.<\/p>\n

I w\u0142a\u015bnie przez odrza\u0144sk\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 prowadzi nas do dnia dzisiejszego. Nie obarczaj\u0105c czytelnika aparatem naukowym, wspomagaj\u0105c si\u0119 mapami i ilustracjami, wiedzie przez zawi\u0142o\u015bci odrza\u0144skiej \u017ceglugi, handlu, wojen, granic i \u017cywio\u0142\u00f3w uniemo\u017cliwiaj\u0105cych czasem korzystanie z tych pierwszych. Ukazuje te\u017c aktywno\u015b\u0107 i cz\u0142owieka. Ale wtedy, kiedy brakuje jasno wyznaczonego celu to i aktywno\u015b\u0107 czasem zanika. I nad tym z\u0142owrogo czasem zawisa polityka.<\/p>\n

Wydawca pisze, \u017ce autor \u201e\u2026 przygl\u0105da si\u0119 procesom rozwoju idei wolnej \u017ceglugi odrza\u0144skiej, odrza\u0144skiej doktryny, przemianom zasad administrowania zasobami Odry, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce w nich \u2013 jak w soczewce \u2013 odbicie znajduj\u0105 zjawiska na gruncie wizji i polityki wypracowane. Gdy wizji nie stawa\u0142o nad Odr\u0105 rodzi\u0142 si\u0119 stan zapa\u015bci. To by\u0107 mo\u017ce wyja\u015bnia wsp\u00f3\u0142czesny nam fenomen Odry, \u017ceglugi odrza\u0144skiej, gospodarczego z rzeki czerpania, t\u0142umaczy, dlaczego Odrza\u0144ska Droga Wodna jest dzisiaj ruin\u0105, dlaczego proces degradacji rzeki wci\u0105\u017c post\u0119puje, dlaczego tu i tam podejmowane wysi\u0142ki na rzecz o\u017cywienia jej odcink\u00f3w nie przynosz\u0105 spo\u0142ecznie u\u017cytecznych efekt\u00f3w? Przed Odr\u0105 wci\u0105\u017c szansa rozwoju, awansu do roli wielkiego transkontynentalnego szlaku wodnego \u0142\u0105cz\u0105cego p\u00f3\u0142noc z po\u0142udniem Europy. Ale bez porzucenia wypracowanej ju\u017c w 1945 r., hamuj\u0105cej rozw\u00f3j, doktryny odrza\u0144skiej, bez ponownego w\u0142\u0105czenia rzeki w sie\u0107 \u015br\u00f3dl\u0105dowych dr\u00f3g wodnych Europy, Odra nie zyska rangi d\u017awigni rozwoju gospodarczego, spo\u0142ecznego, kulturowego Nadodrza i Polski<\/em>\u201d.<\/p>\n

Znalaz\u0142o si\u0119 tu te\u017c i miejsce dla przedstawienia g\u0142ogowskiego odcinka Odry. Lektura niezb\u0119dna dla regionalisty, turysty i wodniaka. A nowe wnioski, dokonania i zamierzenia przyni\u00f3s\u0142 nam zako\u0144czony w\u0142a\u015bnie III Sejmik \u017beglugi \u015ar\u00f3dl\u0105dowej – Sejmik Odrza\u0144ski. Wzi\u0119li w nim udzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c aktywny udzia\u0142 przedstawiciele G\u0142ogowa.<\/p>\n

\"3<\/p>\n

Ok\u0142adka<\/p>\n

1281, 1.06<\/strong>., zbudowany przed \u0107wier\u0107wieczem klasztor g\u0142ogowskich franciszkan\u00f3w konwentualnych zajmowa\u0142 znacz\u0105ce miejsce w prowincji. By\u0142 te\u017c niew\u0105tpliwie zasobny, by dzi\u015b po raz pierwszy go\u015bci\u0107 kapitu\u0142\u0119 prowincji czesko-polskiej. Teraz te\u017c z wizytacj\u0105 przyby\u0142 do G\u0142ogowa genera\u0142 zakonu Bonagratia Telci.<\/p>\n

\"4<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Stanis\u0142awa<\/p>\n

1517,<\/strong> 5.06<\/strong>.,\u00a0 w G\u0142ogowie \u201eodbywa si\u0119 Sejmik Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego. Rewers rycerstwa i Man\u00f3w Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego<\/em>\u201d.<\/p>\n

