{"id":868,"date":"2018-07-04T13:30:58","date_gmt":"2018-07-04T11:30:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tzglogow.ddr.pl\/wehikul\/?p=868"},"modified":"2018-07-04T13:45:25","modified_gmt":"2018-07-04T11:45:25","slug":"wehikul-czasu-lipiec-2018-rok-10113","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/2018\/07\/04\/wehikul-czasu-lipiec-2018-rok-10113\/","title":{"rendered":"Wehiku\u0142 czasu Lipiec 2018 (rok 10\/113)"},"content":{"rendered":"

W ko\u0144cu czerwca <\/strong>w Centrum Konferencyjno-Wystawienniczym na Zamku Ksi\u0105\u017c\u0105t G\u0142ogowskich odby\u0142o si\u0119, ciesz\u0105ce si\u0119 du\u017cym zainteresowaniem, spotkanie w ramach cyklu Wyk\u0142ad\u00f3w Otwartych TZG. \u00a0<\/strong>O G\u0142ogowie w latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, o budowie mostu, kt\u00f3rej nie ma w pami\u0119ci i w \u017ar\u00f3d\u0142ach, opowiada\u0142 Wehiku\u0142 czasu. \u00a0Natomiast o planach budowy drugiego mostu i podj\u0119tych ju\u017c dzia\u0142aniach oraz o dzia\u0142aniach inwestycyjnych wok\u00f3\u0142 budowy drogi ekspresowej S-3 m\u00f3wi\u0142a\u00a0 dyrektor naczelna dolno\u015bl\u0105skiego oddzia\u0142u Generalnej Dyrekcji Dr\u00f3g Krajowych i Autostrad we Wroc\u0142awiu Lidia Markowska.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

Prezes TZG, Zbigniew Mazurek rozpoczyna spotkanie po\u015bwi\u0119cone historii i przysz\u0142o\u015bci g\u0142ogowskiej przeprawy przez Odr\u0119. (fot. Jerzy Popiel)<\/p>\n

22 czerwca odby\u0142 si\u0119 odbi\u00f3r<\/strong> odrestaurowanej p\u0142yty po\u015bwi\u0119conej genera\u0142owi Rheinwaldowi, komendantowi g\u0142ogowskiej twierdzy w czasach napoleo\u0144skich. Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce to wydarzenie mia\u0142o miejsce w dniu \u015bmierci genera\u0142a. To by\u0142 jeden z nielicznych, szanowanych przez g\u0142ogowian dow\u00f3dc\u00f3w garnizonu. Francuz na tyle dobrze zapisa\u0142 si\u0119 w pami\u0119ci mieszka\u0144c\u00f3w, \u017ce wmurowali \u2013 w miejscu pochowania genera\u0142a na terenie fortu \u201eGwiazda\u201d \u2013 tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105. W ostatnich latach szybko niszcza\u0142a. Pawe\u0142 \u0141achowski, \u00f3wczesny sekretarz TZG, kilkana\u015bcie lat temu publicznie zwraca\u0142 na ten fakt uwag\u0119. Wreszcie dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu u\u017cytkownika posesji \u2013 firmy Intertrans PKS \u2013 dzi\u015b zako\u0144czono prace zwi\u0105zane z instalacj\u0105 odnowionej p\u0142yty. Po dokonaniu formalno\u015bci, na odnowionej p\u0142ycie, w obecno\u015bci konserwatora zabytk\u00f3w z Legnicy, Prezesa Intertransu PKS SA i specjalist\u00f3w od renowacji, Wehiku\u0142 z\u0142o\u017cy\u0142 symboliczn\u0105 r\u00f3\u017c\u0119 w rocznic\u0119 \u015bmierci Genera\u0142a.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