Profesor Marian Ptak z Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego znalaz\u0142 t\u0119 notk\u0119 w dziewi\u0119tnastowiecznym wydawnictwie \u017ar\u00f3d\u0142owym, sporz\u0105dzonym przez znanych badaczy C. Grunhagena i H. Margrafa, a wydanym w Lipsku.<\/p>\n

1518<\/strong>, w tym roku \u0141ukasz Cranach Starszy w swojej pracowni przy Schlo\u00dfstra\u00dfe 1 w Wittenberdze datowa\u0142 namalowany na d\u0119bowej desce o wymiarach blisko 42 na 30 cm obraz, zwany p\u00f3\u017aniej Madonn\u0105 G\u0142ogowsk\u0105.<\/p>\n

Oko\u0142o roku 1565 zosta\u0142 podarowany g\u0142ogowskiej kolegiacie przez Joachima von Liedlau, \u00f3wczesnego proboszcza, posiadaj\u0105cego go najprawdopodobniej ju\u017c od 1555 r. I przez kolejne wieki by\u0142 jej ozdob\u0105 a\u017c do lat czterdziestych XX wieku. W kolejnym roku wojny Madonna, jak zapisa\u0142 ostatni proboszcz kolegiaty Heinrich Werner \u2013 \u201ezosta\u0142a wywieziona dla bezpiecze\u0144stwa do Henrykowa, a stamt\u0105d do L\u0105dka, gdzie ostatecznie wpad\u0142a w r\u0119ce Rosjan w sierpniu 1945<\/em>\u201d.<\/p>\n

Po roku 2000 okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest w magazynie Muzeum im. Puszkina w Moskwie. Od tego czasu czekamy. Obraz ma w bazie strat wojennych numer: 11622 i znajduje si\u0119 w przepastnych magazynach za wschodni\u0105 granic\u0105, jako ofiara II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\n

\"5<\/p>\n

Cranach Starszy, Madonna z Dzieci\u0105tkiem w ozdobnej ramie z lipowego drewna -1518 (fot. z katalogu Glogau<\/em> im Wandel<\/em> der Zeiten – G\u0142og\u00f3w poprzez wieki<\/em>, W\u0171rzburg 1999)<\/p>\n

1634, 10.06<\/strong>., oddzia\u0142y saskie, szwedzkie i brandenburskie rozpocz\u0119\u0142y regularne obl\u0119\u017cenie g\u0142ogowskiej twierdzy. Za\u0142og\u0119 tworzy\u0142 pu\u0142k pu\u0142kownika von Hardegga i 3 kompanie pu\u0142ku Grafa Trczki, razem ok. 1500 ludzi. Rozwijane regularne obl\u0119\u017cenie \u2013 usypywane sza\u0144ce, kopane aprosze i chodniki minowe podkopywa\u0142y morale obro\u0144c\u00f3w. Obok czynnych dzia\u0142a\u0144 obl\u0119\u017cniczych prowadzono rozmowy i negocjacje. Zgodnie z \u00f3wczesnymi zwyczajami poddanie twierdzy nie by\u0142o odbierane jako tch\u00f3rzostwo. Natomiast twarda obrona nie pozwala\u0142a na negocjowanie korzystnych warunk\u00f3w kapitulacji. Negocjacje trwa\u0142y tydzie\u0144.<\/p>\n

1761,<\/strong> czerwiec,<\/strong> w osza\u0144cowanym obozie pruskiej armii w Serbach pod G\u0142ogowem trwaj\u0105 przygotowania do ataku na rosyjsk\u0105 baz\u0119 zaopatrzeniow\u0105 w Wielkopolsce. Dow\u00f3dca, baron Karl von der Goltz to energiczny pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolatek, odznaczony w tym miesi\u0105cu najwy\u017cszym pruskim (przyznawanym wysokourodzonej, oddanej tronowi szlachcie) odznaczeniem – Orderem Czarnego Or\u0142a (HOSA<\/em>). Baz\u0119 pod G\u0142ogowem organizowa\u0142 ju\u017c od jakiego\u015b czasu. Pomieszczenie kilkunastu tysi\u0119cy \u017co\u0142nierzy przerasta\u0142o mo\u017cliwo\u015bci pobliskiej twierdzy.<\/p>\n

Korpus Goltza w ko\u0144cu czerwca wzr\u00f3s\u0142 do 20 tysi\u0119cy, bowiem mia\u0142 wyruszy\u0107 pod Pozna\u0144, by zdoby\u0107 i przej\u0105\u0107 lub zniszczy\u0107 centralny magazyn armii rosyjskiej. Zrealizowanie tego pomys\u0142u rzutkiego genera\u0142a da\u0142oby Fryderykowi strategiczn\u0105 przewag\u0119 na \u015al\u0105sku i w Brandenburgii w tej trwaj\u0105cej ju\u017c czwarty rok wojnie. Rosjanie bowiem musieliby si\u0119 wycofa\u0107. Niestety, ra\u017cony apopleksj\u0105 genera\u0142 umiera w Serbach 27 czerwca. Cho\u0107 niemiecki historyk Curt Jany pisze, \u017ce \u201e30 czerwca zabra\u0142a go nag\u0142a choroba<\/em>\u201d, to jednak jego imiennik, von Priesdorff, biograf generalicji pruskiej ustali\u0142 dat\u0119, jak zapisali\u015bmy wy\u017cej.<\/p>\n

Dow\u00f3dca korpusu, genera\u0142 lejtnant Karl von der Goltz mia\u0142 jedena\u015bcioro dzieci, z kt\u00f3rych najm\u0142odsza El\u017cbieta Zofia mia\u0142a w chwili \u015bmierci ojca 6 lat.<\/p>\n

\"6<\/p>\n

Genera\u0142 Karl von der Goltz<\/p>\n

1813,<\/strong> 8.06<\/strong>., tu\u017c po zawarciu rozejmu w Pilaszkowicach (4 czerwca) i odblokowaniu g\u0142ogowskiej twierdzy zacz\u0119\u0142a ona pe\u0142ni\u0107 funkcj\u0119 bazy logistycznej dla napoleo\u0144skiego wojska. Stara\u0142o si\u0119 ono wykorzysta\u0107 rozejm na regeneracj\u0119 si\u0142 i przygotowanie do dalszych zmaga\u0144. \u015al\u0105sk, z kt\u00f3rego wycofa\u0142y si\u0119 wojska rosyjskie i pruskie, sta\u0142 si\u0119 olbrzymim obozem wojskowym. W wi\u0119kszych miejscowo\u015bciach regionu prowadzono dzia\u0142ania rekwizycyjne i inne, przywracaj\u0105ce lokowanym tu oddzia\u0142om zdolno\u015b\u0107 bojow\u0105. Odbywa\u0142o si\u0119 to kosztem lokalnej spo\u0142eczno\u015bci.<\/p>\n

Do osi\u0105gni\u0119cia tego celu, znajduj\u0105cy si\u0119 przy cesarskim dworze w Legnicy, intendent generalny Wielkiej Armii, hrabia Pierre Daru delegowa\u0142 m.in. do G\u0142ogowa, \u015azprotawy i \u017bagania swoich wys\u0142annik\u00f3w.<\/p>\n

Dzi\u015b do G\u0142ogowa przyby\u0142 Lafon, audytor w Radzie Stanu, nominowany intendentem w tym mie\u015bcie. Tu mia\u0142 jednak do dyspozycji pot\u0119\u017cny aparat wykonawczy dow\u00f3dztwa twierdzy. Wraz z nim zatrzymali si\u0119 na nocleg: Florimont-Jean de Carne-Coetlogon mianowany intendentem w Szprotawie i\u00a0 Henri Beyle, kt\u00f3ry jecha\u0142 do \u017bagania. Ten ostatni za kilka lat przyjmie pseudonim literacki Stendhal, a s\u0142awny si\u0119 stanie dopiero po swojej \u015bmierci jako pisarz romantyk, prekursor realizmu.<\/p>\n