P\u0142yta po\u015bwi\u0119cona genera\u0142owi Reinwaldowi w chwil\u0119 po odbiorze z urodzinow\u0105 r\u00f3\u017c\u0105<\/p>\n

od Wehiku\u0142u.<\/p>\n

Rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 wakacje. <\/strong>A jak wakacje to od 10 lat ju\u017c \u201eLato w Twierdzy G\u0142og\u00f3w\u201d. W tym roku akcja trwa od 2 do 14 lipca. Uczestnicy poznaj\u0105 i odwiedz\u0105 nie zawsze dost\u0119pne na co dzie\u0144 obiekty forteczne starej twierdzy. Wyjad\u0105 te\u017c w militarno-historyczne podr\u00f3\u017ce do atrakcyjnych miejsc Dolnego \u015al\u0105ska. Warto przypomnie\u0107, \u017ce Organizatorzy przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 Zima i Lato w Twierdzy 2012, otrzymali w 2013 roku pierwsz\u0105 G\u0141OGOWSK\u0104 NAGROD\u0118 HISTORYCZN\u0104 \u201eZ\u0142oty Bilet Wehiku\u0142u czasu\u201d.<\/p>\n

Wszelkie pytania i uwagi prosimy kierowa\u0107 na adres wehikulczasuglogow@interia.pl<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

Z lektur Wehiku\u0142u\u00a0 <\/strong><\/p>\n

Na wakacyjne dni polecamy ksi\u0105\u017cki b\u0119d\u0105ce przewodnikami po nieodleg\u0142ych od G\u0142ogowa miejscach, gdzie znajduj\u0105 si\u0119 zwi\u0105zane i z naszym miastem chronometry \u2013 urz\u0105dzenia odmierzaj\u0105ce czas. A w\u0142a\u015bnie w G\u0142ogowie przez wiele lat dzia\u0142a\u0142y zak\u0142ady Carla Weissa, p\u00f3\u017aniej braci Momma wytwarzaj\u0105ce zegary wie\u017cowe. W nieodleg\u0142ym czasie ukaza\u0142y si\u0119 ksi\u0105\u017cki:<\/p>\n

Micha\u0142 Olejniczak, Zegary wie\u017cowe Wolsztyna i okolic<\/strong>, Wolsztyn 2017, oraz<\/p>\n

\u015aladami legnickich zegar\u00f3w<\/strong>, pr. zbiorowa, z tekstami Gra\u017cyny Hume\u0144czuk i Marcina Makucha, Legnica 2017.<\/p>\n

Autor dwuj\u0119zycznej ksi\u0105\u017cki \u201eZegary wie\u017cowe Wolsztyna i okolic – Die Turmuhren in Wollstein und der Umgebung\u201d zabiera czytelnika w \u015bwiat minionych, ale po cz\u0119\u015bci te\u017c i dalej \u201etykaj\u0105cych\u201d, urz\u0105dze\u0144 odmierzaj\u0105cych czas. Opisuje historyczne warsztaty, manufaktury i fabryki wielkich zegar\u00f3w oraz miejsca w zachodniej Wielkopolsce, gdzie produkty tych\u017ce si\u0119 znalaz\u0142y.<\/p>\n

Autorzy ksi\u0105\u017cki o zegarach legnickich potraktowali temat troch\u0119 szerzej. Starali si\u0119 wytropi\u0107 wszystkie urz\u0105dzenia, kt\u00f3re kiedy\u015b odmierza\u0142y czas w Legnicy. Dlatego prezentuj\u0105 \u201ezegary mechaniczne wznosz\u0105ce si\u0119 na ko\u015bcielnych wie\u017cach, jak i czasomierze s\u0142oneczne, zegary dworcowe i zapomniane zegary uliczne \u2026Jacob Schickfuss, opisuj\u0105c miasto w pocz\u0105tkach XVII wieku odnotowa\u0142, i\u017c w Legnicy zegary \u201ejeden za drugim bij\u0105 i czas w dzie\u0144 i noc w\u0142a\u015bciwie oznaczaj\u0105<\/em>\u201d.<\/p>\n

Posiadanie zegar\u00f3w wie\u017cowych by\u0142o symbolem presti\u017cu miasta i zamo\u017cno\u015bci jego obywateli. Czasomierze od wiek\u00f3w by\u0142y potrzebne cz\u0142owiekowi. Od wielko\u015bci spo\u0142eczno\u015bci i terenu zajmowanego przez ni\u0105 zale\u017ca\u0142o ile ich by\u0142o. Ko\u015bcio\u0142y, ratusze, potem dworce kolejowe. Obie ksi\u0105\u017cki s\u0105 bogato ilustrowane zdj\u0119ciami wsp\u00f3\u0142czesnymi i z przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n