Autor \u201ePustelni parme\u0144skiej\u201d uczestniczy\u0142 w kampanii moskiewskiej w 1812 roku. Po powrocie do Pary\u017ca nie zosta\u0142 uhonorowany, a wr\u0119cz ku zaskoczeniu biografa skierowany na kolejn\u0105 wojn\u0119. I tak trafi\u0142 na \u015al\u0105sk. Niestety, jednodniowa wizyta w G\u0142ogowie nie zapisa\u0142a si\u0119 w \u017ar\u00f3d\u0142ach. Cho\u0107 tu w trakcie postoju Stendhal napisa\u0142 list do m\u0142odszej siostry, Pauliny Perier-Lagrange z interesuj\u0105cym nas fragmentem:<\/p>\n

\u201eG\u0142og\u00f3w, 9 czerwca 1813, <\/em><\/p>\n

Moja kochana przyjaci\u00f3\u0142ko. Jestem w drodze do mojego miejsca zarz\u0105dzania w \u017baganiu. Nie nudz\u0119 si\u0119 odk\u0105d opu\u015bci\u0142em Kwater\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 i Dw\u00f3r. Ka\u017cdego dnia bilet kwaterunkowy daje mi wst\u0119p na r\u00f3\u017cn\u0105 komend\u0119. Lubi\u0119 tak wpada\u0107 do \u015brodowiska siedmiu do o\u015bmiu os\u00f3b. Nazajutrz, gdy odje\u017cd\u017cam jestem ju\u017c lubiany i znienawidzony, a widzia\u0142em dwa lub trzy \u015bmieszne charaktery<\/em>\u2026\u201d<\/p>\n

Pobytowi Stendahla na \u015al\u0105sku du\u017co uwagi po\u015bwi\u0119ci\u0142 wybitny polski stendalista, Leszek S\u0142ugocki. Napisa\u0142 m. in. prac\u0119 \u201eStendhal<\/em> w \u017baganiu w 1813 r<\/em>.\u201d, z kt\u00f3rej pochodzi cytowany fragment listu.<\/p>\n

1946, 20.06<\/strong>, przyby\u0142 z Krakowa do zrujnowanego ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Klemensa i klasztoru o.o. redemptoryst\u00f3w w G\u0142ogowie ojciec Edmund Zieli\u0144ski (1912-1969), pierwszy w tym miejscu polski redemptorysta po wojnie. Wytrzyma\u0142 w mie\u015bcie, w bardzo trudnych warunkach, do 4 listopada tego roku. We wrze\u015bniu do\u0142\u0105czy\u0142 do niego ojciec Stanis\u0142aw Grela. Zakonnicy obj\u0119li opiek\u0105 duszpastersk\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w G\u0142ogowa i pobliskich wiosek. Musieli te\u017c koegzystowa\u0107 z konfratrami niemieckimi. Jednocze\u015bnie w dalszym ci\u0105gu kontynuowano odbudow\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Materia\u0142 najcz\u0119\u015bciej pochodzi\u0142 z tzw. \u201eodzysku\u201d. Jego dostawcami sta\u0142y si\u0119 okoliczne ruiny.<\/p>\n

\"7<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 i klasztor oo. Redemptoryst\u00f3w (SIT)<\/p>\n

1954<\/strong>,<\/strong> czerwiec<\/strong>, ruszy\u0142a wreszcie budowa sta\u0142ego mostu przez Odr\u0119. Planowane roboty od pocz\u0105tku stycznia z wielu r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w nie mog\u0142y si\u0119 rozpocz\u0105\u0107. Jak zapisano w materia\u0142ach sprawozdawczych P\u0142ockiego Przedsi\u0119biorstwa Rob\u00f3t Mostowych –\u00a0 \u201eurz\u0105dzono plac budowy, przygotowywano materia\u0142y pomocnicze; wykonano rusztowanie pod prz\u0119s\u0142o mniejsze; wbito 70% pali rusztowaniowych pod du\u017ce prz\u0119s\u0142o<\/em>\u201d. Niepok\u00f3j kierownictwa budowy budzi\u0142 termin dostawy konstrukcji stalowej \u2013 \u201esprawa dostawy konstrukcji powa\u017cnie si\u0119 skomplikowa\u0142a Nie podano nowego terminu dostawy. Harmonogram monta\u017cu ulegnie zmianie<\/em>\u201d.<\/p>\n