\"3<\/p>\n

Ok\u0142adka<\/p>\n

1368<\/strong>, 28.07.,<\/strong> 650 lat temu zmar\u0142 Bolko II Ma\u0142y, wnuk W\u0142adys\u0142awa I \u0141okietka. Ksi\u0105\u017c\u0119 g\u0142ogowski, \u015bcinawski, jaworski, brzeski i siewierski, syn \u015bl\u0105skiego Bernarda Statecznego i c\u00f3rki W\u0142adys\u0142awa \u0141okietka, siostry Kazimierza Wielkiego, Kunegundy.<\/p>\n

Jest nieznany w G\u0142ogowie. A by\u0142 to wielki gracz na politycznej szachownicy \u015bredniowiecznej Europy. Ostatni, niezale\u017cny \u015bl\u0105ski Piast, kt\u00f3ry cho\u0107 niewielki, ale jednak odcisn\u0105\u0142 \u015blad na przesz\u0142o\u015bci ksi\u0119stwa g\u0142ogowskiego. W 1361 roku obj\u0105\u0142 w do\u017cywotnie w\u0142adanie po\u0142ow\u0119 ksi\u0119stwa g\u0142ogowsko-\u015bcinawskiego z nadania cesarza.<\/p>\n

\u201eBy\u0142<\/em> tw\u00f3rc\u0105 pot\u0119\u017cnego ksi\u0119stwa \u015bwidnickiego, zaliczany do grona najwybitniejszych Piast\u00f3w \u015al\u0105skich, to posta\u0107 niezwyk\u0142a i zarazem kontrowersyjna. Niemcy spogl\u0105daj\u0105 na niego jak na Niemca, Czesi uwa\u017caj\u0105 go za swojego sojusznika, a Polacy czyni\u0105 z niego ostatniego obro\u0144c\u0119 polsko\u015bci<\/em>\u201d.<\/p>\n

Historycy oceniaj\u0105 go, jako posta\u0107 pe\u0142n\u0105 sprytu i politycznych ambicji, a tak\u017ce m\u0119skich nami\u0119tno\u015bci. Prawd\u0105 jest, \u017ce Bolko s\u0142yn\u0105\u0142 z umi\u0142owania do polowa\u0144 i innych przyjemno\u015bci.<\/p>\n

Polityczna zr\u0119czno\u015b\u0107 i ambicje kierowa\u0142y go do silnych sojusznik\u00f3w. Od roku 1353 zwi\u0105zany by\u0142 z cesarzem Karolem IV. Wzmocnieniem sojuszu sta\u0142o si\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stwo jego c\u00f3rki Anny z Karolem. Anna zosta\u0142a wi\u0119c kr\u00f3low\u0105 czesk\u0105 i cesarzow\u0105 rzymsk\u0105. Ten sojusz przyni\u00f3s\u0142 mu znaczne nabytki terytorialne. \u00a0Cho\u0107 Jan D\u0142ugosz w Kronice zapisa\u0142: \u201eSta\u0142y i niezachwiany w wierno\u015bci dla Polski, bo kiedy wszyscy inni ksi\u0105\u017c\u0119ta \u015bl\u0105scy poodrywali si\u0119 od Kr\u00f3lestwa Polskiego i przyj\u0119li jarzmo czeskie, on sam pozosta\u0142 tylko wiernym kr\u00f3lowi polskiemu i kr\u00f3lestwu, uwa\u017caj\u0105c to za g\u0142upot\u0119 i szale\u0144stwo, \u017ceby w\u0142asnych porzuci\u0107, a przedk\u0142ada\u0107 raczej czeskich kr\u00f3l\u00f3w<\/em>\u201d.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ju\u017c, jako siedemdziesi\u0119cioletni, do\u015bwiadczony m\u0105\u017c i w\u0142adca uczestniczy\u0142 w s\u0142ynnym zje\u017adzie monarch\u00f3w w Krakowie z uczt\u0105 u Wierzynka, \u201egdzie mia\u0142 po\u015bredniczy\u0107 w sporze pomi\u0119dzy Ludwikiem W\u0119gierskim a Rudolfem Habsburgiem\u201d.<\/em><\/p>\n

W chwili \u015bmierci mia\u0142 ok. 75 lat \u201ePochowany zosta\u0142 z honorami godnymi kr\u00f3la w klasztorze franciszka\u0144skim w Krzeszowie. Po jego \u015bmierci w\u0142adz\u0119 przej\u0119\u0142a \u017cona Agnieszka, kt\u00f3ra sprawowa\u0142a j\u0105 a\u017c do swojej \u015bmierci w 1392 r., po czym ziemie Bolka II Ma\u0142ego wesz\u0142y w sk\u0142ad Korony Kr\u00f3lestwa Czech. Wnuk Jana Luksemburskiego i syn Karola IV, Wac\u0142aw IV, w spos\u00f3b pokojowy spe\u0142ni\u0142 zatem marzenie swego ojca o przej\u0119ciu w\u0142adzy nad \u015al\u0105skiem\u201d.<\/em><\/p>\n

Ksi\u0105\u017c\u0119 Bolko II, zwany Ma\u0142ym, zajmuje oczywi\u015bcie nale\u017cne miejsce w popularnym serialu TVP \u2013 \u201eKorona Kr\u00f3l\u00f3w<\/em>\u201d. W t\u0119 rol\u0119 wcieli\u0142 si\u0119 aktor Andrzej Popiel.<\/p>\n

\"4<\/p>\n

Fragment grobowca ks. Bolka II w Mauzoleum Piast\u00f3w \u015awidnickich w w Krzeszowie. (dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci poczet.com)<\/p>\n

1651<\/strong>, w lipcu, <\/strong>rozpocz\u0119to wreszcie prowadzenie nabo\u017ce\u0144stw katolickich w g\u0142ogowskiej farze, ko\u015bciele \u015bw. Miko\u0142aja. Spalony w maju 1642 roku z wielkim trudem by\u0142 podnoszony z ruin. Pozosta\u0142e swi\u0105tynie katolickie \u2013 klasztorne ko\u015bcio\u0142y klarysek i dominikan\u00f3w by\u0142y tak\u017ce zrujnowane. Franciszkanie tylko w wyj\u0105tkowych sytuacjach odprawiali msze dla wiernych z miasta.<\/p>\n

Po odej\u015bciu Szwed\u00f3w w ubieg\u0142ym roku uzyskano cesarki dar na odbudow\u0119 fary. Prowadzono r\u00f3wnie\u017c zbi\u00f3rki w s\u0105siednich rejonach Polski. Zim\u0105 obrabiano drewno na konstrukcj\u0119 dachu. I mimo, \u017ce odbudowa ci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze kilkana\u015bcie lat, to \u015bwi\u0105tynia pe\u0142ni\u0142a ju\u017c swoje obowi\u0105zki wobec wiernych.<\/p>\n

1724, 14.07.,<\/strong> wroc\u0142awski biskup sufragan Eliasz Sommerfeld po\u015bwi\u0119ci\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 jezuit\u00f3w. Oddana w 1702 roku do u\u017cytku wiernym katolicka \u015bwi\u0105tynia ju\u017c dziewi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej zosta\u0142a powa\u017cnie\u00a0 uszkodzona. Od uderzenia pioruna zapali\u0142 si\u0119 dach. Na strychu znajdowa\u0142y si\u0119 sztaple wysuszonego i obrobionego ciesielsko drewna. Sklepienie si\u0119 zawali\u0142o. Zniszczona zosta\u0142a nawa g\u0142\u00f3wna i okoliczne kaplice. Po\u017car na szcz\u0119\u015bcie nie zagrozi\u0142 s\u0105siedniemu arsena\u0142owi miejskiemu. Odbudowa trwa\u0142a jeszcze kilka lat – praktycznie do ko\u0144ca rz\u0105d\u00f3w w mie\u015bcie i twierdzy Habsburg\u00f3w austriackich. Organy uko\u0144czono tu\u017c przed pocz\u0105tkiem pruskiego obl\u0119\u017cenia, jesieni\u0105 1740 roku.<\/p>\n