Podane s\u0105 r\u00f3wnie\u017c dane finansowe \u2013 z racji op\u00f3\u017anie\u0144 w dostawie konstrukcji nie przerobiono planowanych (po uaktualnieniu) 342\u00a0000 z\u0142. Wykonano tylko plan operacyjny 254\u00a0700 z\u0142.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Most na Odrze w G\u0142ogowie.<\/p>\n

1954<\/strong>, czerwiec<\/strong>, jeden miesi\u0105c jednego roku \u2013 przyk\u0142ad statystyczny znalezisk niewypa\u0142\u00f3w i niewybuch\u00f3w na terenie powiatu z zachowanego w zielonog\u00f3rskim archiwum wykazu:<\/p>\n

– Mokwierzyn gm. Polkowice \u2013 1 pocisk artyleryjski<\/p>\n

– Borek gm. Bia\u0142o\u0142\u0119ka, \u017bukowice gm. Gaworzyce \u2013 7 pocisk\u00f3w<\/p>\n

artyleryjskich<\/p>\n

– G\u0142og\u00f3w ul. Hanki Sawickiej, (dzi\u015b to ulica Letnia) \u2013 3 miny, bomba lotnicza, kilka pocisk\u00f3w artyleryjskich<\/p>\n

– Moszowice i Serby gm. Kotla \u2013 5 pocisk\u00f3w artyleryjskich, wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 pocisk\u00f3w art. i wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 materia\u0142\u00f3w wybuchowych.<\/p>\n

Jak wida\u0107 jednostki miary w sprawozdaniu s\u0105 dowolne i w sumie niepoliczalne, a obj\u0119to\u015bciowe. Wehiku\u0142 znalaz\u0142 te\u017c w latach wcze\u015bniejszych takie jak np. \u2013 \u201etrzy wozy min\u201d, \u201edwie przyczepy granat\u00f3w\u201d.<\/p>\n

1960<\/strong>, 5.06<\/strong>, w odbudowywanej \u015bwi\u0105tyni pw. Bo\u017cego Cia\u0142a odby\u0142a si\u0119 po raz pierwszy po wojnie msza z pierwsz\u0105 komuni\u0105 dla dzieci z parafii \u015bw. Miko\u0142aja. Zdj\u0119cie 61 ch\u0142opc\u00f3w z tej uroczysto\u015bci trafi\u0142o do Wehiku\u0142u i je prezentujemy. W\u015br\u00f3d ksi\u0119\u017cy z lewej strony ojciec Leon Dziemecki, redemptorysta, i ks. Tadeusz Woszczyna. Nie mo\u017cemy nazwa\u0107 trzeciego kap\u0142ana. Czy\u017cby to by\u0142 proboszcz Jan Rymarczuk? Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142 go ks. pra\u0142at Wojciech Olszowski.<\/p>\n

Zdj\u0119cie zosta\u0142o zrobione jednak na schodach pobliskiej kaplicy, kt\u00f3ra od pierwszych lat powojennych s\u0142u\u017cy\u0142a wiernym za dom modlitwy. Tu s\u0105 tylko ch\u0142opcy. Mo\u017ce w\u015br\u00f3d czytelnik\u00f3w Wehiku\u0142u s\u0105 posiadacze zdj\u0119cie na bia\u0142o ubranych dziewcz\u0105t? No i kto siebie, swoich rodzic\u00f3w i dziadk\u00f3w rozpozna?<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Zdj\u0119cie z domowego albumu Jacka Maciejewskiego, kt\u00f3ry tego dnia ko\u0144czy\u0142 te\u017c 11 lat a do komunii poszed\u0142 ze swoimi dwoma m\u0142odszymi bra\u0107mi)<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

29 maja 2018 r. w Miejskim O\u015brodku Kultury odby\u0142o si\u0119 uroczyste wr\u0119czenie VI G\u0142ogowskiej Nagrody Historycznej \u201eZ\u0142oty Bilet\u201d Czytelnik\u00f3w Wehiku\u0142u czasu. Laureat, autor filmu animowanego pt. „Obro\u0144cy G\u0142ogowa\u201d, Arkadiusz Olszewski odebra\u0142 j\u0105 w obecno\u015bci 450 uczni\u00f3w g\u0142ogowskich szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych z … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/848"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=848"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/848\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":866,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/848\/revisions\/866"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=848"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=848"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=848"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}