1880<\/strong>, lipiec,<\/strong> w G\u0142ogowie odby\u0142 si\u0119 zjazd pszczelarzy \u015bl\u0105skich zrzeszonych te\u017c w \u015al\u0105skim Towarzystwie Pszczelarskim. Istniej\u0105ce od 1847 roku Towarzystwo za\u0142o\u017cy\u0142 ksi\u0105dz Jan Dzier\u017con, \u015al\u0105zak o polskich korzeniach. Uczestniczy\u0142 te\u017c w tym spotkaniu. Nie opuszcza\u0142 okazji, kiedy m\u00f3g\u0142 przedstawia\u0107 wyniki swoich bada\u0144 i osi\u0105gni\u0119\u0107. Popularyzator pszczelarstwa. W 1946 roku sta\u0142 si\u0119 patronem \u00f3wczesnego miasta Rychbach (niem. Reichenbach<\/em>) na Dolnym \u015al\u0105sku, dzi\u015b to znany powszechnie Dzier\u017coni\u00f3w.<\/p>\n

Jak pisz\u0105 znawcy tematu \u201eDzier\u017con stale zak\u0142ada\u0142 nowe pasieki, szkoli\u0142 hodowc\u00f3w pszcz\u00f3\u0142 z ca\u0142ej Europy, organizowa\u0142 mi\u0119dzynarodowe zjazdy pszczelarskie, demonstrowa\u0142 swoje ule\u2026 nazywano go „Ksi\u0119ciem Pszcz\u00f3\u0142”, za\u015b za odkrycie tzw. partenogenezy, czyli dziewor\u00f3dztwa pszcz\u00f3\u0142, okrzykni\u0119to go „Kopernikiem Ula”.<\/p>\n

Popularyzowanie przez Jana Dzier\u017conia pozyskiwania miodu i z tego tytu\u0142u tak\u017ce dochod\u00f3w znale\u017a\u0107 mo\u017cna w opublikowanym w „Tygodniku Polskim” artykule: „Sztuka zrobienia z\u0142ota z zielska”. Podawa\u0142 w nim sposoby uzyskiwania dochod\u00f3w z hodowli pszcz\u00f3\u0142.<\/p>\n

Nie wiadomo czy przybyli do G\u0142ogowa po wojnie osadnicy znali dorobek wielkiego pszczelarza, ale wiedzieli, \u017ce mi\u00f3d mo\u017cna mie\u0107 \u201ez niczego\u201d.<\/p>\n

\"5<\/p>\n

Boles\u0142aw Trzeciakiewicz i Marek Domaga\u0142a przy ulach rozstawionych na nieu\u017cytkach mi\u0119dzy ulicami 10 Maja a D\u0142ugosza ok. 1973 roku. W g\u0142\u0119bi widoczny budynek wielorodzinny przy ul Chopina. W miejscu pasieki, dzi\u015b znajduj\u0105 si\u0119 tam szeregowce przy ul. Kad\u0142ubka (fot. z albumu Marka Trzeciakiewicza).<\/p>\n

1891<\/strong>, 16.07<\/strong>., urodzila si\u0119 w G\u0142ogowie<\/strong> Gertruda Drange, babka kanclerz Angeli Merkel. Jej rodzice,<\/strong> Emil Drange i Emma Wachs wzi\u0119li \u015blub w G\u0142ogowie. Emil pracowa\u0142 tu w Urz\u0119dzie Miejskim a pochodzi\u0142 z Kargowej, Emma urodzi\u0142a si\u0119 w pobliskiej Rzeczycy. Gertruda urodzi\u0142a si\u0119 jako pierwsze z czworga dzieci Drang\u00f3w. Rodzina przeprowadzila si\u0119 w 1898 roku do Elbl\u0105ga, gdzie Emil Drange otrzyma\u0142\u00a0 wy\u017csze ni\u017c w G\u0142ogowie stanowisko urz\u0119dnicze.<\/p>\n

W Elbl\u0105gu mieszkali w trzech miejscach do 1921 roku, kiedy to Gertruda wyprowadzi\u0142a si\u0119 do Gda\u0144ska. W Wolnym Mie\u015bcie wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Willego<\/p>\n

Jentzscha. W zwi\u0105zku pojawi\u0142a si\u0119 w 1928 roku matka kanclerz – Herlind. Dziewczyna wysz\u0142a za Horsta Ka\u017cmierczaka pochodz\u0105cego z Poznania \u017co\u0142nierza armii kajzerowskiej, kt\u00f3ry po kampanii na Zachodzie znalaz\u0142 si\u0119 w w\u015br\u00f3d \u201ehallerczyk\u00f3w\u201d. Powr\u00f3ci\u0142 do Polski, uczestniczyl w walkach z bolszewikami. Wraz z narzeczon\u0105 w po\u0142owie lat dwudziestych wyjecha\u0142 do Berlina. W dwa lata po przybyciu do stolicy zmieni\u0142 nazwisko z Ka\u017cmierczak na Kasner. Dziadkowie Angeli i jej matka do 1936 roku mieszkali w Elbl\u0105gu a potem w Hamburgu. I tu Herlind Kasner urodzi\u0142a w roku 1954 c\u00f3rk\u0119 Angel\u0119 i w kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej przenie\u015bli si\u0119 do Templin na terenie NRD. Tu rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wielka polityczna kariera kanclerza zjednoczonych Niemiec.<\/p>\n

(Wehiku\u0142 dzi\u0119kuje za pomoc Antoniemu Bokowi).<\/p>\n

1892<\/strong>, lipiec<\/strong>, w Legnicy, stolicy regencji, oddano do u\u017cytku wie\u017c\u0119 zegarow\u0105 poczty g\u0142\u00f3wnej. A\u017curowy he\u0142m wyr\u00f3\u017cnia\u0142 i czyni\u0142 obiekt charakterystycznym. Zwano j\u0105 Isolatorenturm<\/em>, bowiem kopu\u0142a zawiera\u0142a izolatory dla \u0142\u0105czy telefonicznych. Budowl\u0119 zdobi\u0142 zegar wykonany w g\u0142ogowskiej fabryce Carla Weissa. Z przyczyn technicznych wie\u017c\u0119 rozebrano w latach trzydziestych XX wieku. O zegarze i jego mechani\u017amie s\u0142uch zagin\u0105\u0142. Nie pozosta\u0142a dokumentacja fotograficzna i tabliczka znamionowa z numerem urz\u0105dzenia.<\/p>\n

Legniczanom nieistniej\u0105cy ju\u017c zegar i mieszcz\u0105c\u0105 go wie\u017c\u0119 przypomina, wydana niedawno, bogato ilustrowana ksi\u0105\u017cka \u015aladami legnickich zegar\u00f3w<\/em>, o kt\u00f3rej wy\u017cej.<\/p>\n

\"6<\/p>\n

Legnicki g\u0142\u00f3wny urz\u0105d pocztowy, widok z 1900 r., na wie\u017cy zegar z g\u0142ogowskiej fabryki zegar\u00f3w wie\u017cowych. (zdj\u0119cie dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci www.liegnitz.pl)<\/p>\n

1894<\/strong>, lipiec<\/strong>, u\u015bwietnieniem obchod\u00f3w 50-lecia G\u0142ogowskiego Towarzystwa \u015apiewaczego\u00a0(S\u00e4ngerverein Glogau<\/em>) by\u0142 odbywaj\u0105cy si\u0119 go\u015bcinnie w mie\u015bcie 12. Dolno\u015bl\u0105ski Festiwal\u00a0 \u015apiewaczy (12. S\u00e4ngerfest Glogau 1894<\/em>).<\/p>\n

Jak notuje w swojej monografii J. Blaschke, k\u00f3\u0142ko \u015bpiewacze zosta\u0142o za\u0142o\u017cone 30 pa\u017adziernika 1844. Sta\u0142o si\u0119 to w trakcie pierwszej fali o\u017cywienia obywatelskiego. To wtedy zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 stowarzyszenia i organizacje spo\u0142eczne integruj\u0105ce ludzi wsp\u00f3lnych pasji, zainteresowa\u0144 czy przekona\u0144.<\/p>\n

K\u00f3\u0142ko przeksztalci\u0142o si\u0119\u00a0 wkr\u00f3tce w\u00a0S\u00e4ngerverein<\/em>, a Towarzystwo z kolei w Akademi\u0119 \u015apiewu (Singakademie Glogau)<\/em>. Ta ostatnia organizacja sta\u0142a si\u0119 wa\u017cnym uczestnikiem \u017cycia muzycznego Niemiec.<\/p>\n

Dla w\u0142a\u015bciwego przeprowadzenia Festiwalu zbudowano tymczasow\u0105 konstrukcj\u0119 uwiecznion\u0105 na karcie pami\u0105tkowej, wybito te\u017c okoliczno\u015bciowy medal (patrz ni\u017cej).<\/p>\n

Notka przygotowana przy wsp\u00f3\u0142udziale Antoniego Boka.<\/p>\n

\"7<\/p>\n

Okoliczno\u015bciowa karta pocztowa (ze zbior\u00f3w Patrycjusza Makowca).<\/p>\n

1945<\/strong>, 30.07.<\/strong>, opuszcza posterunek miejski Milicji Obywatelskiej w G\u0142ogowie do dzi\u015b jego komendant, Walenty \u0141ukaszczyk. Nie chcia\u0142 si\u0119 on podporz\u0105dkowa\u0107 we wszystkim komendantowi powiatowemu MO ppor. Osinie Palko. Jak wspomina\u0142, ten ostatni domaga\u0142 si\u0119 od niego \u201ehak\u00f3w\u201d na burmistrza Hoink\u0119. Zosta\u0142 wi\u0119c przeniesiony na posterunek wiejski do Grod\u017aca Ma\u0142ego. Uci\u0105\u017cliwo\u015bci\u0105 by\u0142o to, \u017ce musia\u0142 codziennie w obie strony pokonywa\u0107 Odr\u0119, na kt\u00f3rej nie by\u0142o dro\u017cnych most\u00f3w. W ko\u0144cu wrze\u015bnia na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 zwolni\u0142 si\u0119 z milicji.<\/p>\n

B\u0119d\u0105c komendantem posterunku miejskiego w G\u0142ogowie, zorganizowa\u0142 i rozpocz\u0105\u0142 wyposa\u017canie siedziby. Uczestniczy\u0142 r\u00f3wnie\u017c w \u201ezabezpieczaniu\u201d mienia poniemieckiego. Jak wspomina\u0142:<\/p>\n

\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u201eNa pocz\u0105tku czerwca nast\u0105pi\u0142a ewakuacja Niemc\u00f3w pierwszego transportu przeprowadzona przez Wojsko Polskie i ka\u017cdy Niemiec m\u00f3g\u0142 zabra\u0107 tyle co m\u00f3g\u0142 unie\u015b\u0107, reszta rzeczy czy sprz\u0119tu domowego pozosta\u0142o. Zorganizowa\u0142em zbi\u00f3rk\u0119 pozosta\u0142ych rzeczy i sprz\u0119tu nadaj\u0105cych si\u0119 do dalszego u\u017cytku i za\u0142o\u017cy\u0142em na terenie koszar wojskowych magazyn tych rzeczy w jednym bloku w magazynie powojskowym. Wybra\u0142em do tej pracy 10 niemek z pozosta\u0142ych jeszcze Niemc\u00f3w i wyznaczy\u0142em 2 Milicjant\u00f3w do dopilnowania tej zbi\u00f3rki. Da\u0142em im do przewo\u017cenia konia z wozem \u2026 Na magazynie odpowiedzialnym za posortowanie, u\u0142o\u017cenie, policzenie i spisanie wszystkiego wyznaczy\u0142em starszego ju\u017c wiekiem ksi\u0119dza niemieckiego i pani\u0105 Ungerow\u0105 jako Obw. Polsk\u0105 i ja ich r\u00f3wnie\u017c kontrolowa\u0142em\u201d.<\/em><\/p>\n

\u0141ukaszczyk zachowa\u0142 te spisy, obawiaj\u0105c si\u0119 prowokacji czy oskar\u017cenia o nadu\u017cycia ze strony ambitnego komendanta Osiny.<\/p>\n

\"8<\/p>\n

Przyk\u0142ad sporz\u0105dzonych 30 lipca z polecenia \u0141ukaszczyka dokument\u00f3w spisu z natury w magazynie.<\/p>\n

1955<\/strong>, 22.07.<\/strong>, mia\u0142 zosta\u0107 przekazany do u\u017cytku wysokowodny most drogowy na Odrze \u017ceglownej. Enigmatycznie, (bo nie wymieniaj\u0105c z nazwy) zapowiada\u0142a to wydarzenie ju\u017c w maju notka w \u201eGazecie Zielonog\u00f3rskiej\u201d. W lipcu, jak zanotowano dla cel\u00f3w sprawozdawczych w materialach Dyrekcji P\u0142ockiego Przedsiebiorstwa Rob\u00f3t Mostowych, \u201ezako\u0144czono zasadnicze roboty przy budowie mostu i dojazdu i w dniu 22 lipca most by\u0142 gotowy do otwarcia ruchu\u201d.<\/p>\n

Jednak \u201eprze\u0142o\u017cenie terminu pr\u00f3bnego obci\u0105\u017cenia mostu otworzy\u0142o trudno\u015bci na budowie<\/em>\u201d. Z niewiadomych powod\u00f3w kierownictwo budowy nie otrzyma\u0142o ci\u0119\u017car\u00f3wek i czo\u0142g\u00f3w do przeprowadzenia pr\u00f3b. Te odby\u0142y si\u0119 w p\u00f3\u017aniejszym terminie. Najprawdopodobniej w sierpniu.<\/p>\n

\"9<\/p>\n

Notka w \u201eGazecie Zielonog\u00f3rskiej\u201d z maja 1955 roku. Jedyna informacja prasowa w tym roku o budowie most\u00f3w na Ziemi Lubuskiej<\/p>\n

1989, 21.07.<\/strong>, w Warszawie odby\u0142o si\u0119 pierwsze posiedzenie G\u0142\u00f3wnej Komisji Konserwatorskiej w Ministerstwie Kultury i Sztuki po\u015bwi\u0119cone prezentacji projektu koncepcyjnego odbudowy kolegiaty. Na spotkaniu przedstawiono<\/p>\n

dokumenty projektu architektoniczno-konserwatorskiego przygotowane przez zesp\u00f3\u0142 w sk\u0142adzie: prof. dr hab. Olgierd Czerner, dr arch. Rafa\u0142 Czerner i mgr in\u017c. arch. Stanis\u0142aw Radomski. Uczestniczy\u0142 w nim proboszcz, pra\u0142at Ryszard Dobro\u0142owicz, inspirator i organizator odbudowy. Ogrom materia\u0142u spowodowa\u0142, \u017ce dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej odby\u0142o si\u0119 (4 sierpnia) drugie posiedzenie Komisji. Jak wynika z protoko\u0142u, uznano, \u017ce \u201e\u2026 przedstawion\u0105 koncepcj\u0119 cechuje wysoka kultura zar\u00f3wno w odniesieniu do programu u\u017cytkowania jak i projektu architektonicznego<\/em>\u201d. Komisja wprowadzi\u0142a jednak do projektu kilka zmian. M.in. zalecono zrezygnowanie z wie\u017cyczek-sygnaturek nad \u015brubowymi schodami w cz\u0119\u015bci wschodniej.<\/p>\n

Mo\u017cna wi\u0119c by\u0142o prowadzi\u0107 prace, kt\u00f3rych wynik dzi\u015b ju\u017c jest dostrzegalny i imponuj\u0105cy.<\/p>\n

\"10<\/p>\n

Odbudowa Kolegiaty (ze zbior\u00f3w TZG)<\/p>\n

\n

\n

\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W ko\u0144cu czerwca w Centrum Konferencyjno-Wystawienniczym na Zamku Ksi\u0105\u017c\u0105t G\u0142ogowskich odby\u0142o si\u0119, ciesz\u0105ce si\u0119 du\u017cym zainteresowaniem, spotkanie w ramach cyklu Wyk\u0142ad\u00f3w Otwartych TZG. \u00a0O G\u0142ogowie w latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, o budowie mostu, kt\u00f3rej nie ma w pami\u0119ci i w \u017ar\u00f3d\u0142ach, opowiada\u0142 … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/868"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=868"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/868\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":884,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/868\/revisions\/884"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=868"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=868"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tzglogow.pl\/wehikul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=868"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}